Προσπάθησαν να μας πουλήσουν την ιδέα ότι η Γερμανία ήταν η ευρωπαϊκή ατμομηχανή επειδή είναι τόσο εργατικοί και παραγωγικοί.
Η πραγματικότητα ήταν ότι είχαν φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο να παράγουν και προχώρησαν έτσι στην προληπτική εξάλειψη των βιομηχανιών των χωρών που εντάσσονταν στην ΕΕ, ώστε αυτές να μην μπορούν να τους ανταγωνιστούν.
Ανάμεσα σε αυτές ήταν και η Ελλάδα.
Η Ελλάδα προς ένταξης στην ΕΟΚ-ΕΕ διέθετε μία ακμάζουσα βιομηχανία που είχε προοπτικές.
Η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ (σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση) το 1981 θεωρείται από πολλούς καταλύτης για την αποβιομηχάνιση της χώρας.
Ο έντονος ευρωπαϊκός ανταγωνισμός βρήκε τις ελληνικές επιχειρήσεις ανοχύρωτες, καθώς προστατεύονταν με δασμούς για δεκαετίες.
Πολλοί βιομήχανοι έκλεισαν τα εργοστάσια και έγιναν απλοί εισαγωγείς προϊόντων.
Η μετάβαση σε ένα ανοιχτό εμπόριο είχε συγκεκριμένα αποτελέσματα για την ελληνική παραγωγή:
Άρση των δασμών: Τα ευρωπαϊκά προϊόντα πλημμύρισαν την ελληνική αγορά χωρίς φόρους. Ήταν φθηνότερα και ποιοτικότερα από τα αντίστοιχα εγχώρια.
Έλλειψη εκσυγχρονισμού: Η ελληνική βιομηχανία αποτελούνταν κυρίως από μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις. Δεν είχαν τις σύγχρονες μηχανές ή τα κεφάλαια των μεγάλων πολυεθνικών της κεντρικής Ευρώπης.
Αδυναμία εξαγωγών: Τα ελληνικά προϊόντα ήταν δύσκολο να πουληθούν στο εξωτερικό. Είχαν υψηλό κόστος παραγωγής και έλλειψη εξειδικευμένου μάρκετινγκ.
Το Κόστος στην Κοινωνία
Κλείσιμο εργοστασίων: Ιστορικοί κλάδοι, όπως η κλωστοϋφαντουργία και η μεταλλουργία, είδαν χιλιάδες θέσεις εργασίας να χάνονται μέσα σε λίγα χρόνια.
Αλλαγή παραγωγικού μοντέλου: Η χώρα στράφηκε στον τουρισμό, τις υπηρεσίες και το εμπόριο. Η βιομηχανία έχασε τη θέση της στην οικονομία.
Πληρώσαμε πολύ ακριβά στην Ελλάδα το λεγόμενο γερμανικό οικονομικό «θαύμα».
