Η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρουσιάζει τη μείωση των ροών στα νησιά ως μεγάλη επιτυχία.
Στην πραγματικότητα, το μεταναστευτικό παραμένει ανοιχτή πληγή.
Ενώ η Ευρώπη συγκλονίζεται από κρίσεις όπως αυτή στη Θέουτα, η Αθήνα περιορίζεται σε επιστολές και δηλώσεις χωρίς ουσιαστική αλλαγή πολιτικής.
Οι διακινητές συνεχίζουν να δρουν, οι δομές παραμένουν και οι τοπικές κοινωνίες σηκώνουν το βάρος. Η συνεργασία με την Τουρκία παρουσιάζεται ως λύση, ενώ η Άγκυρα εργαλειοποιεί τις ροές όποτε τη συμφέρει.
Η κυβέρνηση αποφεύγει τα σκληρά μέτρα που ζητά η κοινωνία: αποτελεσματικές επιστροφές, κλειστά σύνορα και μηδενική ανοχή.
Αντί να προστατεύσει την εθνική κυριαρχία, επιλέγει τον ευρωπαϊκό συμβιβασμό. Το αποτέλεσμα είναι μια χώρα που παραμένει εκτεθειμένη. Η εθνική ασφάλεια δεν μπορεί να θυσιάζεται στον βωμό της καλής εικόνας στις Βρυξέλλες.
