Και ύστερα κάποιοι ψάχνονται γιατί όπου στήνονται κάλπες σαρώνουν οι δυνάμεις του ευρωσκεπτικισμού.
Προσέξτε το σκηνικό στην τρέχουσα Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ. Συζητήσεις επί συζητήσεων για νέα μέτρα στήριξης των ευρωπαίων πολιτών μπροστά στο ενεργειακό σοκ τιμών. Απόφαση καμμιά. Το θέμα μάλλον παραπέμπεται στο μέλλον – ίσως όταν τελειώσει ο χειμώνας. Κωμωδία…
Πάμε στο δεύτερο περιστατικό. Ο Ευρωπαϊκός Προϋπολογισμός για την επόμενη 7ετία έπρεπε ήδη να έχει ψηφισθεί. Το αποτέλεσμα; Η συζήτηση παραπέμπεται για τον Δεκέμβριο. Και βλέπουμε…
Και ξαφνικά το Συμβούλιο Κορυφής αλλάζει ρυθμό και ταχύτητα. Πότε; Όταν εμφανίζεται ο… Ζελένσκι. Με το χέρι προτεταμένο και ξεκινά η ζητιανιά. «Η Ουκρανία χρειάζεται κι άλλα χρήματα, τα προηγούμενα τέλειωσαν…». Εκεί οι Ευρωπαίοι εγκαταλείπουν τους δισταγμούς και αρχίζει ο ρεφενές.
Κοντά στα 240 δισ. έχει δώσει η ΕΕ στην Ουκρανία από την αρχή του πολέμου. Και έπεται συνέχεια…
Εδώ σταματούν οι «φειδωλοί» να επικαλούνται την ανάγκη για «δημοσιονομική ισορροπία και σταθερότητα». Ό,τι θέλει το παλικάρι.
Και η (ευρωπαϊκή) ζωή συνεχίζεται. Μέχρι τις επόμενες κάλπες και τις αναμενόμενες σαρωτικές νίκες των διαφόρων Λεπέν και Βάιντελ. Στην… υγειά του Ζελένσκι.
Κ.Π.
