Ένας τρομακτικός γιγάντιος σκορπιός μήκους 1 μέτρου περιπλανιόταν στη Βρετανία πριν από 415 εκατομμύρια χρόνια.
Με μήκος συγκρίσιμο με αυτό ενός Λαμπραντόρ και δαγκάνες που ξεπερνούσαν τα 16 εκατοστά το είδος Praearcturus gigas ήταν ένας πανίσχυρος κορυφαίος θηρευτής. Κυνηγούσε στις πλημμυρικές πεδιάδες της περιοχής που σήμερα αντιστοιχεί στην Αγγλία πολύ πριν εμφανιστούν τα πρώτα δέντρα.
Επιστήμονες από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βρετανίας ανακοίνωσαν ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο σκορπιό που έχει υπάρξει ποτέ. Η ανατομία του δείχνει επίσης ότι μπορούσε να μετακινείται εύκολα τόσο στο νερό όσο και στη στεριά.
«Όταν σκεφτόμαστε γιγάντια αρθρόποδα, οι περισσότεροι φαντάζονται τα δάση της Λιθανθρακοφόρου περιόδου με τεράστιες χιλιοποδαρούσες ή έντομα που έμοιαζαν με λιβελούλες από μεταγενέστερες εποχές της ιστορίας της Γης. Όμως ο Praearcturus έζησε τουλάχιστον 50 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα, πολύ πριν από την εξέλιξη των δέντρων, όταν η ζωή στη στεριά μόλις άρχιζε να αναπτύσσεται. Η επιβεβαίωση ότι αυτό το ζώο ήταν πράγματι σκορπιός αλλάζει ριζικά την κατανόησή μας για το πώς και πότε αυτά τα πλάσματα εξελίχθηκαν σε τόσο εντυπωσιακά μεγέθη» δήλωσε ο Δρ. Ρίτσαρντ Τζ. Χάουαρντ, επιμελητής απολιθωμένων αρθροπόδων στο φημισμένο βρετανικό μουσείο.
Η ανακάλυψη
Τα απολιθώματα που χρησιμοποιήθηκαν για την ταυτοποίηση του Praearcturus βρίσκονταν στις συλλογές του μουσείου για περισσότερα από 150 χρόνια χωρίς να έχουν ταυτοποιηθεί μέχρι σήμερα.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν σύγχρονες αναλυτικές τεχνικές και συγκρίσεις με πρόσφατα περιγραφέντα απολιθωμένα είδη για να επιβεβαιώσουν ότι ο Praearcturus ήταν αναμφισβήτητα σκορπιός και αποτελούσε ξεχωριστό είδος. Έζησε κατά την Πρώιμη Δεβόνια περίοδο, περίπου πριν από 415 εκατομμύρια χρόνια όταν η ζωή στη στεριά βρισκόταν ακόμη στα αρχικά της στάδια.
Μικρά φυτά και μύκητες είχαν μόλις αρχίσει να εξαπλώνονται στο τοπίο ενώ σύνθετα χερσαία οικοσυστήματα όπως τα δάση δεν είχαν ακόμη κάνει την εμφάνιση τους. Αυτό σημαίνει ότι σε αντίθεση με μεταγενέστερα γιγάντια αρθρόποδα ο Praearcturus δεν επωφελήθηκε από τα υψηλά επίπεδα οξυγόνου στην ατμόσφαιρα που συνδέονται με την εμφάνιση των δασών.
Αντίθετα το τεράστιο μέγεθός του ίσως αντανακλά έναν κόσμο με σχετικά μικρό ανταγωνισμό από άλλους μεγάλους θηρευτές. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο σκορπιός αυτός ενδέχεται να μεγάλωσε τόσο πολύ απλώς επειδή δεν υπήρχαν πολλά άλλα μεγάλα ζώα στο περιβάλλον του γεγονός που του επέτρεπε να κυριαρχεί με τρόπο που δεν θα ήταν εφικτός σε μεταγενέστερες εποχές.
Οι ερευνητές αποκάλυψαν επίσης ότι το αρπακτικό διέθετε πτερυγιοειδείς δομές στην κοιλιά του, παρόμοιες με εκείνες που συναντώνται σε σύγχρονα καρκινοειδή όπως οι αστακοί. Αυτό τοποθετεί τον Praearcturus σε μια κρίσιμη περίοδο της ιστορίας της Γης όταν τα ζώα άρχιζαν να δοκιμάζουν τη ζωή έξω από τους ωκεανούς.
