Επισκέψεις: 21
Στην Ελλάδα οι τιμές αυξήθηκαν κατά 35% περισσότερο σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωζώνης!
Ένα «κατόρθωμα» το οποίο είναι αποτέλεσμα των πολιτικών που ασκεί η κυβέρνηση.
Η Ελλάδα ήταν τον Σεπτέμβριο τέταρτη στους 21 της Ευρωζώνης στην ετήσια αύξηση των τιμών ενέργειας, με 25,4%!
Ο μέσος όρος της Ευρωζώνης ήταν 18,8%. Η ελληνική αύξηση είναι περίπου 35% μεγαλύτερη από τον
μέσο όρο!
Δεν είναι απλώς μία απόκλιση στα δεκαδικά. Ο γενικός πληθωρισμός έκλεισε στο 5,1%, από 3,7% τον Αύγουστο.
Πέμπτη θέση στην Ευρωζώνη, όπου ο μέσος όρος ανέβηκε στο 3,8% από 3,2%. Δηλαδή 1,3 μονάδα περισσότερο.
Σε σχέση με τον ευρωζωνικό μέσο όρο λοιπόν, οι αυξήσεις στην Ελλάδα είναι και εδώ περίπου 35% μεγαλύτερες.
Τέτοιο επίπεδο ο δείκτης δεν είχε δει από τον Μάρτιο του 2023, όταν ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν ακόμη στην πρώτη του φάση.
Στις υπηρεσίες η χώρα έρχεται τέταρτη.
Ετήσια αύξηση 6,3%, σχεδόν διπλάσια από το 3,2% της Ευρωζώνης.
Η ενέργεια θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν μένει απλώς στο τιμολόγιο. Περνάει η αύξηση των τιμών της σε ό,τι αγοράζεται κάθε μήνα.
Η κυβέρνηση έχει θεσμοθετήσει επιδότηση στην αντλία και εκπτώσεις από τα διυλιστήρια.
Μέσα σε έναν μήνα η ενέργεια ανέβηκε 5% στην Ελλάδα, έναντι 3,9% στην Ευρωζώνη.
Η επιδότηση απέτρεψε το «τσουρούφλισμα». Ο φόβος που δεν κρύβει ούτε το υπουργείο Ανάπτυξης είναι ο επόμενος γύρος: Η ενέργεια να χτυπήσει τα τρόφιμα και, από εκεί, τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Όποιος ισχυρίζεται ότι «όλη η Ευρώπη καίγεται το ίδιο» δεν έχει δει τα νούμερα ή κάνει πως δεν καταλαβαίνει.
Υπάρχουν τρεις λύσεις για να διασωθεί ο μέσος Έλληνας από αυτή την παράνοια, γιατί το 25,4% της αύξησης των τιμών στην ενέργεια δεν οφείλεται μόνο στην διεθνή τιμή του πετρελαίου.
Είναι και ο τρόπος που η τιμή περνάει στον οικογενειακό λογαριασμό.
Πρώτον, πλαφόν στο ίδιο το φυσικό αέριο που μπαίνει στην τιμή του ρεύματος, στο μοντέλο της ιβηρικής εξαίρεσης.
Ισπανία και Πορτογαλία δεν άφησαν την ακριβή μεγαβατώρα φυσικού αερίου να ορίζει την τιμή όλης της αγοράς.
Όσο μένει έτσι, κάθε κρίση στη Μέση Ανατολή γράφεται ολόκληρη και αυτούσια στον τελικό λογαριασμό.
Στο ευρωπαϊκό σύστημα, η τιμή του ρεύματος για μια συγκεκριμένη ώρα καθορίζεται από την πιο ακριβή μονάδα παραγωγής που χρειάζεται να επιστρατευτεί για να καλυφθεί η ζήτηση.
Συνήθως, η πιο ακριβή ενέργεια προέρχεται από το φυσικό αέριο.
Ακόμα και αν το 80% του ρεύματος παράγεται από φθηνές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (αιολικά, ηλιακά) ή υδροηλεκτρικά, όλη η ενέργεια πληρώνεται στην ακριβή τιμή του φυσικού αερίου.
Η Ισπανία και η Πορτογαλία (Ιβηρική Χερσόνησος) πήραν ειδική άδεια από την Ε.Ε. και έβαλαν ανώτατο όριο (πλαφόν) στην τιμή του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ρεύματος.
Με αυτόν τον τρόπο, αποσύνδεσαν την τελική τιμή του ρεύματος από τις ακραίες διεθνείς τιμές του φυσικού αερίου.
Έτσι, οι καταναλωτές τους πλήρωναν πολύ φθηνότερο ρεύμα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Η Ελλάδα περνάει σχεδόν το 100% της ενέργειάς της μέσα από το Χρηματιστήριο Ενέργειας (Target Model) με βάση την οριακή τιμή.
Επειδή όλη η ενέργεια περνάει από εκεί, οι εγχώριες τιμές επηρεάζονται άμεσα και ολοκληρωτικά από την ακριβή τιμή του αερίου.
Σε Γαλλία και Γερμανία μόνο το 30% (ή λιγότερο) της ενέργειας αγοράζεται μέσω του χρηματιστηρίου της οριακής τιμής.
Το υπόλοιπο 70% διατίθεται μέσω διμερών, μακροχρόνιων συμβολαίων (PPA) μεταξύ παραγωγών και μεγάλων καταναλωτών/προμηθευτών, σε σταθερές και προκαθορισμένες (συχνά πολύ χαμηλότερες) τιμές.
Με απλά λόγια, η Ελλάδα είναι υπερεκτεθειμένη στις ακριβές τιμές του φυσικού αερίου λόγω του τρόπου που λειτουργεί η αγορά της.
Δεύτερον, προσωρινή μείωση του ΦΠΑ στην ενέργεια και στα βασικά τρόφιμα, με ημερομηνία λήξης και ρήτρα επιστροφής.
Τα έσοδα από ΦΠΑ τρέχουν πολλαπλάσια του πληθωρισμού. Μέρος τους μπορεί να γυρίσει στην τιμή, όχι ως νέα επιδότηση.
Καλύτερα χαμηλότερος συντελεστής για ένα εξάμηνο, με έλεγχο αν πέρασε στην τελική τιμή.
Τρίτον, αποθήκευση που να είναι λειτουργική και για τα μικρά φωτοβολταϊκά, όχι μόνο για τα μεγάλα.
