Ο Α.Σαμαράς ανεβαίνει πάνω από 6% στις εκτιμήσεις ψήφου πριν εμφανιστεί κόμμα με επίσημο σήμα.
Τον Ιούλιο τον έβρισκαν στη ζώνη του 5%. Τώρα οι μετρήσεις που μπορούν να γίνουν —δυνητική ψήφος, δεξαμενή, ποιοτικά— τον πάνε πάνω από 6% με ανοδική τάση.
Η δυσκολία παραμένει: Χωρίς κόμμα στη λίστα, ο πολίτης δεν απαντά με την καθαρότητα που θέλουν τα επιτελεία.
Η κινητικότητα, όμως, δείχνει προς τα πάνω.Αυτό είναι το σημείο που ανησυχεί το Μαξίμου περισσότερο από τον Τσίπρα.
Ο Τσίπρας συσπειρώνει τους απέναντι. Ο Σαμαράς κόβει από μέσα. Κάθε μονάδα στα δεξιά της ΝΔ αφαιρεί από το μαξιλάρι αυτοδυναμίας.
Και η μονάδα αυτή εμφανίζεται πριν ανοίξουν γραφεία, πριν βγουν υποψήφιοι, πριν κλείσει το αφήγημα.
Η απουσία κομματικού σήματος δουλεύει προς δύο κατευθύνσεις. Από τη μία θολώνει την καταγραφή.
Από την άλλη επιτρέπει σε δυσαρεστημένους της ΝΔ να πουν «Σαμαρά» χωρίς να έχουν ακόμη το βάρος της αποχώρησης.
Είναι ψήφος διάθεσης. Όταν έρθει το κόμμα, ένα μέρος θα μείνει, ένα μέρος θα γυρίσει, ένα μέρος θα περιμένει τα ψηφοδέλτια και τα «κοψίματα» της Πειραιώς.
Γι’ αυτό η τάση μετράει περισσότερο από το 6%.
Δείχνει ότι η δεξαμενή υπάρχει και γεμίζει πριν την ίδρυση.
Όσο αργεί το κόμμα, το ποσοστό μένει εν μέρει θεωρητικό. Όσο ανεβαίνει χωρίς κόμμα, η θεωρία γίνεται απειλή. Το Μαξίμου το έχει καταλάβει. Γι’ αυτό τον βαφτίζει εχθρό πριν τον μετρήσει ως αντίπαλο.
