Μια μυστηριώδης πνευμονική νόσος που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και για την οποία δεν υπάρχει θεραπεία αντιμετωπίστηκε σε ποντίκια χρησιμοποιώντας ένα φάρμακο που στοχεύει έναν προηγουμένως άγνωστο μηχανισμό 1 .
Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (IPF) είναι μια απειλητική για τη ζωή ασθένεια κατά την οποία ο πνευμονικός ιστός ουλοποιείται, καθιστώντας δύσκολη την αναπνοή, οδηγώντας τελικά στον θάνατο για πολλούς ανθρώπους. Δύο φάρμακα χρησιμοποιούνται σήμερα για την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου, αλλά δεν έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνουν τα συμπτώματα. Οι βιολογικοί μηχανισμοί που πυροδοτούν την IPF είναι ως επί το πλείστον άγνωστοι.
Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Science Translational Medicine 1 , ο Σταύρος Γαραντζιώτης, κλινικός ιατρός-ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Επιστημών Περιβαλλοντικής Υγείας στο Ντάραμ της Βόρειας Καρολίνας, και η ομάδα του δείχνουν ότι τα ποντίκια με μετάλλαξη σε ένα γονίδιο που ονομάζεται υποδοχέας 5 τύπου toll ( Tlr5 ) είναι πιο ευάλωτα στην Ιδιοπαθή Πνευμονική Ιδιοπαθή Φλεγμονή (IPF) από ό,τι τα ποντίκια χωρίς τη μετάλλαξη. Το γονίδιο κωδικοποιεί έναν υποδοχέα που αναγνωρίζει τα βακτήρια, πυροδοτώντας μια ανοσολογική απόκριση σε λοίμωξη. Με ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, οι υποδοχείς δεν λειτουργούν σωστά, καθιστώντας τον οργανισμό πιο ευάλωτο σε λοιμώξεις.
Ο Γκαραντζιώτης αναφέρει ότι η μελέτη είναι η πρώτη που εντοπίζει μια γενετική σύνδεση μεταξύ του πνευμονικού μικροβιώματος και της ιδιοπαθούς πνευμονικής ισχαιμίας (IPF). Διαπίστωσαν ότι οι υποδοχείς TLR5 στα κύτταρα των αεραγωγών ενεργοποιούνται σε απόκριση σε τραυματισμό των πνευμόνων και σταματούν την υπερανάπτυξη επιβλαβών τύπων βακτηρίων. Η IPF αναπτύσσεται μετά από τραυματισμούς στους πνεύμονες, που προκαλούνται από το κάπνισμα, επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις και περιβαλλοντικές εκθέσεις.
Ωστόσο, δεν αναπτύσσουν όλοι όσοι βιώνουν αυτούς τους τραυματισμούς στη συνέχεια IPF, και η γενετική ενός ατόμου και οι τύποι βακτηρίων που προκαλούν τις λοιμώξεις θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο, λέει ο Brian Oliver, ερευνητής αναπνοής και ρύπανσης στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Σίδνεϊ στην Αυστραλία.
Ο Όλιβερ λέει ότι τα τελευταία ευρήματα είναι συναρπαστικά επειδή δείχνουν μια νέα οδό που συνδέεται με την ανάπτυξη της Ιδιοπαθούς Πνευμονικής Ιδιοπαθούς Πνευμονοπάθειας (IPF). «Είναι μια πολύ πρωτότυπη ιδέα» να εξετάσουμε τον υποδοχέα TLR5, προσθέτει, επειδή δεν είναι κάτι που πολλοί άνθρωποι θα συσχετίζαν με μια ινωτική πνευμονοπάθεια.
Η στόχευση της πρωτεΐνης με φάρμακα θα μπορούσε να αποτρέψει την εξέλιξη της νόσου, λέει ο Γκαραντζιώτης.
Σύνδεση του μικροβιώματος με ασθένειες
Για να μοντελοποιήσουν την Ιδιοπαθή Πνευμονική Ιδιοπαθή Πνευμονοπάθεια (IPF) σε ποντίκια, οι ερευνητές χορήγησαν στα τρωκτικά ένα φάρμακο που βλάπτει τον πνεύμονα. Όταν διέγραψαν το γονίδιο Tlr5 , τα ποντίκια ανέπτυξαν περισσότερη ίνωση, έχασαν περισσότερο βάρος και είχαν λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης από τα ποντίκια ελέγχου που είχαν τον υποδοχέα. Τα ποντίκια χωρίς τον υποδοχέα είχαν επίσης λιγότερη μικροβιακή ποικιλομορφία και μειωμένη αντιμικροβιακή δράση στα κύτταρα που επένδυαν στους πνεύμονές τους από ό,τι τα ποντίκια ελέγχου.
