ΔΕΝ ΕΓΡΑΨΑ ΑΜΕΣΩΣ άποψη για το ντοκιμαντέρ του Άλεξ Γκίμπνεϊ, επίτηδες, περιμένοντας αντίδραση από το «θέμα» του, τον Ίλον Μασκ, ο οποίος δεν άργησε φυσικά να απαντήσει, με τον συνήθη, ντελιριακά απαξιωτικό του τρόπο, πού αλλού, στην ιδιόκτητη πλατφόρμα του. Της παγκόσμιας πρεμιέρας στο Φεστιβάλ Βενετίας είχε προηγηθεί μια εκτενής συνέντευξη του «Μπομπ Γούντγουορντ της τεκμηρίωσης», για το πρότζεκτ που ξεκίνησε από το 2022, όταν προσπαθούσε να βάλει κινηματογραφικό θερμόμετρο στον πλουσιότερο άνθρωπο στη Γη, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει πως, από τότε μέχρι σήμερα, οι πράξεις του δεν έχουν σταματήσει να ανεβάζουν τον υδράργυρο.
Η σημαντική προσθήκη υπήρξε η σωρεία ιλιγγιωδών δωρεών στην καμπάνια του Ντόναλντ Τραμπ, ως την κατάρρευση της ανίερης λυκοφιλίας τους, εν μέσω τραμπουκισμών και περίπου χυδαίων αντεγκλήσεων – ένα δημόσιο καρναβάλι ταμάμ για αυτοπαρωδία, που ωστόσο εξαντλείται από την επικαιρότητα και τα memes.
Παρότι η θετική υποδοχή του «Musk» στο Φεστιβάλ Βενετίας εγγυάται τουλάχιστον ενδιαφέρον από πλευράς ψαγμένου κοινού, για έναν άνθρωπο που κινεί την περιέργεια με κάθε του απoνενοημένο ή υπολογισμένο βήμα, το στούντιο δεν έχει ορίσει ημερομηνία κυκλοφορίας στις αίθουσες.
Ο άνθρωπος που υποσχέθηκε να «σιδεροπριονίσει» τη γραφειοκρατία, ορκίστηκε να μας ταξιδέψει στον Άρη για να εποικίσουμε το μέλλον γενναία και οραματικά, ανέτρεψε τα δεδομένα της αυτοκίνησης με τον ηλεκτρισμό και μαλάκωσε το επιθετικό του προφίλ με συμπαθητικούλες συνεντεύξεις και μια βραδιά ως αστείος οικοδεσπότης στο «Saturday Night Live» δεν αποτελεί ιδανικό αντικείμενο για ένα τρίωρο πορτρέτο. Ο λόγος είναι ο προφανής: γνωρίζουμε τόσο πολλά, γιατί ο ίδιος έχει βάλει σκοπό να μας μεταδίδει ζωντανά κάθε του κίνηση, δεν έχει μείνει μυστικό για να αποκαλυφθεί. Εκτός αν ο Ίλον αποφασίσει να δώσει κάτι παραπάνω από τα τόσα που εξαγγέλλει σε έξαλλο ρυθμό. Υπάρχει όμως λόγος σοβαρός να εμπιστευθεί τον 72χρονο σκηνοθέτη που τα έβαλε με την Enron και τη σαϊεντολογία, ανάμεσα σε άλλους θεσμούς που κρατούσαν τις πόρτες τους ερμητικά κλειστές στον έξω κόσμο;
Το «Musk» ξεκινά με μια ανταλλαγή μηνυμάτων ανάμεσα στον Γκίμπνεϊ και τον Μασκ, ένα τυπικό αίτημα για εκτεταμένη συνέντευξη. «Gibney is a douchebag», ήταν η αφοριστική απάντηση του πρώτου τρισεκατομμυριούχου στην Ιστορία. Το ραντεβού θεωρείται λήξαν, προτού καν οριστεί! Το αντίθετο θα αποτελούσε έκπληξη, γι’ αυτό και ο Γκίμπνεϊ παράγγειλε αμέσως ένα ψηφιακό άβαταρ του Μασκ και το έβαλε, θέλοντας και μη, να απαντά σε διάφορες ερωτήσεις.
Το ξεκίνημα εξαντλείται στον πρόλογο της μετεωρικής καριέρας ενός ανθρώπου που αποκόμιζε χοντρά χρηματικά πακέτα αμέσως μετά από κάθε επιχειρηματικό του φιάσκο, σαν να είχε το ταλέντο να δραπετεύει από τις αντικειμενικές αποτυχίες του, όχι μόνο ποινικά αλώβητος αλλά κερδισμένος με γεωμετρική πρόοδο.
