Είναι το δεύτερο από την ιερή ευρωπαϊκή τριάδα (πρώτες οι Κάννες, τρίτο το Βερολίνο) αλλά είναι σίγουρα το πιο φωτογενές. Από όλες τις απόψεις δηλαδή: Και γιατί λαμβάνει χώρα στο νησάκι του Λίντο, μόλις απέναντι από τη Βενετία, και επειδή οι μεγάλοι σταρ την αγαπούν πολύ. Ο Τζορτζ Κλούνεϊ για παράδειγμα πρέπει να θεωρείται πια “λοκάλι” – και φέτος μάλιστα θα φύγει από το Φεστιβάλ με ένα Ειδικό Βραβείο για την προσφορά του στον κινηματογράφο.
Όλα αυτά στο 83ο Φεστιβάλ Βενετίας, που ξεκίνησε χθες, συγκεντρώνοντας ξανά κορυφαίους δημιουργούς, μεγάλους ηθοποιούς και πολυαναμενόμενες κινηματογραφικές παραγωγές – ίσως λιγότερους απ’ όλους ήλπιζε φέτος, καθώς αρκετοί δεν είχαν εγκαίρως έτοιμες τις ταινίες τους. Ο Διευθυντής του Φεστιβάλ, Αλφρέντο Μπαρμπέρα υπογράμμισε ότι το φετινό πρόγραμμα επιβεβαιώνει τον ρόλο του κινηματογράφου ως ενός σημαντικού μέσου για την κατανόηση της σύγχρονης πραγματικότητας, παρά τις μόνιμες γκρίνιες για την απουσία περισσότερων γυναικών δημιουργών στο διαγωνιστικό κομμάτι – και με Μάγκι Γκίλενχαλ πρόεδρο, παρακαλώ.
Όσο να ναι, ο θεσμός έχει την Ιστορία του: Το Φεστιβάλ θεωρείται το παλαιότερο στον κόσμο και αποτελεί κάθε χρόνο σημαντικό σταθμό για τη διεθνή κινηματογραφική βιομηχανία. Φέτος λοιπόν δίνουν το παρόν η Πενέλοπε Κρουζ, ο Χαβιέ Μπαρδέμ, η Κέιτ και η Ρούνεϊ Μάρα, ο Τζον Μάλκοβιτς, ο Τζορτζ Κλούνεϊ και ο Ρόμπερτ Πάτινσον. Η δε Γκίλενχαλ, διαδέχεται την Ιζαμπέλ Ιπέρ. Στην επιτροπή συμμετέχουν ακόμη ο Ιταλός συγγραφέας Φραντσέσκο Κασέτι, η Αφγανή σκηνοθέτις Σαχρμπανού Σαντάτ, η Τυνήσια σκηνοθέτις Καουτέρ Μπεν Χάνια και ο Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ξαβιέ Τζιανόλι.
Χθες λοιπόν προβλήθηκε το Ink του Μπόιλ, που μεταφέρει τον θεατή στο Λονδίνο του 1969. Ο φιλόδοξος και ανερχόμενος τότε μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης, Ρούπερτ Μέρντοχ, εξαγοράζει την υπό κατάρρευση εφημερίδα The Sun. Συνεργάζεται με τον αδίστακτο αρχισυντάκτη Λάρι Λαμπ και, μαζί με μια ομάδα «αουτσάιντερ» δημοσιογράφων, αλλάζουν ριζικά τους κανόνες του παιχνιδιού, εισάγοντας τον απόλυτο λαϊκισμό, το σεξ και τον εντυπωσιασμό, μετατρέποντας το έντυπο στην πιο ισχυρή ταμπλόιντ μηχανή της Βρετανίας, και αναδιαμορφώνοντας για πάντα το τοπίο της σύγχρονης δημοσιογραφίας. Άρεσε πολύ η ταινία, και ακόμα καλύτερα σχόλια γράφτηκαν για την κεντρική ερμηνεία του Γκάι Πιρς ως Μέρντοχ – γίνεται μάλιστα και μια επαγωγή αναφορικά με τα tabloid τότε, και τα social media σήμερα.
Το δύσκολο έργο τους θα είναι να ξεχωρίσουν την καλύτερη ανάμεσα στις 20 ταινίες μεγάλου μήκους που συμμετέχουν στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα.
Στο βασικό διαγωνιστικό τμήμα της φετινής διοργάνωσης περιλαμβάνονται οι ταινίες:
· «Ink» του Ντάνι Μπόιλ – ταινία έναρξης
· «Εταιρεία» του Κέισι Άφλεκ
· «Κάμι Νουρ» του Αλί Ασγκάρι
· «Ritorno a Buenos Aires» του Marco Bechis
· «Ένας καλός μικρός στρατιώτης» του Στεφάν Μπριζέ
· «Il fuoco che ti porti dentro» του Edoardo De Angelis
· «Kvinde Ukendt» της May el-Toukhy
· «Bucking Fastard» του Werner Herzog
· «15/18: Ένα μέρος για θεραπεία» του Cédric Kahn
· «Dau» του Ilya Khrzhanovsky
· «Κοιτάξτε πίσω» του Hirokazu Kore-eda
· «Ga-neung-han sa-rang» του Lee Chang-dong
· «Εννέα Άγρια Άλογα» του Martin McDonagh
· «Succederà questa notte» της Nanni Moretti
· «Primetime» του Lance Oppenheim
· «Ο Θάλαμος Ηχούς» της Andrea Pallaoro
· «Λίγο πριν τα μεσάνυχτα» του Nicolas Pariser
· «L’estranea» του Paolo Strippoli
· «Nelson san, anata wa hito wo koroshimashitaka?» του Shinya Tsukamoto
· «Καταφύγιο» του Florian Zeller
