«Πολιτικές δυνάμεις οργάνωσαν μια συνωμοσία, που αποδείχτηκε ψέμα, προκειμένου να πληγεί η κυβέρνηση» δήλωσε, βλέποντας «συνωμότες»
Αυτό αποδεικνύεται με τον πιο περίτρανο τρόπο από την κυνική συμπεριφορά της κυβέρνησης όσον αφορά την πρόσφατη παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο για το μπάζωμα στον τόπο της τραγωδίας των Τεμπών. Οι ραγδαίες εξελίξεις αλλά και οι αδιανόητες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών φανερώνουν το προαποφασισμένο πολιτικό σχέδιο που έχει βάλει μπροστά η κυβέρνηση: την επιλογή συγκεκριμένων προσώπων, υψηλόβαθμων ή μη, που θα «στηθούν στον τοίχο» ως εξιλαστήρια θύματα, προκειμένου να μείνει στο απυρόβλητο ο πυρήνας της εξουσίας, δηλαδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Αυτός είναι, εξάλλου, και ο απώτερος στόχος για όλα όσα βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Να μην πληγεί ο… ηγεμόνας ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου, να προστατευτεί το πρωθυπουργικό προφίλ και να καλυφθούν οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί της κυβέρνησης. Εν προκειμένω, όσον αφορά την υπόθεση των Τεμπών, φαίνεται πως όλη την ευθύνη για το μπάζωμα του χώρου της τραγωδίας θα την επωμιστούν δύο πρόσωπα: Ο πρώην υφυπουργός Χρήστος Τριαντόπουλος και κυρίως ίσως ο πρώην περιφερειάρχης Κώστας Αγοραστός. Αμφότεροι, όπως τουλάχιστον διαφαίνεται μέσα από τις πρόσφατες εξελίξεις, μετατρέπονται από τα κεντρικά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στους βολικούς «αυτοφωράκηδες» που αναλαμβάνουν το βάρος των ευθυνών.
Σε αυτή τη χυδαία επιχείρηση αποπροσανατολισμού και απέκδυσης ευθυνών υπάρχουν, πάντως, πολλοί μπροστάρηδες. Πρώτος και καλύτερος έχει επιστρατευτεί ο υπουργός Δικαιοσύνης – ή, αλλιώς, γνωστό τρολ Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος, παρά το «είναι για τα μπάζα όσοι μιλούν για τα μπάζα» που εκστόμισε από βήματος και παρά το χαστούκι της Δικαιοσύνης με την απόφαση για παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου, επιχειρεί με νέες εξίσου προκλητικές δηλώσεις να θολώσει τα νερά, εμποδίζοντας την ανάδειξη των πραγματικών υπαιτίων που έδωσαν τις εντολές για την αλλοίωση του χώρου του εγκλήματος.
Είναι χαρακτηριστικό πως την ώρα που η ίδια η Δικαιοσύνη καθίζει στο σκαμνί των Χρήστο Τριαντόπουλο, ο Γιώργος Φλωρίδης, σε ένα ρεσιτάλ πρόκλησης αλλά και παραλόγου, κόντρα σε κάθε λογική, βγαίνει στα τηλεοπτικά πάνελ ισχυριζόμενος πως «είχαμε αυτή τη φοβερή τραγωδία που συγκλόνισε την Ελλάδα. Και εκεί ανέλαβαν οι Αρχές της χώρας, όλες, να διερευνήσουν τα αίτια που προκάλεσαν αυτή τη φοβερή τραγωδία. Δίπλα από την υπόθεση αυτή στήθηκε μια πολιτική συνωμοσία, οργανωμένη, βοηθούμενη από το εξωτερικό», όπως είπε, σε μια άκρως… ψεκασμένη θεωρία, δίχως απολύτως καμία απόδειξη.
