Ή αλλιώς «υπαρκτός μητσοτακισμός»!
Του Strange Attractor
Άκουγα το πρωί τον Κυρανάκη, τον οποίο είχα σε κάποια εκτίμηση, μέχρι που ανέλαβε υφυπουργός Μεταφορών, να μας λέει πως όλα στον σιδηρόδρομο πάνε πρίμα, και πως είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη με τέτοια προχωρημένα συστήματα ασφαλείας, που σε ζωντανό χρόνο παρακολουθούν τις πορείες των τρένων, και άλλα τέτοια φληναφήματα.
Ποια τρένα; Ποιες πορείες; Των ελάχιστων πλέον συρμών και γραμμών που λειτουργούν, και που ουδείς σώφρων Έλληνας χρησιμοποιεί;
Έλεγε επίσης με στενοχωρημένο ύφος πως πολιτεύεται με γνώμονα την ασφάλεια των επιβατών, και πως κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην ξαναζήσουμε Τέμπη…
Μετά άρχισε να μας λέει για τη «χαροκαμένη μάνα», και το «ρωσόφιλο» κόμμα που ιδρύει αν και η Ελλάδα ανήκει στη Δύση, για το μεγαλείο του Κυριάκου που στηρίζει τους νέους, για την επερχόμενη αυτοδυναμία της ΝΔ, και άλλα τέτοια παλαβά, που λένε οι πολιτικάντηδες (με καρέκλα).
Κάτι τέτοιες μεγαλοστομίες έλεγε και ο Κ.Κ. του Αχ. και μάλιστα με ύφος χιλίων καρδιναλίων, μέχρι που έσκασε η «βόμβα» στη βάρδια του, και για την οποία είχαν εγκαίρως προειδοποιήσει οι εργαζόμενοι στα τρένα, αλλά ο Κ.Κ. κώφευε.
Και θυμήθηκα πως λίγο μετά την ανείπωτη εκείνη τραγωδία, έβλεπα σε διάφορα ΜΜΜ προειδοποιήσεις και καταγγελίες εργαζομένων και στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας για το ενδεχόμενο παρόμοιου (αεροπορικού αυτή τη φορά) ατυχήματος, εξαιτίας της απίστευτης και αδιάλλακτης πολιτικής του τότε (γόνου) υπουργού Μεταφορών.
Ο οποίος εν μέσω πανδημίας και λοκντάουν, έφερε στη Βουλή και ψηφίστηκε ο νόμος 4757/20, βάσει του οποίου καταργήθηκαν όλες οι κρατικές εποπτικές αρχές στα 40 και πλέον αεροδρόμια της χώρας.
Αεροδρόμια, πυλώνες του τουρισμού και της οικονομίας μας, τα 15 μεγαλύτερα εκ των οποίων τα διαχειρίζονται και τα εκμεταλλεύονται ιδιώτες, όπως π.χ. η γερμανική ΦΡΑΠΟΡΤ, που πρόσφατα «έδιωξε» τη Ryanair από τη Θεσσαλονίκη εξαιτίας των παράλογων αυξήσεων που επέβαλε (για μια ακόμη φορά) στα τέλη χρήσης του αεροδρομίου.
Και με το κράτος να κάνει τον Κινέζο, λέγοντας πως δεν μπορεί να εμπλακεί σε οικονομική διαμάχη μεταξύ δυο ιδιωτικών εταιριών! Άσχετα αν η μία εξ αυτών συνεισφέρει στην αύξηση του τουρισμού μας.
Εν τω μεταξύ, με βάση κρατική εντολή (νομοθεσία), τα τέλη είναι ίδια για όλες τις αεροπορικές εταιρίες, άσχετα αν κάποια πετάει μια φορά τον μήνα, και μια άλλη 40 φορές την ημέρα. Και μάλιστα το κράτος απέρριψε προσφυγή της Ryanair, που ζητούσε μείωση των τελών που πληρώνει. Κατά τα άλλα δεν αναμιγνύεται σε διαμάχες εταιριών.
Όπως δεν αναμιγνύεται πλέον στους ελέγχους των αεροδρομίων τα οποία εκμεταλλεύονται και λειτουργούν ιδιώτες κερδοσκόποι, οι οποίοι όχι μόνο δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα να ελέγξουν ή να εποπτεύσουν την εφαρμογή της διεθνούς και ελληνικής αεροπορικής νομοθεσίας, αλλά ούτε τους ενδιαφέρει.
