Η αξία της επένδυσης στην καινοτομία στην αγορά του φαρμάκου έρχεται στο προσκήνιο καθώς επιλογές που θα γίνουν σήμερα θα καθορίσουν την ικανότητα της Ευρώπης να ανταγωνίζεται, να καινοτομεί και να ηγείται στις επόμενες δεκαετίες.
Με αφορμή το συνέδριο της EFPIA «Η Επιλογή της Ευρώπης: Η αξία της επένδυσης στην καινοτομία» που θα γίνει 23 Ιουνίου στις Βρυξέλλες, η γενική διευθύντρια της EFPIA Nathalie Moll, μιλώντας στο Euractiv, τόνισε ότι η μακροχρόνια εστίαση της Ευρώπης στη μείωση του κόστους των φαρμάκων την έκανε να χάσει περίπου το 25% των επενδύσεών της στην Έρευνα και Ανάπτυξη τα τελευταία 20 χρόνια και τώρα, αγωνίζεται να μετατρέψει την επιστημονική αριστεία σε εμπορική επιτυχία. «Χρηματοδοτούμε την έρευνα, αλλά δεν είμαστε καλοί στο να τη μετατρέπουμε σε προϊόντα» είπε.
Σημείωσε επίσης ότι τα επιχειρηματικά κεφάλαια για τη βιοτεχνολογία στην Ευρώπη παραμένουν πολύ κάτω από τα επίπεδα των ΗΠΑ, ενώ ο κατακερματισμός σε 27 αγορές, πολλαπλές γλώσσες και διαφορετικά ρυθμιστικά συστήματα συνεχίζει να εμποδίζει την καινοτομία. Αντιθέτως, οι ΗΠΑ επωφελούνται από μια ενιαία αγορά, μία γλώσσα και σημαντικά μεγαλύτερες δεξαμενές κεφαλαίου. Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, έρχεται και η περιβαλλοντική νομοθεσία που υποστηρίζει την ευρεία απαγόρευση των PFAS, η οποία μπορεί να επιφέρει σημαντικές συνέπειες για την κατασκευή φαρμάκων, με την πιθανότητα να επηρεαστούν 700 περίπου σκευάσματα και ενδεχομένως να χρειαστεί να εισαχθούν.
Η Ευρώπη όπως εξήγησε, δαπανά περίπου το 1% του ΑΕΠ σε φαρμακευτικά προϊόντα, σε σύγκριση με περίπου 2% στις ΗΠΑ και 1,5% στην Κίνα ενώ συνεχίζει να υποεπενδύει στην πρόληψη και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα της υγειονομικής περίθαλψης.
Σχολιάζοντας μάλιστα, τις δημοσιονομικές πιέσεις στην Ελλάδα επεσήμανε ότι οι μηχανισμοί clawback και υποχρεωτικές εκπτώσεις μπορεί να έχουν βοηθήσει στη διατήρηση των προϋπολογισμών υγειονομικής περίθαλψης βραχυπρόθεσμα, αλλά η κυβέρνηση πρέπει τώρα να «εξυγιάνει» τους προϋπολογισμούς υγειονομικής περίθαλψης, ώστε να μπορεί να επανεπενδύσει στην πρόληψη, την ανθεκτικότητα και την καινοτομία.
Σύμφωνα με την κα Moll, η πρόκληση εκτείνεται σε ολόκληρο το φαρμακευτικό οικοσύστημα, από την έρευνα και την ανάπτυξη που υποφέρει από ανεπαρκή χρηματοδότηση και περιορισμένη ικανότητα να βοηθήσει τις βιοτεχνολογικές εταιρείες να εξελιχθούν σε μεγαλύτερες επιχειρήσεις, έως την κατασκευή και την πρόσβαση στην αγορά που αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερο κανονιστική αβεβαιότητα.
Τα κράτη μέλη, υποστήριξε, θα μπορούσαν να συνεργαστούν στενότερα για να εντοπίσουν τις διαρθρωτικές ανεπάρκειες, να βελτιώσουν την ετοιμότητα του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης και να διασφαλίσουν ότι υπάρχουν επαρκείς πόροι διαθέσιμοι για καινοτόμα φάρμακα.
