Μήπως ήρθε η ώρα να συμφωνήσουμε ότι τα πρόστιμα της Τροχαίας έχουν γίνει εξοντωτικά;
Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ύψος τους, αλλά και τα ίδια τα όρια ταχύτητας πάνω στα οποία βασίζονται. Σε πολλούς δρόμους τα όρια μοιάζουν εντελώς αποκομμένα από τις πραγματικές συνθήκες κυκλοφορίας, ενώ είναι πραγματικά παράλογο σε μια ευθεία διαδρομή να αλλάζει το επιτρεπόμενο όριο κάθε λίγες εκατοντάδες μέτρα.
Και πολλές φορές χωρίς να υπάρχει καν επαρκής, ευδιάκριτη και έγκαιρη σήμανση.
Ο οδηγός μπορεί να περνά από 70 σε 50, μετά ξανά σε 70 ή 90 χλμ./ώρα, χωρίς να αντιλαμβάνεται εγκαίρως την αλλαγή και χωρίς να υπάρχει πάντοτε κάποιος εμφανής λόγος που να τη δικαιολογεί.
Και εδώ προκύπτει ένα πολύ απλό ερώτημα: πώς μπορεί να επιβάλλεται ένα εξοντωτικό πρόστιμο για παραβίαση ενός ορίου, όταν το ίδιο το κράτος δεν έχει φροντίσει να το γνωστοποιεί με σαφή και συνεχή σήμανση;
Τα όρια ταχύτητας εκτός πόλεων πρέπει επιτέλους να επανεξεταστούν και, όπου οι συνθήκες το επιτρέπουν, να αυξηθούν. Δεν γίνεται να αντιμετωπίζουμε ως «κατοικημένη περιοχή» κάθε σημείο επειδή υπάρχει ένα σπίτι στην άκρη του δρόμου. Εκτός αν θεωρούμε, για παράδειγμα, κατοικημένη περιοχή την Κερατέα επειδή υπάρχει ένα σπίτι πάνω στον δρόμο που οδηγεί προς το λιμάνι του Λαυρίου.
Με αυτή τη λογική, σχεδόν κάθε επαρχιακός δρόμος μπορεί να μετατραπεί σε μια ατελείωτη αλληλουχία τεχνητά χαμηλών ορίων ταχύτητας.
Και αφού πρώτα ο οδηγός καλείται να αποκρυπτογραφήσει ποιο όριο ισχύει κάθε στιγμή, έρχονται τα εξοντωτικά πρόστιμα.
Και το κερασάκι στην τούρτα είναι φυσικά η αφαίρεση διπλώματος.
Η οδική ασφάλεια είναι σοβαρή υπόθεση και κανείς δεν λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν κανόνες και αυστηρές ποινές για την πραγματικά επικίνδυνη οδήγηση. Αλλά άλλο αυστηρότητα και άλλο παραλογισμός.
Όταν τα όρια είναι παρωχημένα, αλλάζουν κάθε λίγες εκατοντάδες μέτρα, η σήμανση είναι ανεπαρκής ή ανύπαρκτη και οι κυρώσεις είναι δυσανάλογες, τότε το σύστημα παύει να εκπέμπει σοβαρότητα και αξιοπιστία.
Δεν υπηρετεί την οδική ασφάλεια. Δημιουργεί περισσότερο την αίσθηση μιας παγίδας προστίμων.
Και τελικά, όλο αυτό καταλήγει απλώς να είναι γελοίο
