Η κυβέρνηση εξετάζει τη διεύρυνση του πλαφόν υπηρεσίας στο Δημόσιο από τα 67 στα 68 έτη, σε εθελοντική βάση.
Παρουσιάζεται ως μέτρο διατήρησης εμπειρίας. Στην πράξη, είναι η αρχή της αύξησης των ορίων ηλικίας.
Το κράτος γερνάει επικίνδυνα λόγω μαζικών συνταξιοδοτήσεων και έλλειψης ουσιαστικών προσλήψεων.
Αντί να ανανεώσει το ανθρώπινο δυναμικό με νέους και καταρτισμένους υπαλλήλους, η κυβέρνηση επιλέγει να κρατήσει τους υπάρχοντες περισσότερο.
Το δημοσιονομικό όφελος από την καθυστέρηση καταβολής συντάξεων βαραίνει πάνω από την ανάγκη για σύγχρονο και αποτελεσματικό Δημόσιο.
Η «εθελοντική» παράταση σήμερα μπορεί εύκολα να γίνει ο κανόνας αύριο. Η κυβέρνηση αποφεύγει τη συζήτηση για πραγματική αναδιάρθρωση και επιλέγει τη λογική της παράτασης.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι καλούνται να μείνουν περισσότερο, οι νέοι περιμένουν ακόμη περισσότερο και το κράτος παραμένει γερασμένο.
