Η Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε. (ΔΑΑ) ακυρώνει τον μεγάλο διαγωνισμό επέκτασης του terminal στο Ελ. Βενιζέλος, αφού η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας έκρινε ότι ο σχεδιασμός των 40 εκατομμυρίων επιβατών τον χρόνο δεν φτάνει.
Το έργο, που με τον πληθωρισμό μπορούσε να πλησιάσει τα 1,3–1,4 δισ. ευρώ, πήγαινε από παράταση σε παράταση.
Τα δύο σχήματα ΑΚΤΩΡ–Ictas και ΜΕΤΚΑ–ΑΒΑΞ δεν έβγαζαν άκρη με ένα masterplan που από την αρχή θεωρούνταν προβληματικό, κυρίως επειδή η κατασκευή έπρεπε να γίνει χωρίς να κλείσει το αεροδρόμιο ούτε μία μέρα.
Η επιστολή της ΑΠΑ άλλαξε τους όρους. Αντί για 40 εκατομμύρια, μπήκε στο τραπέζι ανάγκη που κοιτάζει προς τα 50 και, κατά την ανάγνωση της αγοράς, ακόμη και τα 60 εκατομμύρια σε βάθος χρόνου.
Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών βρήκε έτσι θεσμικό πάτημα να διακόψει τη διαδικασία Early Contractor Involvement και να «σπάσει» το έργο σε μικρότερα κομμάτια.
Στην ανακοίνωση αποτελεσμάτων εξαμήνου η διοίκηση το αποδίδει σε «συνεχή αξιολόγηση των αναγκών δυναμικότητας», στις συνθήκες της αγοράς, στις γεωπολιτικές εξελίξεις και στην αύξηση της επιβατικής κίνησης.
Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 διακινήθηκαν 15,8 εκατομμύρια επιβάτες, αυξημένοι κατά 4,5%.Το επίσημο σχέδιο αναφοράς παραμένει το λεγόμενο 40 MAP.
Η πρώτη φάση θα βγει σε νέο ανοικτό διαγωνισμό: Νότια Πτέρυγα του Κύριου Αεροσταθμού, επέκταση του Δορυφορικού και συναφείς χώροι.
Για το δεύτερο εξάμηνο του 2027 προβλέπεται άλλος διαγωνισμός για την αρχική φάση του Βόρειου Αεροσταθμού. Συνεχίζονται στάθμευση αεροσκαφών, πολυώροφο πάρκινγκ και VIP terminal. Το επενδυτικό πρόγραμμα ως το 2030 τοποθετείται κοντά στα 950 εκατ. ευρώ σε τιμές 2026 — χαμηλότερο από το ενιαίο πακέτο του 1,2–1,3 δισ. που είχε βγει στην αγορά.
Πίσω από την τεχνική γλώσσα υπάρχει και πολιτικό παρασκήνιο. Η παρουσία τουρκικού ομίλου στο ένα σχήμα είχε προκαλέσει τριβές:
Κρίσιμη εθνική υποδομή δεν ήθελαν όλοι να την εμπιστευτούν σε κοινοπραξία με Άγκυρα. Η επίσημη ανακοίνωση δεν λέει λέξη γι’ αυτό. Μιλά για κίνηση, γεωπολιτική και ευελιξία κεφαλαίων.
Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ένα έργο που έπρεπε ήδη να έχει ανάδοχο γυρίζει στην αφετηρία.
