Η πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτελεί πλέον παρελθόν. Η εικόνα της παντοδυναμίας που καλλιεργήθηκε τα προηγούμενα χρόνια υποχωρεί καθημερινά μπροστά σε μια κοινωνία κουρασμένη από την αλαζονεία της εξουσίας, την ακρίβεια, τις υποκλοπές, τη διάλυση του κοινωνικού κράτους και τη διαρκή αίσθηση ατιμωρησίας των κυβερνόντων. Μέσα σε αυτό το κλίμα, κάθε νέο πολιτικό εγχείρημα μετατρέπεται σε έναν ακόμη πονοκέφαλο για το Μαξίμου και τον πρωθυπουργό.
Η δυναμική επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα προκαλεί τεράστια ανησυχία στο κυβερνητικό στρατόπεδο, επειδή επαναφέρει στο προσκήνιο την προοπτική μιας ευρύτερης προοδευτικής συσπείρωσης. Παρά τη φθορά της προηγούμενης περιόδου για την Αριστερά, ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας συνεχίζει να αναζητά στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού μια αξιόπιστη λύση απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα της Νέας Δημοκρατίας.
Ανησυχητική για την κυβέρνηση αποδεικνύεται και η δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού ενώ την ίδια στιγμή, το ενδεχόμενο ενός κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά αποκαλύπτει και τη βαθιά κρίση στο εσωτερικό της Δεξιάς. Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται διχασμένη ανάμεσα στον ακραίο συντηρητισμό και την επικοινωνιακή βιτρίνα του «κέντρου», χωρίς πραγματική κοινωνική απάντηση στα προβλήματα της καθημερινότητας.
Το πολιτικό μήνυμα γίνεται πλέον καθαρό. Η κοινωνία αναζητά διέξοδο, δικαιοσύνη και δημοκρατική ανατροπή. Και αυτή η αναζήτηση προκαλεί ολοένα μεγαλύτερο φόβο στο Μέγαρο Μαξίμου που βλέπει μέρα με την ημέρα τους πονοκέφαλους από τα νέα κόμματα τα αυξάνονται.
