Έρευνα: Σε άνοδο οι entry level προσλήψεις, αλλά η έλλειψη εμπειρίας παραμένει πρόκληση

Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 42% των εργοδοτών στην Ελλάδα δηλώνει ότι οι προσλήψεις εργαζομένων που βρίσκονται στην αρχή της σταδιοδρομίας τους έχουν αυξηθεί σε σύγκριση με το 2025, ενώ το 36% δεν διαπιστώνει μεταβολή.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 45% των εργοδοτών αυξάνει τις προσλήψεις εργαζομένων στην αρχή της σταδιοδρομίας τους, έναντι 20% που τις μειώνει.

Από 29% έως 58% η αύξηση των entry-level προσλήψεων ανά κλάδο

Την ισχυρότερη δυναμική παρουσιάζουν τα Χρηματοοικονομικά & οι Ασφάλειες, όπου 58% των εργοδοτών αναφέρει αύξηση των προσλήψεων εργαζομένων που βρίσκονται στην αρχή της σταδιοδρομίας τους.

Ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά αύξησης καταγράφονται στις Υπηρεσίες (Επαγγελματικές, Επιστημονικές & Τεχνικές) και στην Τεχνολογία, τα Μέσα και τις Τηλεπικοινωνίες, με το 46% των εργοδοτών και στους δύο κλάδους να δηλώνει περισσότερες προσλήψεις εργαζομένων στην αρχή της σταδιοδρομίας τους. Στην Τεχνολογία, τα Μέσα και τις Τηλεπικοινωνίες, το 46% των εργοδοτών δηλώνει ότι έχει αυξήσει τις προσλήψεις εργαζομένων στην αρχή της σταδιοδρομίας τους.

Στον Δημόσιο Τομέα, την Υγεία & τις Κοινωνικές Υπηρεσίες, το 45% των εργοδοτών αναφέρει αύξηση. Πολύ κοντά κινείται και η Βιομηχανία, όπου το 45% καταγράφει αύξηση.

Πιο ισορροπημένη είναι η εικόνα στις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας & τους Φυσικούς Πόρους, όπου το 37% των εργοδοτών αναφέρει αυξημένες προσλήψεις, ενώ στο Εμπόριο & τα Logistics, το 37% αναφέρει αύξηση των entry-level προσλήψεων.

Ακόμη μεγαλύτερη σταθερότητα εμφανίζουν οι Κατασκευές & τα Ακίνητα: Το 37% των εργοδοτών αυξάνει τις προσλήψεις στην αρχή της σταδιοδρομίας, το 48% αναφέρει ότι δεν υπάρχει επίπτωση και το 15% ότι οι προσλήψεις έχουν μειωθεί.

Στον Τουρισμό, Ξενοδοχεία & την Εστίαση καταγράφεται η χαμηλότερη αναλογία εργοδοτών που αυξάνουν τις entry-level προσλήψεις, στο 29%.

Τι επιταχύνει και τι επιβραδύνει τις προσλήψεις

Η ταχύτητα κάλυψης των κενών θέσεων εργασίας επηρεάζεται από ένα σύνολο παραγόντων που συνδέονται τόσο με την αποτελεσματικότητα των εσωτερικών διαδικασιών όσο και με τη διαθεσιμότητα του κατάλληλου ταλέντου στην αγορά.

Από τη μία πλευρά, οι εργοδότες που καταφέρνουν να προσλαμβάνουν με την ίδια ή και μεγαλύτερη ταχύτητα σε σχέση με έναν χρόνο πριν αποδίδουν την επιτυχία τους κυρίως στη στενότερη συνεργασία μεταξύ των τμημάτων Ανθρώπινου Δυναμικού και των υπευθύνων προσλήψεων.

Παράλληλα, η πιο στοχευμένη αναζήτηση υποψηφίων συμβάλλει σημαντικά στη μείωση του χρόνου κάλυψης θέσεων, καθώς οι οργανισμοί μετατοπίζονται από τη μαζική προσέλκυση βιογραφικών σε πιο ακριβείς στρατηγικές εντοπισμού ταλέντου.

Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν επίσης οι ταχύτερες διαδικασίες εσωτερικής έγκρισης και λήψης αποφάσεων, καθώς και η αποτελεσματικότερη αξιολόγηση των αιτήσεων, συμπεριλαμβανομένου του εντοπισμού βιογραφικών που έχουν δημιουργηθεί με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.

Την πρώτη πεντάδα των παραγόντων που επιταχύνουν τις προσλήψεις συμπληρώνει η δυνατότητα προσέλκυσης περισσότερων υποψηφίων μέσω ευέλικτων μοντέλων εργασίας, όπως η εξ αποστάσεως ή η υβριδική εργασία.

Από την άλλη πλευρά, οι εργοδότες που δυσκολεύονται να καλύψουν έγκαιρα τις ανοιχτές θέσεις αναφέρουν ως βασικότερο εμπόδιο την έλλειψη υποψηφίων με τις απαιτούμενες δεξιότητες.

Ακολουθεί η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατάλληλα καταρτισμένων υποψηφίων στην τοπική αγορά εργασίας, γεγονός που αναδεικνύει τη γεωγραφική διάσταση της έλλειψης ταλέντου.

Η ίδια η διαδικασία προσλήψεων αποτελεί επίσης παράγοντα καθυστέρησης, καθώς πολλοί οργανισμοί αναφέρουν ότι η πολυπλοκότητα των διαδικασιών και οι απαιτούμενες εσωτερικές εγκρίσεις επιμηκύνουν τον χρόνο κάλυψης θέσεων.

Επιπλέον, η αναντιστοιχία μεταξύ των προσδοκιών των υποψηφίων και των απαιτήσεων των θέσεων εργασίας εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση, ενώ η περιορισμένη πρόσβαση σε υποψηφίους μέσω συστάσεων και επαγγελματικών δικτύων ολοκληρώνει την πρώτη πεντάδα των παραγόντων που επιβραδύνουν τις προσλήψεις