Το Χάρβαρντ θεωρείται ένα από τα δυσκολότερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Ωστόσο, οι πιθανότητες να γίνει κάποιος δεκτός εκεί είναι σχεδόν 100 φορές μεγαλύτερες από το να προσληφθεί στη Bending Spoons.
Η σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό ιταλική εταιρεία τεχνολογίας, που τα τελευταία χρόνια εξαγοράζει ιστορικά brands όπως η AOL, η Evernote και η Vimeo, έχει αναπτύξει ένα από τα πιο αυστηρά συστήματα επιλογής προσωπικού παγκοσμίως, απορρίπτοντας το 99,96% όσων υποβάλλουν αίτηση.
800.000 αιτήσεις, 286 προσλήψεις
Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της πρόκλησης. Μόνο το 2025 η Bending Spoons δέχθηκε περίπου 800.000 αιτήσεις εργασίας από όλο τον κόσμο.
Από αυτές:
- περίπου 60.000 υποψήφιοι πέρασαν στο στάδιο των τεστ αξιολόγησης,
- μόλις 3.300 έφτασαν στη φάση των συνεντεύξεων,
- τελικά προσλήφθηκαν 286 άτομα.
Το ποσοστό επιτυχίας διαμορφώθηκε σε μόλις 0,036%, δηλαδή λιγότερο από έναν στους 2.700 υποψηφίους.
Για λόγους σύγκρισης:
- το Χάρβαρντ δέχεται περίπου 4% των υποψηφίων του,
- η NASA επιλέγει περίπου 0,1% όσων δηλώνουν υποψήφιοι αστροναύτες,
- ακόμη και κορυφαία hedge funds, όπως η Citadel, κινούνται σε ποσοστά πολλαπλάσια της Bending Spoons.
Οι συνεντεύξεις δεν αρκούν
Ο διευθύνων σύμβουλος και συνιδρυτής της εταιρείας, Λούκα Φεράρι, θεωρεί ότι η κλασική συνέντευξη επιλογής προσωπικού έχει ελάχιστη αξία για τις προσλήψεις.
«Μια συνηθισμένη συνέντευξη δεν προβλέπει σχεδόν τίποτα. Είναι σαν να ρίχνεις νόμισμα», υποστηρίζει.
Για τον λόγo αυτό, η εταιρεία έχει δημιουργήσει ένα πλήρως τυποποιημένο σύστημα αξιολόγησης.
Οι υποψήφιοι περνούν από τεστ λογικής, ταχύτητας μάθησης και κρίσης, ενώ κάθε απάντηση βαθμολογείται βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων.
Ακόμη και ποιοτικά χαρακτηριστικά μετατρέπονται σε αριθμητικά δεδομένα και αναλύονται από ειδικούς αλγορίθμους πριν ληφθεί η τελική απόφαση.
Η τεχνητή νοημοσύνη επιλέγει… ανθρώπους
Η διαδικασία δεν σταματά με την πρόσληψη. Η Bending Spoons διαθέτει ολόκληρη ομάδα επιστημόνων δεδομένων, μηχανικών λογισμικού και ερευνητών τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίοι αναλύουν συνεχώς αν οι προβλέψεις τους επιβεβαιώνονται στην πράξη.
Οι επιδόσεις κάθε εργαζομένου αξιολογούνται στους τέσσερις μήνες, στους οκτώ μήνες, στον έναν χρόνο και στα δύο χρόνια από την πρόσληψή του. Τα αποτελέσματα επιστρέφουν στο μοντέλο, το οποίο βελτιώνεται διαρκώς.
«Όλη μέρα ψάχνουμε για σήματα», λέει χαρακτηριστικά ο Φεράρι.
Ακόμη και η ευγένεια μετράει
Ένα από τα πιο απρόσμενα κριτήρια αφορά την καθημερινή συμπεριφορά των υποψηφίων.
Η εταιρεία δεν εξετάζει μόνο πώς φέρονται στα ανώτερα στελέχη που τους παίρνουν συνέντευξη.
Παρακολουθεί επίσης τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν ανθρώπους που θεωρητικά δεν επηρεάζουν την πρόσληψή τους, όπως εργαζόμενους στη γραμματεία ή νεότερους υπαλλήλους.
Σύμφωνα με τον Φεράρι, η ευγένεια δεν αρκεί από μόνη της για να κερδίσει κάποιος μια θέση, αποτελεί όμως έναν από τους δεκάδες δείκτες που χρησιμοποιεί το μοντέλο πρόβλεψης της εταιρείας.
Από αποτυχημένη startup σε αγοραστή ιστορικών brands
Η ιστορία της Bending Spoons ξεκίνησε το 2013, όταν τρεις φίλοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν μια αποτυχημένη startup τεχνητής νοημοσύνης.
Αντί να δημιουργήσουν ακόμη μία εφαρμογή από το μηδέν, κατέληξαν σε μια διαφορετική στρατηγική: να εξαγοράζουν ήδη επιτυχημένα αλλά παραμελημένα ψηφιακά προϊόντα, να τα ανασχεδιάζουν και να τα διατηρούν στο χαρτοφυλάκιό τους.
Έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια απέκτησαν εταιρείες όπως η Evernote, η Vimeo και η AOL, δημιουργώντας έναν τεχνολογικό όμιλο που λειτουργεί περισσότερο ως επενδυτική εταιρεία του 20ού αιώνα παρά ως κλασική startup της Silicon Valley.
Το ταλέντο πάνω από όλα
Σήμερα η Bending Spoons απασχολεί περίπου 700 εργαζομένους, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι κάτω των 40 ετών.
Όταν εξαγοράζει μια εταιρεία, προχωρά συνήθως σε βαθιά αναδιοργάνωση, μειώνει σημαντικά το προσωπικό και αντικαθιστά κρίσιμες θέσεις με δικές της ομάδες μηχανικών και στελεχών.
Ο Φεράρι θεωρεί ότι αυτή η εμμονή στην επιλογή εξαιρετικά ικανών ανθρώπων αποτελεί το σημαντικότερο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της εταιρείας.
Η απάντησή του, πάντως, όταν ρωτήθηκε αν ο ίδιος θα κατάφερνε σήμερα να περάσει από το σύστημα επιλογής που δημιούργησε, ήταν αποστομωτική: «Μάλλον όχι».
