Η ελληνική πλευρά επιχειρεί να πείσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι το ύψος της επιδότησης που εφαρμόζεται στην Κύπρο για το «κυνήγι» του λαγοκέφαλου δεν επαρκεί πλέον ως κίνητρο για τους Έλληνες αλιείς. Στόχος είναι να εγκριθεί νέο, πιο ελκυστικό πλαίσιο ενίσχυσης.
Την Πέπτη (25/6), ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μαργαρίτης Σχοινάς θα συγκαλέσει ευρεία σύσκεψη με εκπροσώπους των αλιέων. Η συζήτηση θα επικεντρωθεί στα ξενικά είδη που απειλούν τις ελληνικές θάλασσες, όπως ο λαγοκέφαλος, αλλά και σε ζητήματα όπως το κόστος των καυσίμων και ο αθέμιτος ανταγωνισμός.
Το κυβερνητικό σχέδιο, που έχει ήδη κατατεθεί στην Κομισιόν και αναμένει έγκριση, προβλέπει επιδότηση των αλιέων για τη σύλληψη λαγοκέφαλων, με τιμή που θα ξεπερνά τα 6 ευρώ το κιλό. Η διαφορά με το κυπριακό μοντέλο είναι ότι στην Ελλάδα το «κυνήγι» θα στοχεύει κυρίως στις αναπαραγωγικές περιόδους, ώστε να ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση στους πληθυσμούς τους.
Εναλλακτικές προτάσεις από επιστημονικούς φορείς
Παράλληλα, εξετάζονται και άλλες προτάσεις. Το Ινστιτούτο Θαλασσίων Ερευνών «Αρχιπέλαγος» εισηγείται να επιδοτούνται οι επαγγελματίες αλιείς ώστε να σταματούν προσωρινά την αλιεία, επιτρέποντας στη φύση να αποκαταστήσει τις ισορροπίες. Σύμφωνα με την πρόταση, η αύξηση των φυσικών θηρευτών του λαγοκέφαλου όπως η ζαργάνα, ο ξιφίας, η καρέτα-καρέτα και διάφορα καρχαριοειδή– θα μπορούσε να περιορίσει τον πληθυσμό του είδους.
Το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, το οποίο υπολογίζει τη ζημιά που προκαλούν οι λαγοκέφαλοι στους αλιείς στα 6.000 ευρώ ετησίως, συμμετέχει μαζί με τον «Δημόκριτο» και άλλους φορείς στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Lagomeal». Το ερευνητικό αυτό έργο, χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξετάζει πώς μπορεί να αφαιρεθεί η τετραδοτοξίνη από τον λαγοκέφαλο ώστε να αξιοποιηθεί για την παραγωγή ζωοτροφών.
Οι Έλληνες επιστήμονες έχουν ήδη καταλήξει σε τρόπο παραγωγής ασφαλούς ιχθυάλευρου από τον λαγοκέφαλο, ανοίγοντας προοπτικές για αξιοποίηση ενός μέχρι σήμερα καταστροφικού είδους.
Οι επιστήμονες ζητούν ψυχραιμία
Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι δεν χρειάζεται πανικός. Ο πραγματικός κίνδυνος, όπως εξηγούν, δεν αφορά τους λουόμενους, αλλά το ίδιο το θαλάσσιο οικοσύστημα και την απειλή εξαφάνισης ψαριών που αποτελούν τη βάση της μεσογειακής διατροφής εδώ και χιλιετίες.
Επισημαίνουν επίσης, ότι οι λαγοκέφαλοι έχουν «εκπαιδευτεί» σε συμπεριφορές παρόμοιες με άλλων ειδών, όπως οι καρέτα-καρέτα. Όταν ένα είδος ταΐζεται κοντά στις ακτές, συνηθίζει να αναζητά εκεί εύκολη τροφή και, ελλείψει αυτής, μπορεί να δαγκώσει ό,τι μπερδέψει με τροφή, όπως ένα δάχτυλο.
Τέλος, σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι περιπτώσεις απρόκλητων επιθέσεων από ψάρια είναι εξαιρετικά σπάνιες, σχεδόν μηδενικές. Το ζητούμενο, τονίζουν, είναι η ψύχραιμη και συντονισμένη δράση για την προστασία της θάλασσας και των ανθρώπων που ζουν από αυτήν.
