Την ώρα που ο πλανήτης ασχολείται με τα καθημερινά updates των social media, περισσότεροι από είκοσι κορυφαίοι αστροφυσικοί, μηχανικοί και ειδικοί στην Τεχνητή Νοημοσύνη συγκεντρώθηκαν μυστικά στο MIT. Ο σκοπός τους; Να συζητήσουν μια ιδέα που ακούγεται σαν το απόλυτο σενάριο επιστημονικής φαντασίας: την ύπαρξη εξωγήινων data centers και γιγαντιαίων ενεργειακών δομών γύρω από μαύρες τρύπες.
Στο συνέδριο «Dyson Minds 2025 Workshop», που συνδιοργάνωσαν το Penn State, το MIT και το Ultraintelligence Foundation, οι επιστήμονες δεν έψαχναν απλώς για «πρασινάκια ανθρωπάκια». Αναζητούσαν τα φυσικά ίχνη που θα άφηνε ένας υπερεξελιγμένος πολιτισμός (Επιπέδου II στην κλίμακα Kardashev), ικανός να τιθασεύσει την ενέργεια μιας υπερμεγέθους μαύρης τρύπας.
Data centers στο κέντρο του γαλαξία: Γιατί γύρω από μαύρη τρύπα;
Όσο κι αν μια σφαίρα Dyson (Dyson sphere) θυμίζει ταινία Hollywood, η επικεφαλής της μελέτης, Olivia Curtis από το Penn State Extraterrestrial Intelligence Center, τονίζει πως η υπόθεση στηρίζεται σε σκληρά φυσικά δεδομένα.
Αν ένας πολιτισμός χρειάζεται τεράστιες ποσότητες ενέργειας για να τροφοδοτήσει υπολογιστικά συστήματα γιγαντιαίας κλίμακας, το καλύτερο μέρος για να εγκατασταθεί είναι το κέντρο του γαλαξία. Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες δεν καταπίνουν απλώς τα πάντα· οι πίδακες υλικού και η ακτινοβολία γύρω τους εκπέμπουν ενέργεια ισοδύναμη με εκατομμύρια Ήλιους.
Το διαστημικό Wi-Fi «κολλάει»: Η εκτόξευση σκληρών δίσκων στο διάστημα!
Πώς επιβιώνει όμως μια τεχνολογική δομή δίπλα σε μια μαύρη τρύπα; Όπως εξηγεί η Curtis, η εικόνα της «κοσμικής ηλεκτρικής σκούπας» είναι λανθασμένη. Μια σφαίρα Dyson δεν θα χτιζόταν δίπλα στον ορίζοντα γεγονότων (όπως η μαύρη τρύπα Gargantua στο Interstellar), αλλά σε απόσταση περίπου 1 parsec (σχεδόν 3 έτη φωτός μακριά), ώστε να μην λιώσει από τη φονική ακτινοβολία.
Εδώ όμως προκύπτει ένα απρόσμενο τεχνολογικό πρόβλημα: Το Latency (καθυστερήσεις δικτύου).
Όταν ένα data center απλώνεται σε απόσταση ετών φωτός, η ασύρματη μετάδοση δεδομένων με δέσμες φωτός είναι εξαιρετικά αργή. Η λύση που πρότειναν οι επιστήμονες είναι σοκαριστικά πρακτική:
«Σε αυτές τις αποστάσεις, αν θέλεις να μεταφέρεις 1 zettabyte πληροφορίας, είναι πολύ πιο γρήγορο να εκτοξεύσεις έναν φυσικό σκληρό δίσκο στο διάστημα προς την άλλη πλευρά, παρά να προσπαθήσεις να στείλεις τα δεδομένα ασύρματα», σημειώνει η Curtis. Με δεδομένο φυσικά πως έχει την τεχνολογία για πολύ γρήγορα ταξίδια στο διάστημα, αλλά αν φτιαχνεις σφραίρες Dyson, μάλλον την έχεις.
Τα «τυφλά» σημεία των αλγορίθμων και το Event Horizon Telescope
Το πιο ενδιαφέρον ευρήμα της μελέτης, που δημοσιεύθηκε στο Publications of the Astronomical Society of the Pacific, είναι ότι τα ίχνη τέτοιων κατασκευών ίσως βρίσκονται ήδη στα χέρια μας.
Η ερευνητική ομάδα επεξεργάζεται ξανά τα δεδομένα από το Event Horizon Telescope (που μας έδωσε τις ιστορικές εικόνες της M87* το 2019 και της Sagittarius A* το 2022). Η Curtis υποστηρίζει ότι οι σημερινοί αλγόριθμοι επεξεργασίας εικόνας είναι προγραμματισμένοι να «εξομαλύνουν» τις μικρές ανωμαλίες για να παράγουν μια καθαρή, όμορφη φωτογραφία. Μέσα σε αυτά τα «λάθη» που διαγράφει το λογισμικό, μπορεί να κρύβονται τα τεχνητά υπέρυθρα σήματα μιας σφαίρας Dyson.
