Προκαταρκτικές δημοσκοπικές μετρήσεις και ΔΕΘ ανοίγουν αυτή την εβδομάδα τον πραγματικό προεκλογικό λογαριασμό.
Δεν μιλάμε κατ’ ανάγκην για δημοσκοπήσεις που θα δουν τα φώτα. Κάποιες δεν θα δημοσιευτούν καθόλου.
Θα μείνουν σε κλειστούς φακέλους για όσους έχουν λόγο να ξέρουν από ποια αφετηρία ξεκινά η μάχη πριν ανέβει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο βήμα της Θεσσαλονίκης και πόσο θα μετακινήσει η ίδια η Έκθεση τα ποσοστά.
Η ολοκληρωμένη εικόνα θα έρθει γύρω στα μέσα Σεπτεμβρίου. Όταν θα έχουν περάσει όλοι οι αρχηγοί από τη ΔΕΘ. Μέχρι τότε το Μαξίμου δεν θέλει θόρυβο.
Θέλει να δει ποια είναι η βάση. Να μετρήσει τη φθορά του καλοκαιριού — ρεύμα, ενοίκια, ροές στην Κρήτη, το κόμμα Σαμαρά που στήνει γραφεία — πριν τη συσκευάσει σε οδικό χάρτη παροχών.
Οι αντίπαλοι θέλουν την ίδια βάση για τον αντίθετο λόγο: Να δουν αν η Θεσσαλονίκη είναι ανάσα ή απλώς ακριβό σκηνικό.
Αυτός είναι ο κανόνας των τελευταίων κύκλων. Πρώτα μετράνε οι μηχανισμοί. Μετά μιλάει ο πρωθυπουργός.
Στο τέλος βγαίνει ό,τι συμφέρει να βγει. Οι «προκαταρκτικές» μετρήσεις δεν είναι επιστημονική λεπτομέρεια.
Είναι πολιτικό εργαλείο. Δείχνουν αν η αυτοδυναμία του 2027 είναι σχέδιο ή ευχή. Δείχνουν πόσο τσιμπάει στα δεξιά η κάθοδος Σαμαρά.
Δείχνουν αν η αποχή των προηγούμενων εκλογών έμεινε αποχή ή έγινε δεξαμενή τιμωρίας.
Ο δρόμος είναι μακρύς έτσι κι αλλιώς. Γι’ αυτό η πρώτη μέτρηση του Σεπτεμβρίου μετράει περισσότερο από την τελευταία του Αυγούστου.
Δεν κρίνει την κάλπη. Κρίνει το αφήγημα με το οποίο η κυβέρνηση θα μπει στον Σεπτέμβριο.
