Το πραγματικό πρόβλημα σήμερα δεν είναι τόσο η ίδια η κρίση στη Μέση Ανατολή, όσο η πλήρης αδυναμία πρόβλεψης της εξέλιξής της.
«Αν ξέραμε ότι θα έχουμε ακριβή ενέργεια για έξι μήνες, θα προσαρμοζόμασταν. Αν ξέραμε ότι η ένταση θα πέσει σε λίγες εβδομάδες, πάλι θα κάναμε τον προγραμματισμό μας. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί αύριο» φέρεται να λένε επιχειρηματικοί κύκλοι.
Η έντονη γεωπολιτική αβεβαιότητα έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου οι περισσότεροι επιχειρηματίες προτιμούν να κρατούν χαμηλές ταχύτητες.
Αναβάλλονται επενδύσεις
Παραγγελίες μπαίνουν σε «αναμονή»
Σχεδιασμοί για το δεύτερο εξάμηνο του 2026 γίνονται με εξαιρετική επιφύλαξη
Το κόστος της αβεβαιότητας
Σε κλάδους όπως οι μεταφορές, η εφοδιαστική αλυσίδα, η βιομηχανία, ο τουρισμός και η ενέργεια, η αδυναμία μακροπρόθεσμου προγραμματισμού λειτουργεί ως «σιωπηλή κρίση».
Οι επιχειρήσεις δεν σταματούν να λειτουργούν, αλλά λειτουργούν με χειρόφρενο.
Αποφεύγουν ρίσκα, συγκρατούν δαπάνες και περιμένουν να ξεκαθαρίσει το τοπίο.Το φαινόμενο αυτό είναι ακόμα πιο ανησυχητικό γιατί δεν προέρχεται από μια συγκεκριμένη αρνητική εξέλιξη, αλλά από την παρατεταμένη απρόβλεπτη κατάσταση
Και όπως λένε όσοι έχουν δραστηριότητα σε διεθνή περιβάλλοντα, η παρατεταμένη αβεβαιότητα είναι συχνά χειρότερη ακόμα και από μια βαθιά, αλλά σαφή κρίση.
