Στο τέλος Ιουνίου 2026 τα μακροπρόθεσμα δάνεια του ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ανέρχονταν σε 5,939 δισ. ευρώ.
Ο βραχυπρόθεσμος δανεισμός ήταν 76,2 εκατ. Μαζί με τις μισθώσεις που μπαίνουν στο προσαρμοσμένο καθαρό χρέος, οι συνολικές δανειακές υποχρεώσεις πλησιάζουν τα 6,1 δισ.
Σε έναν χρόνο ο ενοποιημένος δανεισμός από 4,6 δισ. πήγε πάνω από 6 δισ. — αύξηση κοντά στο 31%.
Αυτό είναι το μέγεθος μιας συστημικής έκθεσης.
Η διοίκηση απαντά με δύο ατάκες.
Πρώτον: Η μητρική δεν έχει καθαρό χρέος και κρατά pro forma ταμειακή θέση 280 εκατ. μετά την τοποθέτηση μετοχών.
Δεύτερον: Σχεδόν όλο το ενοποιημένο χρέος είναι project finance χωρίς αναγωγή στη μητρική, με μέση διάρκεια κοντά στα 20 χρόνια, και πάνω από 85% αφορά τις παραχωρήσεις της Νέας Αττικής Οδού και της Νέας Εγνατίας.
Προσαρμοσμένο καθαρό χρέος ομίλου: 3,82 δισ. Ταμείο ομίλου: 2,2 δισ. Μέσο κόστος δανεισμού: 3,8%.
Το 93% είναι σταθερό ή αντισταθμισμένο. Ανεκτέλεστο έργων: 8,9 δισ. Η αφήγηση είναι ότι το χρέος «πληρώνεται από τα διόδια».
Το ερώτημα δεν είναι αν η παρουσίαση είναι λογιστικά σωστή. Είναι τι γίνεται αν κάτι πάει στραβά στις παραχωρήσεις, κυκλοφορία, επιτόκια όταν λήγουν τα hedges, όταν γίνονται καθυστερήσεις έργων, ή υπάρχει πολιτική αλλαγή στα κόμιστρα.
Τότε το «χωρίς αναγωγή» δοκιμάζεται στην πράξη. Οι εγγυητικές των τραπεζών, τα νέα δάνεια για τον ΒΟΑΚ, τα ανοίγματα στη μητρική δεν εξαφανίζονται επειδή το δελτίο τύπου λέει non-recourse.
Το ΔΝΤ το έγραψε χωρίς να κατονομάσει εταιρεία: Μεγάλα και αλληλοσυνδεόμενα ανοίγματα των συστημικών τραπεζών στο 122% των κεφαλαίων μετά τα μέτρα μείωσης κινδύνου.
Ο SSM έχει ήδη σημάνει συναγερμό για συγκέντρωση κινδύνου σε λίγους μεγάλους ομίλους. Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ είναι ο ορισμός του μεγάλου ομίλου.
Η κεφαλαιοποίηση κινείται γύρω στα 5 δισ. Τα κέρδη του 2026 εκτιμώνται στα 165–170 εκατ. Με ενοποιημένο δανεισμό πάνω από 6 δισ., ο μοχλός είναι τεράστιος σε σχέση με την κερδοφορία που δεν προέρχεται από τις παραχωρήσεις.
Όσο τα διόδια ρέουν, το μοντέλο στέκεται. Αν σταματήσουν ή καθυστερήσουν, οι τράπεζες που έχουν φορτώσει τον όμιλο δεν θα έχουν πού να κρυφτούν: Τέσσερις ισολογισμοί, ίδιοι πελάτες, ίδια έργα.
Κι όταν οι ελληνικές τράπεζες μπαίνουν σε αναδιάρθρωση μεγάλου ανοίγματος, η ιστορία είναι γνωστή.
Δεν πληρώνει πρώτος ο μέτοχος του εργολάβου. Πληρώνει ο φορολογούμενος που έχει ξαναπληρώσει με το «αίμα» του ανακεφαλαιοποιήσεις.
