Μπορούν τα παλιά smartphones που απλά μαζεύoyn σκόνη σε ένα συρτάρι ή βρωμιά σε μια χωματερή να αντικαταστήσει έναν server σε κάποιο data center; Μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, σε συνεργασία με την Google, αποφάσισαν να δουν αυτή την εναλλακτική και τα αποτελέσματα εντυπωσιάζουν.
Έτσι λοιπόν, πήραν παλιά τηλέφωνα, αφαίρεσαν την οθόνη, την μπαταρία και φυσικά το περίβλημά τους, και αντικατέστησαν το Android με Linux, ώστε να ενταχθούν σε clusters υπολογιστών, δημιουργώντας έναν μικρό server.
Προφανώς, τα τηλέφωνα που δοκιμάστηκαν ήταν Pixel της Google, που δεν έχουν και τις υψηλότερες επιδόσεις σε σύγκριση με κάποιο τηλέφωνο με Snapdragon 8 Elite Gen 5. Ακόμα και έτσι, χρησιμοποιώντας ένα Pixel Fold του 2023, είδαν πως ξεπερνούσε σε απόδοση ανά πυρήνα, έναν διπλό AMD EPYC, που βρίσκουμε στα εταιρικά data centers. Βέβαια, ο EPYC δεν έχει μόνο έναν πυρήνα, αλλά στην χειρότερη διαθέτει 16 και στην καλύτερη 192 πυρήνες, αλλά και πάλι, αυτό δείχνει πως τα τηλέφωνα δεν είναι τόσο ψόφια σε επιδόσεις όσο πιστεύουν αρκετοί.
Η Google προχώρησε στην διερεύνηση αυτής της εναλλακτικής, λόγω του Embodied Carbon, δηλαδή τις εκπομπές που έχουν ήδη γίνει για την κατασκευή μιας συσκευής. Όταν πετάμε μια συσκευή που λειτουργεί, δεν σβήνουμε αυτές τις εκπομπές, απλά σταματάμε να χρησιμοποιούμε κάτι που έχει αφήσει αποτύπωμα στο περιβάλλον. Παρατείνοντας τη χρήση του, έστω και σε ρόλο server, αυξάνεις την αξία που βγάζεις από κάθε κιλό διοξειδίου του άνθρακα που παράχθηκε κατά την κατασκευή του.
Οι δοκιμές έδειξαν πως ένα cluster από 20 κινητά, μπορεί να τρέξει μια εφαρμογή για ένα πανεπιστημιακό μάθημα 75 φοιτητών. Αυτό σημαίνει πως κλάσμα του κόστους, μιας cloud υποδομής. Τώρα στόχος είναι να χρησιμοποιήσουν 2.000 συσκευές, ώστε να δουν αν το μέγεθος και οι επιδόσεις μπορούν να κλιμακωθούν αξιόπιστα.
Εδώ βέβαια πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να καταλάβουμε πως ξαφνικά τα data centers δε θα ξεφορτωθούν τους πανάκριβους servers τους για να τους αντικαταστήσουν με μεταχειρισμένα τηλέφωνα. Άλλωστε, η διαχείριση χιλιάδων διαφορετικών συσκευών είναι πολύ πιο πολύπλοκη και πιο ριψοκίνδυνη από την διαχείριση ενός server. Από την άλλη όμως, η χρήση τους για Πανεπιστήμια, σχόλια και ερευνητικά κέντρα, που έχουν περιορισμένο budget, μπορεί να έχει νόημα. Φανταστείτε τα ελληνικά σχολεία με τους απαρχαιωμένους υπολογιστές που έχουν, να μπορούν να τρέξουν το Linux μέσω ενός server από κινητά. θα ήταν υπέροχο.
Μην πάμε μακριά όμως, η ίδια η NASA χρησιμοποίησε τον Snapdragon 801, για να μπορεί το Perseverance να κινηθεί αυτόνομα στον Άρη. Το ίδιο ακριβώς chipset είχε και το Ingenuity, το ελικόπτερο του Άρη που άφησε ιστορία. Και όλα αυτά σε ένα chip του 2014! Μπορεί εμείς να μην μπορούμε να στείλουμε σκάφη στον Άρη, όμως μια τέτοια υλοποίηση θα μπορούσε πολύ εύκολα να αναλάβει έναν οικιακό server ή το NAS μας και μάλιστα με τηλέφωνα που έχουμε ήδη.
Καθόλου άσχημα έτσι; Βέβαια, η διαδικασία για να γίνει αυτό δεν είναι τόσο απλή, όμως ακόμα και ένα τηλέφωνο που έχουμε στο συρτάρι μας μπορεί να λειτουργήσει σαν mini server για το σπίτι μας. Νομίζω πως βρήκα μια πολύ καλή ιδέα για ένα νέο How-to. Τι λέτε;
