Η μέτρηση τον βάζει κοντά σε μεγάλα θηλαστικά, όπως ο ελέφαντας (36°C) ή ο άνθρωπος (36,6°C), αλλά και σε πουλιά που δεν πετούν, όπως η στρουθοκάμηλος (38°C–39°C). Παράλληλα, είναι πολύ μακριά από τη θερμοκρασία μιας κοινής κότας (41°C–42°C).
«Είναι πραγματικά εντυπωσιακό», δήλωσε η Γιασμίνα Βίμαν, ειδικός στα απολιθώματα στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι δεινόσαυροι έμοιαζαν με τα σαράκια και τα φίδια, οπότε ήταν ψυχρόαιμοι, είπε η δρ Βίμαν. Αυτό άρχισε να αλλάζει όταν πολλά στοιχεία από χημικές μελέτες και τομογραφίες έδειξαν ότι ήταν θερμόαιμοι.
Η ίδια είχε βρει παλαιότερα ότι ο T. Rex είχε γρήγορο μεταβολισμό, αλλά τόνισε ότι η νέα μελέτη έκανε «εξαιρετική δουλειά» στο να βρει την ακριβή θερμοκρασία του.
Πώς κατάφεραν να προσδιορίσουν την θερμοκρασία
Για να μετρήσουν τη θερμοκρασία ενός θηρευτή με μέγεθος σχολικού λεωφορείου που έχει εξαφανιστεί προ πολλού, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) εφάρμοσαν μια ευφυή γεωχημική τεχνική σε απολιθωμένα δόντια. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και δύο δόντια του «Τόμας», ενός διάσημου T. Rex που ανήκει στη συλλογή του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Κομητείας του Λος Άντζελες.
Η ομάδα χρησιμοποίησε αρχικά οδοντιατρικό τροχό για να πάρει δείγμα από το σκληρό εξωτερικό σμάλτο των δοντιών. Στη συνέχεια, εκμεταλλεύτηκε ένα εντυπωσιακό γεγονός: οι χημικοί δεσμοί στο εσωτερικό των ορυκτών μπορούν να αποκαλύψουν την ιστορία τους.
«Ουσιαστικά, τη στιγμή που σχηματίζεται ένα πετρώδες ορυκτό, ορισμένα χημικά στοιχεία του “παγώνουν” στο χρόνο», εξήγησε ο Ρόμπερτ Ίγκλ, γεωβιολόγος και συνερευνητής της μελέτης.
Ο δρ Ίγκλ και οι συνεργάτες του ανέλυσαν τους δεσμούς ανάμεσα σε δύο ισότοπα, δηλαδή βαρύτερες μορφές άνθρακα και οξυγόνου. Αυτοί οι δεσμοί λειτούργησαν σαν θερμόμετρο. Όσο περισσότεροι δεσμοί υπήρχαν, τόσο χαμηλότερη ήταν η θερμοκρασία του σώματος.
Για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα, συνέκριναν τα δόντια του T. Rex με εκείνα αρχαίων κροκοδείλων που ανασκάφηκαν στην ίδια περιοχή, στον σχηματισμό Χελ Κρικ της Μοντάνα. Ο T. Rex καταγράφηκε στους 36°C, ενώ οι κροκόδειλοι ήταν πολύ πιο ψυχροί, με μέσο όρο 31°C.
Το να είναι ένα ζώο θερμόαιμο συνδέεται με πιο δραστήριο τρόπο ζωής, πράγμα που σημαίνει ότι ο T.Rex μπορούσε να ζήσει σε μια μεγάλη ποικιλία περιβαλλόντων. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι, τουλάχιστον όσον αφορά την αντοχή στη θερμοκρασία, ο T. Rex θα μπορούσε να κινείται στο μεγαλύτερο μέρος της βορειοαμερικανικής ηπείρου, από την Αλάσκα μέχρι το Μεξικό.
Ο δρ Ίγκλ ανέφερε ότι η ομάδα του εργάζεται τώρα πάνω σε μια διαφορετική χημική μέθοδο που θα μπορούσε να ρίξει φως στη διατροφή αυτών των ζώων, διατηρώντας τα δόντια του «Τόμας» για μελλοντική έρευνα.
Με πληροφορίες από New York Times
