Αστροφυσικοί στις ΗΠΑ παρουσίασαν μια νέα θεωρία που εξηγεί γιατί η Αφροδίτη, ο πλανήτης που μοιάζει περισσότερο με τη Γη ως προς το μέγεθος, τη μάζα και τη δομή δεν διαθέτει δικό της φυσικό δορυφόρο. Θα μπορούσε κανείς να το αποκαλέσει μια περίπτωση «κοσμικού κανιβαλισμού».
Η εξαιρετικά αργή ταχύτητα με την οποία η Αφροδίτη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της θα είχε καταδικάσει οποιονδήποτε φυσικό δορυφόρο που ενδεχομένως κάποτε περιφερόταν γύρω από τον πλανήτη να κινείται σταδιακά σε ολοένα μικρότερη απόσταση από αυτόν και τελικά να καταλήξει να απορροφηθεί από τον πλανήτη σε μια κατακλυσμιαία σύγκρουση.
Αυτή είναι η θεωρία που προτείνουν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ρίβερσαϊντ η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal», αποτελώντας μια διαφορετική προσέγγιση σε σχέση με προηγούμενες εξηγήσεις για το γιατί η Αφροδίτη, ο δεύτερος κοντινότερος πλανήτης στον Ήλιο δεν έχει δορυφόρο.
«Αν είχε φεγγάρι —και είναι πιθανό ότι κάποια στιγμή είχε— δεν θα μπορούσε να το διατηρήσει. Αυτό το φεγγάρι θα είχε συντριβεί πάνω στον πλανήτη μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα» δήλωσε στο Reuters ο αστροφυσικός Στίβεν Κρέιν, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
Ο Κρέιν ανέφερε ότι τα δεδομένα από υπολογιστικά μοντέλα, τα οποία βασίστηκαν στη φυσική των πλανητών και προσομοίωσαν τη βαρυτική μηχανική υποθετικών δορυφόρων της Αφροδίτης διαφόρων μεγεθών έδειξαν ότι όλοι θα είχαν την ίδια μοίρα: αργά ή γρήγορα θα κατέρρεαν πάνω στον μητρικό τους πλανήτη.
Ένα τέτοιο υποθετικό γεγονός, κατά το οποίο η Αφροδίτη θα «κατάπινε» το φεγγάρι της πιθανότατα συνέβη μέσα στο πρώτο δισεκατομμύριο χρόνια της ιστορίας της λέει ο Κρέιν. Όπως και το υπόλοιπο ηλιακό σύστημα η Αφροδίτη έχει ηλικία περίπου 4,5 δισεκατομμυρίων ετών.
Οι επιστήμονες είχαν διατυπώσει στο παρελθόν τη θεωρία ότι η Αφροδίτη, γνωστή ως «δίδυμη αδελφή» της Γης είτε δεν απέκτησε ποτέ εξαρχής δικό της φεγγάρι είτε ενδεχομένως είχε έναν δορυφόρο που καταστράφηκε από τη σφοδρή σύγκρουση με κάποιο άλλο ουράνιο σώμα.
Η περιστροφή
Η μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ρίβερσαϊντ, η οποία επικεντρώθηκε στη δυναμική του συστήματος Γης-Σελήνης διαπίστωσε ότι η ταχύτητα περιστροφής ενός πλανήτη ήταν ο καθοριστικός παράγοντας.
Σε αντίθεση με την Αφροδίτη η οποία χρειάζεται 243 γήινες ημέρες για να ολοκληρώσει μία περιστροφή —διάστημα λίγο μεγαλύτερο από τον χρόνο που χρειάζεται για να ολοκληρώσει την τροχιά της γύρω από τον Ήλιο— η Γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της κάθε 24 ώρες, δηλαδή περισσότερες από 200 φορές ταχύτερα από την Αφροδίτη, σύμφωνα με τον Κρέιν.
Η μεταφορά ενέργειας από την ταχύτερη περιστροφή της Γης ωθεί σταδιακά τη Σελήνη όλο και πιο μακριά, με αποτέλεσμα να απομακρύνεται από τη Γη με ρυθμό 4 εκατοστά το χρόνο. Η απόσταση αυτή έχει μετρηθεί με ακρίβεια χάρη στους καθρέφτες που άφησαν στην επιφάνεια της Σελήνης το 1969 οι αστροναύτες της αποστολής Apollo 11.
Η Αφροδίτη, το τρίτο λαμπρότερο αντικείμενο στον νυχτερινό ουρανό μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη, αποτελεί σημαντικό αντικείμενο μελέτης για τους επιστήμονες που προσπαθούν να μάθουν περισσότερα για την ιστορία της Γης αλλά και για το μέλλον της.
Παρόμοια με τη Γη ως προς τη βραχώδη δομή της αλλά ελαφρώς μικρότερη η Αφροδίτη περιβάλλεται από μια πυκνή, τοξική ατμόσφαιρα, η οποία έχει προκαλέσει ένα ανεξέλεγκτο φαινόμενο θερμοκηπίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η επιφάνειά της να θερμαίνεται σε θερμοκρασίες που μπορεί να φτάσει έως και 471 βαθμούς Κελσίου αρκετά υψηλή ώστε να λιώσει τον μόλυβδο.
Παρόλο που δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι υπήρξε ποτέ φεγγάρι της Αφροδίτης σύμφωνα με τον Κρέιν είναι απίθανο η Αφροδίτη στα πρώτα στάδια της ύπαρξής της να απέφυγε με κάποιον τρόπο μια καταστροφική σύγκρουση με έναν άλλο πρωτοπλανήτη παρόμοια με εκείνη που όπως πιστεύεται ευρέως οδήγησε στο σχηματισμό της Σελήνης της Γης.
Οι απαρχές του εσωτερικού ηλιακού συστήματος ήταν γεμάτες από μεγάλα βραχώδη ουράνια σώματα τα οποία κινούνταν με τεράστιες ταχύτητες στο διάστημα και συγκρούονταν μεταξύ τους. Η Αφροδίτη πιθανότατα δέχθηκε περισσότερες τέτοιες κοσμικές συγκρούσεις από τη Γη επειδή βρισκόταν πιο κοντά στον Ήλιο.
