Aπό τον Lemmy
Oι δηλώσεις Μητσοτάκη περί ΟΠΕΚΕΠΕ συνιστούν κλασική στρεψοδικία. Αλλάζουν το περιεχόμενο της συζήτησης. Δεν μιλάει για τις κατηγορίες, μιλάει πώς θα διορθώσει στο μέλλον την κατάσταση!
Ο Μητσοτάκης κάνει σαν να είναι ακόμα πρωθυπουργός. Δεν είναι όμως. Έχει χάσει κάθε ηθική και πολιτική νομιμοποίηση και έμεινε μόνον με την τυπική κοινοβουλευτική. Αντί να προτείνει λοιπόν θεσμικές αλλαγές, θα έπρεπε ήδη να έχει παραιτηθεί. Τις θεσμικές αλλαγές θα τις κάνει η επόμενη Βουλή. Όχι η δική του.
Οι κατηγορίες αφορούν τους βουλευτές και τους υπουργούς του. Οι πράξεις έχουν γίνει. Και μεταφέρονται εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση συνολικά. Και εφόσον οι δικογραφίες συνεχίζονται, οι δηλώσεις του είναι εκτός τόπου και χρόνου.
Φαίνεται από το περιεχόμενο και κυρίως το ύφος της δήλωσης Μητσοτάκη, πως δεν έχει καμία όρεξη να πάει σε εκλογές άμεσα. Πάει σε διαχείριση. Αλλά με τον χειρότερο τρόπο, γιατί πολώνει τα πράγματα και ουσιαστικά δένει μαζί του το κόμμα και την ΚΟ.
Επί της ουσίας τα επιχειρήματά του είναι αστεία. Ο Μητσοτάκης δεν είναι ο Πρετεντέρης. Δεν είναι δημοσιογράφος. Είναι πρωθυπουργός από 2019. Τώρα θυμήθηκε να αντιμετωπίσει το πελατειακό κράτος; Τώρα που τον συνέλαβε η Κοβέσι, μαζί με άλλους 25 υπουργούς και βουλευτές;
Η κυβέρνησή του και ο ίδιος de facto είναι οι δημιουργοί και οι οργανωτές του πελατειακού κράτους που συνέλαβε η Κοβέσι. Το εάν υπήρχε πελατειακό κράτος επί Ιωάννη Κωλέττη, ή επί Ανδρέα Παπανδρέου, δεν έχει σημασία. Πράγματι υπήρχε. Αυτόν όμως συνέλαβε ο εισαγγελέας. Την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αν πιάσουμε έναν κλέφτη, σε αυτόν θα ασκήσουμε δίωξη. Τι θα πει ο κλέφτης στον ανακριτή; Αυτό που είπε ο Κυριάκος; Ξέρεις, υπάρχουν παντού κλέφτες; Το επιχείρημα είναι παιδικό. Δεν στέκει πουθενά και απορώ πώς έχει πέσει τόσο χαμηλά η πολιτική ζωή, που ολόκληρο πολιτικό σύστημα κάθεται και ακούει αυτά τα πράγματα και δεν τον οδηγεί σε παραίτηση.
Στο άλλο ζήτημα, της αναθεώρησης και του ασυμβίβαστου υπουργού και βουλευτή, θα πρέπει να πούμε πως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ο υπουργός να μην είναι βουλευτής, να μην έχει δηλαδή τη δημοκρατική πολιτική νομιμοποίηση. Δεν έχουμε απόλυτη μοναρχία. Δεν έχουμε προεδρική δημοκρατία, όπου ο πρόεδρος διορίζει τους υπουργούς που επιθυμεί και όλοι ελέγχονται από τη Βουλή. Έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία, στην οποία πρέπει ο υπουργός να λογοδοτεί εμμέσως στο λαό. Να αντλεί απ΄ αυτόν την εξουσία του. Διαφορετικά έχουμε αλλοίωση του πολιτεύματος. Εάν ο υπουργός δεν είναι και βουλευτής, τότε ο πρωθυπουργός κάνει ό,τι θέλει κυριολεκτικά, ως Λουδοβίκος. Η εθνοσυνέλευση είναι η πηγή της εκτελεστικής εξουσίας και από αυτήν σχηματίζεται η κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη σήμερα έχει πρόβλημα σοβαρό. Δεν φτάνει που είναι μικρή μειοψηφία (28% επισήμως) και θα έπρεπε να είχε ήδη παραιτηθεί από πρόπερσι, έχει και ένα σωρό εξωκοινοβουλευτικούς στη σύνθεσή της, γεγονός απαράδεκτο. Δεν έχει ήδη καμία πολιτική νομιμοποίηση και μένει στη θέση της από την ασύγγνωστη αβελτηρία μιας ανίκανης αντιπολίτευσης.
Το να υπάρχει λοιπόν πλήρες ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργού και βουλευτή δεν είναι θεσμικά παραδεκτό. Το μόνο που θα ήταν παραδεκτό είναι να τοποθετείται ο βουλευτής στη θέση του υπουργού και να παίρνει τη θέση του ο επιλαχών. Σύμφωνοι. Αλλά αυτό βοηθάει στην εξάλειψη του ρουσφετιού; Όχι. Αντιθέτως την πολλαπλασιάζει. Διότι όλοι θα περιμένουν στην ουρά, έξω από τα πολιτικά γραφεία, για τα ρουσφέτια, εφόσον οι βουλευτές θα αυξάνονται και επομένως και τα πολιτικά γραφεία. Όλοι οι επιλαχόντες θα καταστούν εν δυνάμει βουλευτές και θα γίνει του Κουτρούλη ο γάμος.
Θα πρέπει κάποιος να ειδοποιήσει τον Μητσοτάκη πως είναι πρωθυπουργός υποδίκων, πως έρχονται άλλες 4 δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ έχει ήδη φτάσει για τα περαιτέρω, όπως λένε, και η δικογραφία για το ταμείο ανάκαμψης, στην οποία ζητείται ο έλεγχος για άσκηση διώξεων 90 βουλευτών της ΝΔ!
Πολιτικά λοιπόν η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν στέκεται και η κατάσταση θυμίζει όλο και περισσότερο το 2012. Ο αναβρασμός στην ΚΟ δείχνει πως η ΝΔ δεν έχει πλέον την κατάλληλη συνοχή. Το στράτευμα έχει πάψει να υπακούει ασυζητητί. Και όταν ένα στράτευμα δεν έχει πειθαρχία, χάνει τη μάχη. Τι μπορεί να γίνει; Ας δούμε εν τάχει τα δεδομένα.
-Έχουμε ήδη μπει σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Και όταν μπαίνουμε σε μια τέτοια κατάσταση όλοι ζητάνε να καθαρίσει το τοπίο. Δεν γίνεται να έχεις προεκλογική περίοδο 10 μηνών. Πρέπει υποχρεωτικά να τη μικρύνεις.
– Οι δικογραφίες Κοβέσι θα συνεχίσουν να έρχονται μέσα στους επόμενους μήνες. Είναι άλλες 4. Όλες για βουλευτές και υπουργούς της ΝΔ.
Άρα το κακό κλίμα θα γίνει χειρότερο και θα θυμίζει τη φράση του Χάμφρεϋ Μπόγκαρντ από τη Βασίλισσα της Αφρικής: “Never is a man so low that he can’t go lower”. (Ποτέ ένας άνθρωπος δεν είναι τόσο χαμηλά, ώστε να μη μπορεί να πέσει ακόμα χαμηλότερα).
