Μια βλακεία για να τρομοκρατείται ο κόσμος
Του Γιώργου Χατζηδημητρίου Αρχές Σεπτέμβρη στη μικρή μας πόλη είχαμε ήδη παραγγείλει τα ξύλα, τα στοιβάζαμε νοικοκυρεμένα κάτω από τσίγκους για να μη βρέχονται στην πίσω αυλή, ευχόμασταν μετά «καλό χειμώνα» μεταξύ μας οι γειτόνοι, που βοηθούσαν ο ένας τον άλλον σε κάτι τέτοια, και περιμέναμε