Ο ελληνικός στίβος βιώνει άλλη μία απογοητευτική εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση και ο ΣΕΓΑΣ κάνει ό,τι ξέρει καλύτερα: Κρύβεται πίσω από τα μετάλλια των δύο-τριών αστέρων.
Έστειλαν δεκάδες αθλητές στο Μπέρμιγχαμ και το αποτέλεσμα μιλάει από μόνο του. Λίγα μετάλλια, πολλές παρουσίες «για τα μάτια του κόσμου» και χιλιάδες ευρώ που συνεχίζουν να καταλήγουν σε μισθούς προπονητών, γυμναστών και φυσιοθεραπευτών που δεν μπορούν να βγάλουν ανταγωνιστικό προϊόν.
Η αλήθεια είναι απλή και σκληρή. Η επαρχία έχει εγκαταλειφθεί πλήρως. Στις περισσότερες πόλεις δεν υπάρχουν σύγχρονα στάδια, σοβαρές εγκαταστάσεις ή συστηματική υποστήριξη για νέους αθλητές.
Όποιος δεν έχει την τύχη να βρίσκεται στην Αθήνα ή σε λίγες μεγάλες πόλεις, είναι καταδικασμένος σε ερασιτεχνισμό.
Και μετά απορούμε γιατί ο ελληνικός στίβος δεν παράγει βάθος.
Η διοίκηση του ΣΕΓΑΣ επιμένει να παρουσιάζει ως επιτυχία ό,τι καταφέρνουν ατομικά ο Μίλτος Τεντόγλου και ο Εμμανουήλ Καραλής.
Αυτοί οι αθλητές είναι εξαιρέσεις, όχι κανόνας. Δεν είναι προϊόν συστήματος.
Είναι προσωπική προσπάθεια, ταλέντο και σκληρή δουλειά που επιβιώνει παρά τη δομή, όχι χάρη σε αυτήν.
Όταν το σύστημα βασίζεται σε δύο-τρεις κορυφαίους για να καλύψει την γύμνια των υπόλοιπων, τότε δεν υπάρχει σύστημα.
Χρειάζονται δραστικές αλλαγές. Όχι άλλες επιτροπές και ανακοινώσεις. Φέρτε προπονητές από την Ολλανδία και την Ισπανία, χώρες που ξέρουν να χτίζουν βάθος και να παράγουν αποτελέσματα.
Αξιολογήστε αυστηρά όσους πληρώνονται σήμερα.
Κόψτε τα ρουσφέτια και τις θέσεις-βιτρίνες. Χτίστε υποδομές στην επαρχία και σταματήστε να αντιμετωπίζετε τον στίβο ως μηχανισμό απορρόφησης κονδυλίων.
Υπάρχει και το ευρύτερο πρόβλημα: Ο στίβος παγκοσμίως χάνει χορηγούς και ενδιαφέρον. Ο κόσμος στο εξωτερικό τον παρακολουθεί όλο και λιγότερο.
Αν η Ελλάδα δεν καταφέρει να χτίσει σοβαρό, σύγχρονο και παραγωγικό μοντέλο, θα μείνει οριστικά στην άκρη, ζώντας από τις αναλαμπές των λίγων.
Ο ΣΕΓΑΣ οφείλει να αναλάβει την ευθύνη. Όχι άλλες δικαιολογίες. Όχι άλλη απόκρυψη πίσω από τα μετάλλια των εξαιρέσεων. Η αποτυχία είναι συλλογική και βαθιά.