Παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν ένα νέο γένος δεινοσαύρων που ζούσε στην περιοχή που σήμερα είναι το Νέο Μεξικό πριν από περίπου 73 εκατομμύρια χρόνια.
Το νεοπεριγραφέν γένος που έλαβε την ονομασία Dinevenator ανήκει σε μια οικογένεια αρπακτικών δεινοσαύρων που έμοιαζαν με πτηνά τους Τροοδοντίδες. Το γένος είναι μονοτυπικό καθώς περιλαμβάνει μόνο ένα γνωστό είδος, το Dinevenator robustus.
Το είδος είχε μήκος σώματος περίπου 2,4 έως 3 μέτρα και ζύγιζε μεταξύ 70 και 140 κιλών γεγονός που το καθιστά έναν από τους μεγαλύτερους γνωστούς τροοδοντίδες. «Αυτή η νέα μελέτη καταδεικνύει τη δυναμική φύση της μελέτης των δεινοσαύρων καθώς συνεχίζουμε να επανεξετάζουμε όσα πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε» δήλωσε ο Δρ. Άντονι Φιορίλο εκτελεστικός διευθυντής του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας και Επιστημών του Νέου Μεξικού.
«Αυτό μας βοηθά πραγματικά να αποκτήσουμε μια σαφέστερη εικόνα για την ποικιλομορφία αυτής της οικογένειας δεινοσαύρων κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο στη Βόρεια Αμερική και εμπλουτίζει τις γνώσεις μας για τους δεινοσαύρους που κάποτε περιπλανιούνταν στο Νέο Μεξικό» δήλωσε ο Δρ. Στίβεν Τζαζίνσκι επιμελητής παλαιοντολογίας στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και Επιστημών του Νέου Μεξικού και παλαιοντολόγος στο Πανεπιστήμιο Harrisburg.
Το απολίθωμα εντοπίστηκε το 2005 και έκτοτε διάφορες ερευνητικές ομάδες προσπάθησαν να το ταυτοποιήσουν τοποθετώντας τον κάτοχο του σε διάφορα είδη δεινοσαύρων χωρίς ωστόσο να επιβεβαιωθεί κάποια από αυτές τις εκτιμήσεις με τη νέα μελέτη να φαίνεται ότι δίνει οριστική λύση στο μυστήριο.
Η ανακάλυψη προστίθεται σε έναν ολοένα αυξανόμενο κατάλογο ειδών δεινοσαύρων που φαίνεται να ήταν μοναδικά προσαρμοσμένα στα οικοσυστήματα της λεκάνης του San Juan όπου βρέθηκε υπογραμμίζοντας τη σημασία της περιοχής για την κατανόηση της ποικιλομορφίας των δεινοσαύρων στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες κατά το λυκόφως της Κρητιδικής περιόδου.
«Η αναγνώριση ενός ξεχωριστού, μεγάλου, στιβαρού τρωοδοντίδη με παχύ κρανίο ενισχύει τη μοναδική φύση των αρχαίων οικοσυστημάτων της λεκάνης του San Juan» κατέληξαν οι συγγραφείς της μελέτης.
«Διαφορετικές ομάδες δεινοσαύρων παρουσιάζουν στενότερες συγγένειες με είδη από διάφορες άλλες γεωγραφικές περιοχές, γεγονός που υποδηλώνει μια σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ των ειδών και των οικοσυστημάτων κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο της Βόρειας Αμερικής.»