Στο ίδιο ύφος, ο υπουργός Δικαιοσύνης βλέπει «συνωμότες» αντί για πολιτικούς αντιπάλους. «Πολιτικές δυνάμεις οργάνωσαν μια συνωμοσία, που αποδείχτηκε ψέμα, προκειμένου να πληγεί η κυβέρνηση. Ο κόσμος πίστευε με όλα αυτά πως κάτι φοβερό έχει γίνει και υπήρχε αυτή η φοβερή λέξη “συγκάλυψη”. Ζητούν να παραιτηθώ εγώ που συνέβαλα με άλλους να αποκαλυφθεί η συνωμοσία» δήλωσε ο Γιώργος Φλωρίδης, με τους πολίτες να απορούν μέχρι πού θα φτάσουν ο ξεπεσμός και το κατάντημα ορισμένων προκειμένου να εξυπηρετηθεί το σχέδιο συσκότισης με στόχο την προστασία του πρωθυπουργού.
Καταπώς φαίνεται, πάντως, η επιστράτευση των… αυτοφωράκηδων δεν πρόκειται περί ενός μεμονωμένου περιστατικού, αλλά για πάγιο και διαρκώς επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Αυτόν τον τρόπο έχει επιλέξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη προκειμένου να διαχειριστεί όλες τις μείζονες κρίσεις και όλα τα μεγάλα σκάνδαλα. Το ίδιο, εξάλλου, συνέβη μόλις προ ολίγων ημερών και με την υπόθεση του αδόκητου χαμού του Γιώργου Μαζωνάκη, καθώς, αντί να αναλάβει τις δεδομένες του ευθύνες, ο Αδωνις Γεωργιάδης τα έριξε όλα στον κατά τα άλλα «γαλάζιο» Γιώργο Πατούλη, ωσάν η ίδια η ηγεσία του υπουργείου Υγείας να μην ευθύνεται για τη λειτουργία των παράνομων δομών, αλλά και για την παντελή απουσία ελέγχων. Ετσι όλο το φταίξιμο μετακυλίστηκε στον πρόεδρο του ΙΣΑ και «γαλάζιο» στέλεχος Γιώργο Πατούλη, τον οποίο και ο Αδωνις Γεωργιάδης παρέπεμψε δίχως δισταγμό στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας.
Τηρουμένων των αναλογιών, κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και στο πρώτο μεγάλο σκάνδαλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, το οποίο την ακολουθεί μέχρι και σήμερα και θα μείνει για πάντα στην ιστορία με τα πλέον μελανά χρώματα, αυτό των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων πολιτικών φίλων και αντιπάλων, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων, ακόμη και των αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το καλοκαίρι του 2022, μετά τη σοκαριστική αποκάλυψη της παρακολούθησης του κινητού τηλεφώνου του Νίκου Ανδρουλάκη, υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους ως «αποδιοπομπαίοι τράγοι» ο τότε διοικητής της ΕΥΠ Παναγιώτης Κοντολέων και ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού Γρηγόρης Δημητριάδης. Ετσι, θυσιάζοντας τον ίδιο του τον ανιψιό, ο οποίος προς αποφυγή παρεξηγήσεων προφανώς και υπήρξε ο πρωτεργάτης του παρακράτους που είχε στηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στεγανοποίηθηκε πολιτικά και εμφανίστηκε ως άμοιρος ευθυνών, παρόλο που είχε υπό την άμεση εποπτεία του την ΕΥΠ. «Δεν γνώριζε, δεν είδε, δεν ήξερε» ήταν, εξάλλου, η υπερασπιστική γραμμή για τον πρωθυπουργό.
Το μόνο σίγουρο είναι πως η στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου είναι συγκεκριμένη, σταθερή και στοχευμένη. Είναι, άλλωστε, πλέον απολύτως ορατή στους πολίτες, καθώς άπαντες διαπιστώνουν πως τα τελευταία επτά χρόνια κάθε φορά που ένα σκάνδαλο ή μια κρίση απειλεί την κορυφή της ιεραρχίας, δηλαδή τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, υπουργοί, στελέχη πρώτης ή και δεύτερης γραμμής θυσιάζονται. Με αυτόν τον τρόπο η βασική «παρέα» παραμένει -ή μάλλον θεωρεί πως παραμένει- αλώβητη. Μέχρι πότε;