Το κεφάλαιο Tesla απασχολεί εκτεταμένα τον Γκίμπνεϊ, κυρίως η θανάσιμη επικινδυνότητα του self-drive, από την οποία έχουν προκύψει δυστυχήματα με 60 θύματα και συμβιβασμοί με τις οικογένειες με παράλληλη απόκρυψη στοιχείων από τους εγκεφάλους των αυτοκινήτων που τα καταγράφουν – οι υποθέσεις που καταλήγουν στα δικαστήρια μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Ο δικηγόρος που δεν δέχτηκε να διαπραγματευθεί μιλά στην κάμερα, και από τις συνεντεύξεις που ακολουθούν ξεχωρίζει η μητέρα ενός από τα αναρίθμητα παιδιά του Μασκ, η οποία δεν δέχτηκε να υπογράψει ρήτρα εμπιστευτικότητας και να κερδίζει εκατομμύρια δολάρια – εκ των υστέρων, οι δικηγόροι του Μασκ προσπάθησαν να τη σπιλώσουν υποστηρίζοντας πως έχει πει ψέματα στο παρελθόν, και φυσικά προχώρησαν σε σχετική αγωγή.
Κι ενώ η ταινία μοιάζει να εξαντλείται σε γνωστές παραφυάδες για έναν πρώην γραφικό που ανελίχθηκε συγκεντρώνοντας πλούτο, αποκτά δύναμη όταν υπενθυμίζει, χωρίς να κομίζει αποκαλύψεις, πόσο επικίνδυνος έχει γίνει ο Μασκ, ως ολιγάρχης με ύπουλη εξουσία, ως παράγων-κλειδί που έχει συγκεντρώσει από το Τμήμα Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας στοιχεία για τους ψηφοφόρους ικανά να επηρεάσουν τις επερχόμενες εκλογές για λογαριασμό των ρεπουμπλικανών, και φυσικά ως ένα υπερσυντηρητικό τρολ που περνά αντιδραστική ιδεολογία σε κάθε ευκαιρία, διόλου γραφικά και απερίσκεπτα – και όχι, δεν είναι η εναλλακτική, αντι-woke κινηματογραφική «Οδύσσεια» που σχεδιάζει το πιο φοβιστικό σχέδιο που έχει εκπονήσει. Το «Musk» χωρίς τη μάσκα του πρωταγωνιστή του είναι η παραβολή για μια σκιώδη εξουσία που ούτε ο Όργουελ δεν είχε φανταστεί!
Η Universal πλήρωσε εκατομμύρια για να εξασφαλίσει τα δικαιώματα προβολής του «Musk», προτού φυσήξει άνεμος κόντρα στις φιλελεύθερες προοπτικές ενός κριτικού πορτρέτου. Παρότι η θετική υποδοχή στο Φεστιβάλ Βενετίας εγγυάται τουλάχιστον ενδιαφέρον από πλευράς ψαγμένου κοινού, για έναν άνθρωπο που κινεί την περιέργεια με κάθε του απoνενοημένο ή υπολογισμένο βήμα, το στούντιο δεν έχει ορίσει ημερομηνία κυκλοφορίας στις αίθουσες. Ύποπτο; Δυο πηγές που προτιμούν να παραμείνουν ανώνυμες διαβεβαίωσαν το «Hollywood Reporter» πως η σιωπή και η ασάφεια ισούνται με ακύρωση διανομής – κάποια στιγμή θα προβληθεί στο HBO, που είναι και παραγωγός εταιρεία, ίσως νωρίτερα απ’ ό,τι προβλεπόταν.
Στο μεταξύ, ένα άλλο ντοκιμαντέρ, το «NAZA», που επίσης έκανε πρεμιέρα στη Βενετία κι έχει προκαλέσει μεγάλη πολιτική αναταραχή, έχει ήδη βρει τον δρόμο του, και ειδικά προς τις αμερικανικές αίθουσες, καθώς οι διανομείς, η «Guardian» και η MK2 του Μαρίν Καρμίτζ, δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια περιμένοντας τη συνήθη πρακτική του μεσάζοντα και έκλεισαν μόνοι τους αιθουσάρχες, αρχικά στο Λος Άντζελες και στη συνέχεια και σε άλλες πόλεις, που δήλωσαν προθυμία να δείξουν την ταινία των Άμπρααμ και Σζορ. Χωρίς κινηματογραφική προβολή ωστόσο, το «Musk» θα μείνει εκτός οσκαρικής κούρσας. Έτσι, σε μια πιθανή νίκη, ο Γκίμπνεϊ αποκλείεται από το speech που δυνητικά θα αναπαραγόταν δυσφημιστικά για τον Ίλον Μασκ σε εκατομμύρια συσκευές στον πλανήτη. Προσώρας, αυτή είναι μια νίκη του Μασκ στον πόλεμο που έχει κηρύξει σε όλους τους αντιπάλους του.
«Musk» – Official Teaser Trailer (2026)
