Αν ένα κόμμα βρίσκεται ακόμη στη σφαίρα της φημολογίας και θεωρείται «ανάξιο λόγου», γιατί στο Μαξίμου έχουν βγάλει τα «βαρέα όπλα»; Η τακτική των καθημερινών απαντήσεων στον Αντώνη Σαμαρά —με τον Άδωνη Γεωργιάδη σε ρόλο εμπροσθοφυλακής — προδίδει μια νευρικότητα που δύσκολα κρύβεται.
Στο κυβερνητικό επιτελείο αντιλαμβάνονται ότι ο Μεσσήνιος δεν είναι απλώς ένας πρώην πρωθυπουργός που σχολιάζει την επικαιρότητα, αλλά ένας παράγοντας που διατηρεί ανοιχτή γραμμή με το συντηρητικό DNA της παράταξης.
Κάθε του παρέμβαση μετράει, κάθε του αιχμή πονάει, και η σπουδή των υπουργών να μην αφήσουν τίποτα να πέσει κάτω μόνο αδιαφορία δεν δείχνει. Αντιθέτως, μαρτυρά ότι η κυβέρνηση παρακολουθεί την υπόθεση ως μια υπαρκτή απειλή και με φόβο για τις δημοσκοπικές παρενέργειες…
Α.Κ.