Δεν κρύβεται με τίποτα. Όπως και αν το δεις τα Πανεπιστήμιά μας δεν έχουν καθηγητές.
Υστερούμε έναντι του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης πάρα πολύ. Στο ποσοστό επί του ενεργού πληθυσμού έχουμε 0,44% έναντι 0,72% της Ε.Ε. και στο ποσοστό επί του συνολικού πληθυσμού έχουμε 0,19% έναντι 0,34%. Έχουμε δηλαδή σχεδόν τους μισούς καθηγητές από τον μέσο όρο της Ε.Ε.. Περιέργως τα ίδια ποσοστά με εμάς έχει η Γαλλία και η Ιταλία.
Στην κορυφή της λίστας η Νορβηγία, Αυστρία, Γερμανία, Κροατία και Ελβετία, με ποσοστό από 0,75% έως 0,50% διδασκόντων επί του συνολικού πληθυσμού, πολύ μακριά από εμάς.
Η Πορτογαλία έχει 0,91% στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό και 0,44% επί του συνολικού πληθυσμού, υπερδιπλάσιους από εμάς. Πρόκειται για χώρα που επίσης πέρασε μνημόνια όπως και εμείς. Μια χώρα που ήταν πολύ πίσω από εμάς τη δεκαετία του ’80 και τώρα είναι πολύ μπροστά από την Ελλάδα σε όλους τους τομείς.
Η Βουλγαρία έχει σχεδόν διπλάσιους καθηγητές από εμάς. Βέβαια είναι πολύ ελκυστική για ξένους φοιτητές (κυρίως Ιατρικής) καθότι παρέχει φθηνές αγγλόφωνες σπουδές με δίδακτρα. Και εμείς έχουμε προγράμματα με δίδακτρα για ξένους φοιτητές, δεν έχουμε όμως καθηγητές, όπως αποδεικνύεται.
Ως προς το φύλο είμαστε η δεύτερη χώρα από το τέλος ως προς το ποσοστό των γυναικών μελών ΔΕΠ με ποσοστό μόλις 37,7%· το Λουξεμβούργο είναι η τελευταία χώρα με ποσοστό 36,2% και η Λιθουανία πρώτη με ποσοστό 57,8%.
Η εισαγωγή της ΕΒΕ και οι χιλιάδες κενές θέσεις που δημιούργησε στα Πανεπιστήμια, μαζί με τη μείωση του εκπαιδευτικού προσωπικού, δημιούργησε το κλίμα που υπάρχει. Οι καθηγητές σε μερικές σχολές επιλέγουν τον υψηλότερο συντελεστή ΕΒΕ για να έχουν τους λιγότερους δυνατούς φοιτητές, αφού προσωπικό δεν υπάρχει και το Υπουργείο Παιδείας δεν αντιδρά, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι οι θέσεις εισακτέων που αποφασίζει δεν είναι αληθινές με την έννοια ότι δεν μπορούν να εισαχθεί αυτός ο αριθμός των φοιτητών σε Πανεπιστήμια που δεν έχουν καθηγητές. Έτσι πορευόμαστε.
Χωρίς εκπαιδευτικό προσωπικό δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για αξιοπρεπή διδασκαλία, ούτε για έρευνα. Με το εκπαιδευτικό προσωπικό που έχουμε νομίζω ότι πρέπει να λέμε και πάλι καλά με τη θέση των ελληνικών Πανεπιστημίων στις διεθνείς κατατάξεις.
Αν στο ελάχιστο εκπαιδευτικό προσωπικό προσθέσουμε και τις υποδομές σε κτίρια και εργαστήρια είναι να απορεί κάποιος πώς λειτουργούν τα Πανεπιστήμια.
Η λύση που δίνει το υπουργείο Παιδείας στο πρόβλημα είναι η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Προϋπόθεση για την ύπαρξη των ιδιωτικών Πανεπιστημίων είναι να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους τα δημόσια Πανεπιστήμια. Διότι αν μπορούσαν να ανταποκριθούν στη ζήτηση για σπουδές τα δημόσια Πανεπιστήμια ποιος θα πλήρωνε για να σπουδάσει; Το ποσοστό των μελών ΔΕΠ ως προς τον πληθυσμό θα αλλάξει αφού σε λίγο θα αρχίσουν να υπολογίζονται και οι καθηγητές των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και θα βελτιωθεί η αναλογία των διδασκόντων ως προς τον πληθυσμό. Έτσι η εικόνα σε λίγα χρόνια θα είναι πολύ καλύτερη με τη μεταφορά μέρους των φοιτητών και των καθηγητών στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Η Εκπαίδευσή μας δεν ξέρω αν θα είναι καλύτερη.
*Ο Στράτος Στρατηγάκης είναι Μαθηματικός – Ερευνητής
stratig@yahoo.com,
www.stadiodromia.gr
