Η τραγωδία των Τεμπών συνεχίζει να στοιχειώνει την πολιτική ζωή. Τρία χρόνια μετά, οι οικογένειες των θυμάτων περιμένουν ακόμη πλήρη απόδοση ευθυνών, ενώ η κυβέρνηση περιορίζεται σε τεχνικές βελτιώσεις και επικοινωνιακές κινήσεις.
Το σύστημα ασφαλείας που κατέρρευσε εκείνη τη νύχτα αποκαλύπτει βαθιές παθογένειες που δεν έχουν εξαλειφθεί.
Η πολιτική ηγεσία που υποσχέθηκε κάθαρση αρνείται να αναλάβει ουσιαστική ευθύνη. Αντιθέτως, προσπαθεί να μεταθέσει το βάρος σε κατώτερα στελέχη και σε προηγούμενες κυβερνήσεις.
Η δικαστική διαδικασία προχωρά αργά, ενώ η κοινωνία βλέπει ότι η ανθρώπινη ζωή εξακολουθεί να υποτιμάται μπροστά σε συμφέροντα και γραφειοκρατία.
Χωρίς πραγματική μεταρρύθμιση στους σιδηροδρόμους και χωρίς πολιτικό κόστος για όσους αγνόησαν τις προειδοποιήσεις, η τραγωδία κινδυνεύει να επαναληφθεί.