Αποτέλεσμα είναι εδώ και έξι χρόνια τα αεροδρόμια της Ελλάδας να είναι ξέφραγα αμπέλια, με την ασφάλειά τους (safety) να επαφίεται στο φιλότιμο και στον πατριωτισμό των ιδιωτικών εταιριών που δραστηριοποιούνται σε αυτά…
Το μόνο που ελέγχεται και εφαρμόζεται αυστηρά από τους ιδιώτες είναι τα ενοίκια, τα μισθώματα, τα τέλη, οι κρατικές επιχορηγήσεις, κλπ., από τα οποία πλουτίζουν. Από κει και πέρα το χάος.
Κάτι που η συντριπτική πλειοψηφία όσων εξ ημών ταξιδεύουν αμέριμνα το αγνοεί.
Με τον απλό κόσμο να βλέπει καινούργια κτίρια, καινούργια γκισέ, αστραφτερά καταστήματα, κλπ., και να χαίρεται που επιτέλους τα αεροδρόμια «αναπτύσσονται» (άσχετα βέβαια, αν όλα αυτά χρηματοδοτήθηκαν από το ελληνικό δημόσιο) αγνοώντας όμως τι κρύβεται πίσω από τη λαμπερή βιτρίνα.
Τώρα, αν ο πιλότος έχει πτυχίο εν ισχύ, αν είναι μεθυσμένος, αν το αεροσκάφος έχει ασφαλιστήριο, ή αν είναι πλόιμο, αν διαθέτει πιστοποιήσεις, και χίλια άλλα, ουδείς ενδιαφέρεται, και βέβαια ουδείς το ελέγχει.
Αυτορρύθμιση λοιπόν, και όπου βγει…
Στην Αμερική, στο προπύργιο του «φιλελευθερισμού», το δοκίμασαν αυτό το μοντέλο στα ‘90ς, και γρήγορα κατάλαβαν ότι η απουσία κρατικών ελέγχων δεν τους βγαίνει, οπότε επανήλθαν με μια πολύ πιο ισχυρή και αυστηρή ΥΠΑ (FAA) παρούσα μάλιστα σε κάθε μεγάλο αεροδρόμιο.
Κάτι ανάλογο έκαναν και μετά την 9/11 στον τομέα της ασφάλειας (security) των αεροδρομίων, όπου σύστησαν μια νέα πανίσχυρη κρατική υπηρεσία αρμόδια για τους ελέγχους επιβατών πριν την επιβίβαση. Σε εμάς αυτό το κάνουν ιδιωτικές εταιρίες σεκιούριτι με υπαλλήλους των 3.60.
Πιο πρόσφατα, και με αφορμή τη συντριβή αεροσκαφών Β737Max, τα «αμερικανάκια» ανακάλεσαν και άλλες πολιτικές απορρύθμισης και αυτορρύθμισης που είχαν εφαρμόσει στον τομέα ελέγχου και πιστοποίησης νέων αεροσκαφών. Έναν τομέα που είχαν αφήσει στους ίδιους τους κατασκευαστές (ιδιώτες), οι οποίοι όμως ως ιδιώτες, που μόνο για το κέρδος ενδιαφέρονται, έκαναν σοβαρές εκπτώσεις με αποτέλεσμα το θάνατο εκατοντάδων επιβατών.
Και εκεί ξαναμπήκε δυναμικά η κρατική FAA με εντατικούς ελέγχους.
Στα καθ’ ημάς όμως έχουμε το μοντέλο Καραμανλή.
Βάσει του οποίου δεν χρειάζονται κρατικές αεροπορικές αρχές στα αεροδρόμια, άσχετα αν αυτές προβλέπονται ρητά στις Συμβάσεις του Ελληνικού Κράτους με τους ιδιώτες διαχειριστές τους, π.χ. FRAPORT -GREECE, παράγραφος 5 του άρθρου 229 Ν. 4389/2016, αλλά και στο μελλοντικό δεύτερο σε κυκλοφορία στην Ελλάδα ιδιωτικό αερολιμένα Ηρακλείου στο Καστέλι, παράγραφος 3.1.103Β , Σύμβαση Ηρακλείου, που κυρώθηκε με το πρώτο άρθρο του Ν. 4612/2019.
Ποιος λοιπόν ασκεί επιτόπιους καθημερινούς ελέγχους σήμερα στα αεροδρόμια; Ουδείς.
Και όπως είπε κάποτε στη Βουλή ο «νέος Εθνάρχης» Κ.Κ. του Αχ., οι έλεγχοι στα αεροδρόμια ασκούνται από τη νέα «ανεξάρτητη αρχή», την ΑΠΑ στην Αθήνα, που λειτουργεί 5θήμερο και μόνο εργάσιμες ώρες, μέσω ειδικών ραντάρ!!!!!!!!
