Στην Ιταλία εδώ και μερικά χρόνια ένας σιωπηλός πόλεμος απειλεί το status quo στις πολυσύχναστες παραλίες της χώρας. Πολλά δημοφιλή παραθαλάσσια θέρετρα λειτουργούν έως σήμερα με κανόνες ιδιωτικής λέσχης. Η πρόσβαση επιτρέπεται αποκλειστικά στα μέλη ή σε όσους πληρώνουν είσοδο. Πρόκειται για μια εξαιρετικά κερδοφόρα δραστηριότητα η οποία ρυθμίζονταν έως τώρα βάσει κανόνων που δεν ήταν πάντα απολύτως διαφανείς.
Σε αυτό το καθεστώς έρχεται να θέσει τέλος η ΕΕ. Η Ιταλία έχει περιθώριο ως το τέλος του Ιουνίου του ’27 για να «καθαρίσει» τις ακτές της από τους παραχωρησιούχους που εκμεταλλεύονται την πολύτιμη χρυσή άμμο βάσει αναχρονιστικών συμβάσεων και με προκλητικά χαμηλό -ή και κανένα- τίμημα. Στις 30 Ιουνίου του ’27, τα τμήματα των δημόσιων παραλιών που θα είναι οργανωμένα θα πρέπει να έχουν προκύψει μέσα από δημόσιο διαγωνισμό.
Η συμμόρφωση στο νέο πλαίσιο συναντάει, όπως ήταν αναμενόμενο, μεγάλες αντιδράσεις. Επιχειρήσεις, φορείς, σύλλογοι και πολλοί άλλοι επικαλούνται συμφωνίες παραχώρησης πριν από πολλές δεκαετίες και αρνούνται να αποχωρήσουν από τις παραλίες που θεωρούν ιδιοκτησία τους.
Πώς η πλαζ των καλογραιών οδηγείται σε κατάργηση
Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι η διαμάχη που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στις μοναχές του τάγματος Suore di Carità di Santa Maria στο Spotorno της Λιγουρίας. Το Spotorno είναι μια παραλιακή πόλη στο μέσο της απόστασης ανάμεσα στη Γένοβα και στο Πόρτο Φίνο, ένα σημείο που συγκεντρώνει έντονο τουριστικό ενδιαφέρον τους καλοκαιρινούς μήνες. Το 1946 οι αρχές της περιοχής παραχώρησαν ένα κομμάτι της παραλίας στο μοναστικό τάγμα με σκοπό τα έσοδα από τη λειτουργία της πλαζ να διοχετεύονται σε φιλανθρωπικές δράσης. Ανάμεσά τους το σχολείο και η θερινή κατασκήνωση του Τάγματος.
Όμως, αν εφαρμοστεί η ευρωπαϊκή οδηγία, τότε η πλαζ των καλογραιών οδηγείται σε κατάργηση. Όπως ενημέρωσε τις μοναχές ο δήμαρχος της περιοχής, για να διατηρήσουν τη θέση τους στην παραλία, θα πρέπει να υποβάλλουν προσφορά. Δικαίωμα να υποβάλλει προσφορά έχει και οποιοσδήποτε άλλος. Επιπλέον, η περίφραξη θα πρέπει να κατεδαφιστεί και η παραλία να λειτουργήσει ως ελεύθερη – οργανωμένη. Εν ολίγοις, η πρόσβαση θα είναι ελεύθερη για όλους και μόνο εκείνοι που θέλουν θα καταβάλουν το τίμημα για ξαπλώστρες και ομπρέλες.
Αυτό σημαίνει ότι, ακόμα και οι μοναχές αναδειχτούν νικήτριες του διαγωνισμού, τα έσοδά τους θα είναι περιορισμένα σε σχέση με το σήμερα.
Η υπόθεση, όπως καταλαβαίνετε, δεν έχει λήξει. Παρά την αποφασιστικότητα του δημάρχου να είναι το Spotorno ο πρώτος δήμος που θα συμμορφωθεί με την ευρωπαϊκη οδηγία, οι αντιδράσεις είναι πολλές σε όλη την Ιταλία. Στο Spotorno οι μοναχές επικαλούνται οικονομική αδυναμία να ανταποκριθούν στις φιλανθρωπικές δράσεις τους αν λείψουν τα έσοδα από την παραλία ενώ σε άλλες περιοχές οι ενστάσεις των παλιών παραχωρησιούχων θα πάρουν αναγκαστικά τον δρόμο της Δικαιοσύνης.
