Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα, ή χώρες, είναι συμπτωματική, και προϊόν κακόβουλης καλπάζουσας φαντασίας
Του Strange Attractor
Στη μακρινή χώρα της Γρεκίας, εκεί όπου οι προεκλογικές υποσχέσεις φυτρώνουν πιο γρήγορα κι από τα αγριόχορτα, και οι δημοσκοπήσεις αλλάζουν διάθεση συχνότερα και από όσο αλλάζουν κόμματα οι ιδεολόγοι πολιτικάντηδες, ο σμιλεμένος γόνος πρωθυπουργός βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε ένα τρομερό πρόβλημα. Οι επόμενες εκλογές, που δεν φαίνονταν τόσο άνετες όσο οι προηγούμενες.
– «Τι κάνουμε τώρα;» ρώτησε το πολυμελές επικοινωνιακό επιτελείο του.
– «Δώστε επιδόματα!» απάντησαν οι Αμερικανοί ειδικοί.
– «Δώσαμε».
– «Υποσχέσεις στους συνταξιούχους!»
– «Δώσαμε κι απ’ αυτές».
– «Πατριωτικές κορώνες;»
– «Τις εξαντλήσαμε… βρείτε μου κάτι άλλο».
Η αίθουσα βυθίστηκε στη σιωπή. Ώσπου ένας νεαρός μετακλητός επιστημονικός σύμβουλος, πρώην ντελιβεράς, γνωστός για την ικανότητά του να συνδυάζει το αδύνατο με το παράλογο, σηκώθηκε όρθιος.
– «Έχω μια ιδέα» είπε με τρέμουλο στη φωνή του.
– «Λέγε…» απάντησε ο πρωθυπουργός χωρίς να τον κοιτάει.
– «Αφού επί χρόνια μας κατηγορούν ότι είμαστε υπερβολικά προοδευτικοί για τους συντηρητικούς, και υπερβολικά συντηρητικοί για τους προοδευτικούς, γιατί να μη γίνουμε ταυτόχρονα και τα δύο;»
Ο πρωθυπουργός ανασήκωσε το φρύδι του. Και μετά από λίγη σκέψη, έδειξε να ενθουσιάζεται.
Πίνοντας μια γουλιά από το βερμούτ τού είπε… «Ανάπτυξέ το μου…».
– «Απλό. Το πρωί θα μιλάμε για εκσυγχρονισμό, το μεσημέρι για μεταρρυθμίσεις, το απόγευμα για παραδοσιακές αξίες, και το βράδυ θα ανακοινώνουμε αυξήσεις σε όποιον μπορεί να επηρεάσει ψήφους. Μα πάνω απ’ όλα χρειαζόμαστε την εκκλησία και τους ποιμένες της με το μέρος μας!»
– «Ιδιοφυές! Και τόσο απλό. Πώς δεν το σκέφτηκα; Πώς δεν το σκέφτηκες εσύ;» είπε απευθυνόμενος με βλοσυρό ύφος στον καλοπληρωμένο Αμερικανό επικοινωνιολόγο δίπλα του, που κοίταζε το ταβάνι…
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η περίφημη Επιχείρηση «Όλοι μαζί κι ο Θεός βοηθός».
Το σχέδιο ήταν απλό. Κάθε κοινωνική ομάδα, ευάλωτη ή μη, θα έπαιρνε το κατιτίς της.
Οι νέοι θα έπαιρναν ελπίδα (και επιδόματα).
Οι ηλικιωμένοι υποσχέσεις (και κουπόνια για τα μπακάλικα).
Οι δημόσιοι υπάλληλοι διαβεβαιώσεις, οι κανονικοί (μη κομματικοί κολλητοί) επιχειρηματίες χαμόγελα, και οι μητροπολίτες… ένα δώρο τόσο γενναιόδωρο, που ακόμη και οι πιο επιτήδειοι μπίζνεσμεν εξ αυτών θα χρειάζονταν κομπιουτεράκι, και επιπλέον λογιστές, για να υπολογίσουν το ποσοστό της αύξησης των (αφορολόγητων) μισθών τους, που οι φήμες έλεγαν ότι θα φτάσουν σε ύψος εκείνους των αστροναυτών της ΝΑΣΑ, και του Μασκ!.
Ξαφνικά, οι τηλεοπτικοί σχολιαστές ανακάλυψαν ότι ο γόνος ήταν ανέκαθεν βαθιά θρησκευόμενο πρόσωπο.
Δημοσιεύματα και επιτόπια ρεπορτάζ περιέγραφαν πώς κάποτε άναψε κερί χωρίς να τον βοηθήσει επικοινωνιολόγος.
Άλλοι πιο δαιμόνιοι ρεπόρτερ αποκάλυπταν ότι είχε περάσει κάποτε μπροστά από μοναστήρι, και είχε κοιτάξει με ευλάβεια προς την κατεύθυνσή του.
Μάλιστα, μια ολόκληρη εκπομπή, σε κανάλι φίλου επιχειρηματία, είχε ως θέμα το πώς ο γόνος πήγε να ανάψει κερί σε απόμερο μοναστήρι χωρίς καν συνοδεία, και χωρίς ασφάλεια. Μόνο με τον προσωπικό του φωτογράφο!
Απίστευτα πράγματα…
Η μεταμόρφωση ήταν εντυπωσιακή… σε κάποιους θύμιζε εκείνη την επιφοίτηση του Αγίου Παύλου στον δρόμο προς τη Δαμασκό.
Ένας συγκεκριμένος δημοσιογράφος περιέγραφε πως όταν τον βλέπει από κοντά, βλέπει και ένα φωτοστέφανο… μια αύρα πάνω από το κεφάλι του!
– «Θα πρέπει να στηθούν πρόχειρα παγκάρια έξω από το κυβερνητικό μέγαρο… για τους πιστούς», έλεγε με στόμφο στα πρωινά πάνελ!
Και έτσι, ενώ μέχρι χθες, οι αντίπαλοί του τον παρουσίαζαν ως αρχιερέα του αντίχριστου εκσυγχρονισμού, ως ενσάρκωση του Βελζεβούλ, και άλλες τέτοιες αηδίες, σήμερα, εμφανιζόταν περίπου ως φύλακας των ιερών παραδόσεων, ως κοσμοκαλόγερος, ως όσιος (και ως σκευοφύλαξ της σταθερότητας βεβαίως βεβαίως).
Αύριο, αν οι δημοσκοπήσεις το απαιτούσαν, πιθανότατα θα ανακοινωνόταν ότι ανακάλυψε και μετέφρασε προσωπικά τα χειρόγραφα κάποιου άγνωστου βυζαντινού μοναχού, ότι παράγγειλε τις χειρόγραφες επιστολές του Ιησού από έναν πολιτικό του αντίπαλο, για να τις μελετήσει, ενώ καθημερινά προσεύχεται μέσω ΣΚΑΪΠ με… όσιους, και γέροντες του Όρους!
Το χριστεπώνυμο πλήθος παρακολουθούσε απορημένο.
– «Μα αυτός δεν είναι που επέτρεψε να παντρεύονται και να τεκνοθετούν οι οπισθογεμείς; Που θέλει να δώσει επιδόματα σε όλους τους ΛΟΑΤΚΙ;»
– «Αυτός είναι…».
-«Αυτός δεν είναι που νομιμοποιεί όλους του Μουσουλμάνους πρόσφυγες, ακόμη και τους φονταμενταλιστές Ισλαμιστές, που θέλουν να μας επιβάλουν το νόμο της Σαρία;»
– «Ο ίδιος…».
– «Μα τα ΜΜΕ δεν έλεγαν άλλα πριν; Ότι ως εκσυγχρονιστής πολεμάει τις αναχρονιστικές θεοκρατικές ιδεοληψίες;»
– «Έλεγαν…».
– «Και τώρα λένε τα αντίθετα;»
– «Περίπου».
– «Και δεν υπάρχει πρόβλημα;»
– «Υπάρχει. Αλλά είναι προεκλογική περίοδος, οπότε θεωρείται φυσιολογικό φαινόμενο»…
Εν τω μεταξύ, το υπουργείο Επικοινωνίας εξέδωσε σαφείς οδηγίες προς τα «ελεύθερα» μέσα ενημέρωσης:
Να παρουσιάζεται κάθε οικονομική παροχή ως ιστορική.
Να παρουσιάζεται κάθε αντίφαση ως σύνθεση.
Να παρουσιάζεται κάθε κωλοτούμπα ως στρατηγική ευελιξία.
Να αποφεύγεται η λέξη «υποκρισία», εκτός αν αφορά στους πολιτικούς αντιπάλους.
Και τέλος, να εντάξουν την πρωινή προσευχή στις πρωινές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές τους!
Οι πιο ενθουσιώδεις υποστηρικτές του γόνου πανηγύριζαν.
– «Βλέπετε; Είναι ευλαβής… άνθρωπος που ενώνει».
– «Ποιους ενώνει;»
– «Όλους».
– «Πώς;»
– «Απλά δίνοντας στον καθένα αυτό που θέλει να ακούσει».
Κάποιοι κακοπροαίρετοι παρατήρησαν ότι η τακτική αυτή θυμίζει πλανόδιο πωλητή, που προσπαθεί να πουλήσει ψυγεία στους Εσκιμώους. Όμως οι υποστηρικτές τούς αγνόησαν.
Ο ενθουσιασμός τους ήταν ξέφρενος, και οι νέες δημοσκοπήσεις τούς επιβεβαίωναν.
Στη Γρεκία, άλλωστε, η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού.
Είναι η τέχνη του να λες σε δέκα διαφορετικά ακροατήρια δέκα διαφορετικά πράγματα, και να ελπίζεις ότι δεν θα συναντηθούν ποτέ μεταξύ τους.
Είναι η τέχνη να λες ό,τι κοτσάνα σου κατεβάσει η κούτρα σου, κι αρκεί να την πιστέψουν (και να σε ψηφίσουν) τρεις στους εκατό… απλά πράγματα.
Εξάλλου ποιος ακούει, και από αυτούς που ακούνε ποιος καταλαβαίνει;
Και τέλος, αν δεν πιάσουν αυτά, τότε αλλάζεις κόμμα…
Και έτσι ο γόνος συνέχισε την προεκλογική εκστρατεία του, προσευχόμενος δημοσίως, μοιράζοντας παντού υποσχέσεις, συμβολισμούς, αυξήσεις, διαβεβαιώσεις, και ευλαβή χαμόγελα προς κάθε κατεύθυνση.
Με τους πολίτες που τον συναντούσαν στο δρόμο να σπεύδουν να του φιλήσουν το χέρι κάνοντας το σταυρό τους.
Διότι στη Γρεκία υπάρχει ένας παλιός εκλογικός κανόνας…
Όταν δεν ξέρεις ποιον να πείσεις, προσπάθησε να πείσεις τους πάντες.
Κι όταν αυτό αποτύχει, ανακοίνωσε άλλη μία αύξηση, ειδικά σε ιερωμένους, και προσευχήσου να γίνει το θαύμα…