Έτσι ακριβώς…
Καπνίζει κάποιος ανεφοδιαστής καυσίμων δίπλα σε αεροσκάφος πλήρες επιβατών, ή οδηγάει τρακτεράκι μεταφοράς αποσκευών κάποιος παράτυπος μετανάστης χωρίς δίπλωμα, ή απογειώνεται ιδιωτικό αεροπλανάκι με πιλότο χωρίς δίπλωμα, κ.ο.κ., και όλα αυτά ελέγχονται από τα ειδικά ραντάρ του Καραμανλή στην Αθήνα.
Μόλις το μάθουν οι Αμερικάνοι (ή οι Κινέζοι) θα τρέξουν να παρακαλέσουν να τους δώσουμε την κρυφή αυτή τεχνογνωσία (μάλλον από τους ΕΛ θα προέρχεται).
Αυτή η κατάσταση επικρατεί λοιπόν σήμερα στα 40 αεροδρόμια, και στα δεκάδες εντελώς ανεξέλεγκτα πεδία προσγείωσης γενικής αεροπορίας, π.χ. ελαφρά, και ultralight αεροσκάφη, 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες το χρόνο. Και εμείς ταξιδεύουμε αμέριμνοι…
Και αντί κάποιοι αρμόδιοι να βάλουν μυαλό και να διδαχτούν από την εκατόμβη των Τεμπών, τι κάνουν;
Ιδού ένα παράδειγμα:
Με βάση ανακοίνωση των Αερολιμενικών υπαλλήλων της ΥΠΑ «δεκαεπτά ημέρες μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, ο Διοικητής της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας εκδίδει το υπ’ αριθμόν πρωτ. Κ.Γ./Δ/ΥΠΑ 5570/17-03-2023 έγγραφο που απαγορεύει οποιαδήποτε άσκηση εποπτικών και προανακριτικών αρμοδιοτήτων από τις Αεροπορικές Αρχές των Αεροδρομίων».
Ενώ ένα μήνα σχεδόν μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, ο Διοικητής της (δήθεν ανεξάρτητης) Αρχής Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ) εκδίδει το υπ’ αριθμόν πρωτ. ΑΠΑ/8523/07-04-2023 έγγραφο που «απαγορεύει οποιαδήποτε άσκηση ελέγχου ιστορικού και ποινικού μητρώου για τους εργαζόμενους στους Αερολιμένες από τις Αεροπορικές Αρχές των Αεροδρομίων».
Ο ίδιος που (περίλυπος) όταν κατέθετε για τα Τέμπη στη Βουλή, ως πρώην επικεφαλής της ΕΡΓΟΣΕ, είχε πει πως δεν κοιμάται τα βράδια υπό τον φόβο «αεροπορικών Τεμπών»!!!!
Ο ίδιος που την ώρα που κορυφώνονταν οι αποκαλύψεις για το «γαλάζιο πάρτι» στον ΟΠΕΚΕΠΕ, ξέχασε την αϋπνία του και έδωσε αναδρομικά στον εαυτό του σχεδόν 500.000 ευρώ (για την ακρίβεια 492.000 ευρώ). Και μάλιστα έδωσε αναδρομικά στον εαυτό του ακόμα και για την περίοδο που… δεν λειτουργούσε η Αρχή, πριν το 2020!
Έτσι λοιπόν έχει η κατάσταση, και μπαίνουμε ξανά σε θερινή τουριστική σεζόν, με τον πολλαπλασιασμό των πτήσεων, με τις αφίξεις εκατομμυρίων τουριστών, σε αεροδρόμια που είναι παντελώς ανεξέλεγκτα από πλευράς κράτους.
Ξέφραγα αμπέλια, που η ασφάλεια των διακινούμενων μέσω αυτών επιβατών επαφίεται στο φιλότιμο των κερδοσκόπων ιδιωτών που τα εκμεταλλεύονται και τα λειτουργούν…
Ας ελπίσουμε πως όλα θα πάνε καλά.
ΥΓ- Εδώ και 6 χρόνια, με την κατάργηση των αρμοδιοτήτων των κρατικών αερ. αρχών στα αεροδρόμια, έπαψαν να πέφτουν και πρόστιμα στους παραβάτες της αεροπορικής νομοθεσίας, με αποτέλεσμα οι ιδιώτες χρήστες στα αεροδρόμια, και οι αεροπορικές εταιρίες, να τρίβουν τα χέρια τους, και να ξεσαλώνουν στις παραβάσεις, με το κράτος να χάνει πάρα πολλά εκατομμύρια σε έσοδα.
Νεοφιλελευθερισμός από τα ΛΙΝΤΛ, ή αλλιώς «υπαρκτός μητσοτακισμός»…