Andreas Dimitriou
Όταν τοποθετήθηκε η Πόπη Παπανδρέου στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, οι νεοδημοκράτες πανηγύριζαν.
Μιλούσαν για «κάθαρση», για «απόδειξη ότι ο Μητσοτάκης θέλει να πέσει φως παντού».
Τότε δεν ήξεραν;
Δεν ήξεραν για την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ;
Δεν ήξεραν για το koriopolis;
Φυσικά και τα ήξεραν.
Τότε όμως αυτά ήταν… προσόντα.
Σήμερα έγιναν… κατηγορίες.
Τότε η Παπανδρέου ήταν σύμβολο αποφασιστικότητας.
Σήμερα παρουσιάζεται περίπου ως πρόβλημα.
Τότε δημοσιογράφοι(την εποχή του koriopolis) την αποθέωναν για τους χειρισμούς της στο koriopolis.
Σήμερα οι ίδιοι κύκλοι την «θυμήθηκαν» αλλιώς.
Άρα τι άλλαξε;
Δεν άλλαξαν τα γεγονότα.
Δεν προέκυψε κάτι καινούργιο.
Αυτό που άλλαξε είναι το αφήγημα.
Όταν ένας άνθρωπος ή ένας θεσμός εξυπηρετεί, γίνεται «εγγύηση κάθαρσης».
Όταν δεν εξυπηρετεί, γίνεται «αμφιλεγόμενος».
Τόσο απλά. Τόσο προβλέψιμα.
Και μετά σου λένε να τους πάρεις στα σοβαρά.