Μία σειρά στελεχών του ΠΑΣΟΚ περιμένουν με ανυπομονησία τον πρόεδρο Νίκο Ανδρουλάκη να φέρει στα κομματικά όργανα τη συζήτηση για την επιστροφή της Μαρίας Τζάκρη ως συνεργαζόμενης.
Το θέμα έχει ήδη προκαλέσει εντάσεις εντός του κόμματος, αποκαλύπτοντας τις δυσκολίες που έχει η ηγεσία να διαχειριστεί εσωτερικές ισορροπίες και προσωπικές αντιπαλότητες.
Ήδη ο Γιώργος Γερουλάνος έριξε προειδοποιητικές βολές, ενώ η Άννα Διαμαντοπούλου είναι γνωστό ότι αντιδρά έντονα στο συγκεκριμένο ενδεχόμενο.
Παράλληλα, πολλοί άλλοι επισημαίνουν την προφανή αντίφαση: Από τη μία πλευρά ο Γιώργος Καστανίδης αποκλείστηκε από τα ψηφοδέλτια με το επιχείρημα ότι έχει ξεπεράσει τις επιτρεπόμενες από το καταστατικό βουλευτικές θητείες, και από την άλλη συζητείται η επιστροφή της Τζάκρη ως συνεργαζόμενης.
Το επιχείρημα της «συνοχής» και της «συνέπειας» δοκιμάζεται σκληρά.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται να καθυστερεί εσκεμμένα να φέρει το θέμα στα όργανα — αν τελικά το φέρει.
Γνωρίζει ότι οποιαδήποτε απόφαση θα προκαλέσει νέες τριβές: Είτε θα δυσαρεστήσει όσους πιέζουν για την επιστροφή της Τζάκρη (και ενδεχομένως άλλα στελέχη που θεωρούν ότι έχουν παρόμοια δικαιώματα), είτε θα ενισχύσει τις φωνές που κατηγορούν την ηγεσία για «ευνοιοκρατία» και έλλειψη συνέπειας.
Η υπόθεση Τζάκρη δεν είναι μόνο προσωπική. Είναι ενδεικτική των δυσκολιών που αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ στην προσπάθειά του να ανασυγκροτηθεί και να διευρύνει την επιρροή του.
Το κόμμα προσπαθεί να παρουσιαστεί ως μία σύγχρονη, αξιόπιστη δύναμη που μπορεί να προσελκύσει στελέχη από διαφορετικούς χώρους. Ωστόσο, τέτοιες κινήσεις συχνά πυροδοτούν εσωτερικές αντιδράσεις και δίνουν την εντύπωση ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται με κριτήρια προσωπικών σχέσεων και όχι πολιτικής συνοχής.
Η καθυστέρηση του Ανδρουλάκη να χειριστεί το θέμα μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια να αποφύγει μία νέα εσωκομματική σύγκρουση σε μία περίοδο που το ΠΑΣΟΚ θέλει να δείχνει ενωμένο και δυναμικό.
