Απολίθωμα ρινόκερου που ανήκει στο είδος Dihoplus pikermiensis, ηλικίας 8,5 εκατομμυρίων ετών, ανασκάφτηκε στο Παγκόσμιο Γεωπάρκο Unesco της Σητείας. Η ανακάλυψη έγινε τον περασμένο Μάρτιο κατά τη διάρκεια παλαιοντολογικής έρευνας στις περιοχές Μαγαντζέ και Τράπεζα, από ομάδα του Εργαστηρίου Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας του Πανεπιστημίου Πατρών, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας Γιώργου Ηλιόπουλου.
Η ανάρτηση του Συντονιστή Γεωπάρκου Σητείας:
«Ένα ακόμα σπουδαίο νέο, μια νέα επιστημονική έρευνα από τον Καθηγητή Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας Γιώργο Ηλιόπουλο και την ομάδα του, έρχεται να επιβεβαίωση τον παλαιοντολογικό πλούτο του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO της Σητείας.
Ο παλαιοντολογικός πλούτος του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO της Σητείας είναι ιδιαίτερα μεγάλος, καλύπτοντας μια ιστορία σχεδόν 300 εκ. ετών. Από τα φυτικά υπολείμματα του Λιθανθρακοφόρου, στους Ρουδιστές του Κρητιδικού, στο γιγάντιο Δεινοθήριο του Μειοκαίνου και τα νάνα ενδημικά θηλαστικά του Πλειστοκαίνου. Τον περασμένο Μάρτιο ομάδα από εργαστήριο Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών με επικεφαλής τον Καθηγητή Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας Γιώργο Ηλιόπουλο, στα πλαίσια της συνεργασίας (και χρηματοδότησης) με το Παγκόσμιο Γεωπάρκο UNESCO Σητείας και το Δήμο Σητείας για την ανάδειξη του Παλαιοντολογικού πλούτου του Γεωπάρκου, κατά τη διάρκεια Παλαιοντολογικής επισκόπησης στις περιοχές Μαγαντζέ και Τραπεζά εντόπισε μία νέα θέση με απολιθωμένα οστά. Τα οστά αυτά ανασκάφηκαν με προσοχή και απομακρύνθηκαν από το ίζημα ως ένα ενιαίο μπλοκ που συσκευάστηκε και μεταφέρθηκε στο εργαστήριο Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας για καθαρισμό και συντήρηση. Η επεξεργασία του υλικού ολοκληρώθηκε πρόσφατα και το κυριότερο δείγμα που αποκαλύφθηκε είναι το κρανίο ενός μεγάλου ρινόκερου. Το κρανίο έχει διατηρηθεί κατά το ήμισυ, με το τμήμα που λείπει να είχε ήδη καταστραφεί από τη διάβρωση. Στο τμήμα που έχει διατηρηθεί εντοπίζονται και τρεις γομφίοι της αριστερής άνω γνάθου. Η προκαταρκτική μελέτη του κρανίου έδειξε ότι ανήκει σε ένα μεγάλο ρινόκερο με δυο κέρατα που ανήκει στο είδος Dihoplus pikermiensis. Ο ρινόκερος αυτός έζησε κατά το Ανώτερο Μειόκαινο στην περιοχή της Δυτικής Ευρασίας και αποτελεί ένα τυπικό αντιπρόσωπο των περισσοδάκτυλων της Πικερμικής πανίδας. Πιο συγκεκριμένα φαίνεται να έχει την ίδια ηλικία με το γιγάντιο δεινοθήριο της Αγίας Φωτιάς (Deinotherium proavum), 8 με 8,5 εκ. έτη. Το νέο εύρημα έρχεται να εμπλουτίσει το παλαιοντολογικό αρχείο του Γεωπάρκου και να μας δείξει ότι η Σητεία και η Κρήτη γενικότερα κατά το Ανώτερο Μειόκαινο φιλοξενούσαν μια σημαντική χερσαία πανίδα όμοια με αυτή της δυτικής Ευρασίας, και όλα δείχνουν ότι στο μέλλον θα βγουν στο φως νέα σημαντικά ευρήματα για να εμπλουτίσουν ακόμη περισσότερο την παλαιοντολογική ιστορία του Ανώτερου Μειοκαίνου της Σητείας και της Κρήτης.
Η ομάδα που συμμετείχε στις ανασκαφές και στη συντήρηση του Dihoplus pikermiensis αποτελείται από τους:
Γιώργος Ηλιόπουλος, Καθηγητής
Δρ Πηνελόπη Παπαδοπούλου
Δρ Ιρενα Παππά
Δήμητρα Βαλαβάνη, Υποψήφια διδάκτορας
Benoit Ficart
Thomas Beard»
