Ο Ίλον Μασκ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, έγινε ακόμα πιο πλούσιος, αφού πλέον η περιουσία του ξεπερνά το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια. Για την ακρίβεια, έγινε αδιανόητα πλούσιος, πιο πλούσιος από τις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Κι ενώ για τους περισσότερους κοινούς θνητούς το ρεκόρ του Μασκ μοιάζει σαν ακόμα μία ηλιόλουστη μέρα στον κόσμο των πλουσίων, Σάντερς, Κορτέζ και Μαμντάνι έγιναν το τρίο της μιζέριας -που θα λέγε και η εγχώρια, η δικιά μας ντε, δεξιά- και αντί να εύχονται στον Μασκ “καλοφάγωτα” επαναφέρουν στον δημόσιο διάλογο αυτό που για τους περισσότερους φαντάζει ανέφικτο, αλλά στην πραγματικότητα είναι απλά πολιτική επιλογή: Tax the rich.
“Σήμερα ο Έλον Μασκ, ένας τρισεκατομμυριούχος, πληρώνει το ίδιο ποσό στην Κοινωνική Ασφάλιση με κάποιον που κερδίζει 184.500 δολάρια” γράφει στο X ο γερουσιαστής των Δημοκρατικών Μπέρνι Σάντερς και προσθέτει ότι “αν σταματήσουμε αυτόν τον παραλογισμό και άρουμε το όριο στο φορολογητέο εισόδημα, μπορούμε να κάνουμε την Κοινωνική Ασφάλιση φερέγγυα για 75 χρόνια και να επεκτείνουμε τα επιδόματα κατά 2.400 δολάρια”, ενώ για όσους εξακολουθούν να το θεωρούν ανέφικτο καταλήγει: “το νομοσχέδιό μου για την Κοινωνική Ασφάλιση το κάνει αυτό”.
Σε πιο καυστικό και ειρωνικό τόνο, η Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ αναπαράγοντας την είδηση για τον υπερπλούσιο Μασκ, σχολιάζει: “Αλλά η φορολόγηση του πλούτου ώστε οι απλοί άνθρωποι να έχουν την οικονομική δυνατότητα να δουν έναν γιατρό και να μην χρεοκοπήσουν για εισπνευστήρες είναι ριζοσπαστική αριστερά. Εντάξει”.
Απλός, λακωνικός, λιτός, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζόραν Μαμντάνι, είχε την mic drop στιγμή του -και δικαίως αφού ο ίδιος το είπε και το κανε, ξεκίνησε να φορολογεί τους πλούσιους της Νέας Υόρκης ώστε να ενισχύσει με τα έσοδα ένα πρόγραμμα κοινωνικών παροχών-.
“Ο 1,000,000,000 λόγος που πρέπει να φορολογήσουμε τους πλούσιους” έγραψε ο Μαμντάνι και ποιος να του πει τι.
