Του Χρήστου Μπολώση
Κυριαρχεί η άποψη ότι ο λαός μας είναι πάνσοφος (εκτός από όταν ψηφίζει), η δε σοφία του απεικονίζεται στις λαϊκές παροιμίες. Ουδέν ψευδέστερον τούτου.
Θέλετε απόδειξη; Αμέσως.
Τι λέει ο «σοφός» λαός; «Το πολύ το Κύριε ελέησον το βαριέται κι ο Θεός». Και ξανά ουδέν ψευδέστερον τούτου.
Διαβάζω στη «δημοκρατία» μας: «Διπλασίασαν τον μισθό τους, ενώ οι απλοί ιερείς παίρνουν ψίχουλα. Αυξήσεις πρόκληση στους αρχιερείς. Οι αποδοχές τους είναι πλέον υψηλότερες και από ανώτατους δικαστικούς και στρατιωτικούς…».
Τώρα τι λέτε;
Μάλλον το πολύ το «Κύριε ελέησον» αποδίδει. Βέβαια εξαρτάται ποιος το λέει.
Αν το λέει ο παπα-Γιώργης της Άνω Κάτω Ραχούλας, με το τριμμένο ράσο, μάλλον δεν πιάνει. Αν το λέει όμως κάποιος αρχιερέας, τότε το πράγμα αλλάζει.
Τώρα το Ευαγγέλιο λέει ο «έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι». Από την άλλη, πάλι, λέει: «Τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών». Διλήμματα.
Βέβαια εδώ τον ρόλο του Θεού παίζει ο κ. πρωθυπουργός, ο οποίος, πρωθυπουργός είναι, έχει το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι και μάλλον παρά όσα του είπε η ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη), πάμε για εκλογές;
Συνεπεία τούτου, ο Κύριος ελέησε…
