H Κρίσταλ Πάλας ήταν φαβορί στον τελικό του Conference League στη Λειψία απέναντι στη Ράγιο Βαγεκάνο και τα κατάφερε κερδίζοντας με 1-0. Η δεύτερη αγγλική ομάδα που φτάνει σε έναν θρίαμβο στους φετινούς ευρωπαϊκούς τελικούς δεν έκανε περίπατο απέναντι στους Ισπανούς, όπως η Αστον Βίλα κόντρα στη Φράιμπουργκ.
Η Ράγιο κράτησε πιο πολύ την μπάλα και έπαιξε το καλό ισπανικό οργανωμένο ποδόσφαιρο που ξέρει. Αλλά η διαφορά ποιότητας των δύο ομάδων ήταν φανερή και όχι τυχαία. Η 15η στην Πρέμιερ Λιγκ Κρίσταλ Πάλας κοστίζει τέσσερις φορές περισσότερο από την 8η στην Ισπανία Ράγιο Βαγεκάνο. Το ματς κρίθηκε από ένα γκολ του Ζαν Φιλίπ Ματετά στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου.
Η νίκη της ομάδας του Νότιου Λονδίνου είναι δίκαιη γιατί όλες οι μεγάλες ευκαιρίες του ματς ήταν δικές της: η εντυπωσιακότερη, το διπλό δοκάρι που είχε με εκτέλεση φάουλ ο Πίνο λίγο μετά το γκολ του Ματετά.
Γκλάσνερ
Ο αρχιτέκτονας της Πάλας είναι ο προπονητής της Ολιβερ Γκλάσνερ, ο οποίος παραλίγο να πεθάνει από εγκεφαλική αιμορραγία το 2011 όταν ήταν ακόμα ποδοσφαιριστής. «Είπαν στη γυναίκα μου ότι είχα 50% πιθανότητες να πεθάνω όταν ήμουν στο νοσοκομείο», έχει πει.
Επέζησε, αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Και αποφάσισε να κάνει ένα νέο ξεκίνημα μακριά από το ποδόσφαιρο: απέκτησε πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, έγινε διευθύνων σύμβουλος της Ζάλτσμπουργκ, αλλά το ποδόσφαιρο δεν το έδιωξε από το μυαλό του.
Με αυτοπεποίθηση και όρεξη για δουλειά έγινε προπονητής. Ως καλός Αυστριακός δούλεψε εκτός από τη χώρα του και στη Γερμανία, στη Ριντ, στη Λασκ, στη Βόλφσμπουργκ, στην Αϊντραχτ Φρανκφούρτης – αν η Κρίσταλ Πάλας ήταν πρωτάρα σε τελικούς, αυτός δεν ήταν, καθώς έχει ήδη κερδίσει με την ομάδα της Φρανκφούρτης το Γιουρόπα Λιγκ.
Πραγματιστής
Η αγάπη του για τις γερμανικής έμπνευσης αντεπιθέσεις είναι το χαρακτηριστικό του ποδοσφαίρου του Γκλάσνερ: η Κρίσταλ Πάλας κέρδισε τον τελικό χωρίς να κρατήσει την μπάλα πιο πολύ από τη Ράγιο.
Ο Γκλάσνερ είναι πραγματιστής: ο βασικός σκοπός του είναι η προσαρμογή των παικτών που έχει στη διάθεσή του στις ανάγκες του ματς – για να το πω πιο απλά, η καταστροφή του παιχνιδιού του αντιπάλου. Παράλληλα ο Αυστριακός είναι πολύ καλός στη συνεργασία του με επιθετικούς: είχε τον Βέγκχορστ στη Βόλφσμπουργκ, τον Κόλο Μουάνι στην Αϊντραχτ Φρανκφούρτης, τους Ματετά, Εζε και Ολίσε στην Πάλας.
Οι δύο τελευταίοι έφεραν στα ταμεία του λονδρέζικου συλλόγου περισσότερα από 120 εκατομμύρια ευρώ. Η Πάλας πήρε 53 εκατομμύρια ευρώ από την Μπάγερν για τον Γάλλο και 69 εκατομμύρια ευρώ από την Αρσεναλ για τον άγγλο επιθετικό μέσο. Καθόλου άσχημα.
Νοοτροπία
Οπου κι αν πήγε ο Γκλάσνερ, έβαλε την υπογραφή του, όχι τόσο με τις ποδοσφαιρικές καινοτόμες παρεμβάσεις του όσο με την ικανότητα να αλλάζει τη νοοτροπία των παικτών του. Το έκανε και στην Κρίσταλ Πάλας.
Που σε 120 χρόνια ιστορίας δεν έκανε τίποτα και μαζί του κέρδισε τρία τρόπαια σε έναν χρόνο: το κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας τη Μάντσεστερ Σίτι, το αγγλικό Σούπερ Καπ κερδίζοντας τη Λίβερπουλ και την Τετάρτη το βράδυ το Conference League.
Στο οποίο, σημειωτέον, αυτή βρέθηκε εξαιτίας τιμωρίας: πέρυσι το καλοκαίρι η UEFA έκρινε ότι η Κρίσταλ Πάλας δεν μπορεί να αγωνιστεί στο Γιουρόπα Λιγκ, όπως είχε δικαίωμα, γιατί σε αυτό υπήρχε η Λυών – οι δύο ομάδες έχουν τους ίδιους αμερικανούς ιδιοκτήτες.
Ετσι η αγγλική ομάδα βρέθηκε στο Conference League. Και τελικά το κατέκτησε. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε σε ποια διοργάνωση θα αγωνιστεί του χρόνου καθώς πρέπει πάλι να πάρει μέρος στο Γιουρόπα Λιγκ, αλλά πάλι μπορεί να βρεθεί σε αυτό η Λυών! Οι αμερικανοί ιδιοκτήτες των δύο ομάδων λένε πως έχουν ξεκαθαρίσει τα πράγματα και ότι η ιδιοκτησία των δύο ομάδων δεν είναι κοινή. Ωστόσο έλεγχος θα υπάρξει.
Μπράιτον
Οπως έγραφα και πριν από το ματς, ο εκπρόσωπος της Πρέμιερ Λιγκ έχει τον πρώτο λόγο στη διοργάνωση. Σε πέντε διοργανώσεις οι Αγγλοι έχουν κερδίσει πλέον το τρόπαιο τρεις φορές.
Του χρόνου την Αγγλία θα εκπροσωπήσει η Μπράιτον. Κι αυτή δεν έχει μεγάλη ευρωπαϊκή πείρα, αλλά θα είναι κι αυτή φαβορί για την κατάκτησή του: αρκεί που έρχεται από την Πρέμιερ Λιγκ. Πάντως του χρόνου το Conference League θα είναι λίγο πιο δύσκολο. Η Μονακό, η Αταλάντα, η Φράιμπουργκ, η Χετάφε, η Μπράγκα είναι ομάδες με σοβαρή ευρωπαϊκή πείρα.
Βουδαπέστη
Οι ευρωπαϊκοί τελικοί ολοκληρώνονται με τον πιο μεγάλο: τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ που θα γίνει στη Βουδαπέστη αύριο ανάμεσα στην Αρσεναλ και στην Παρί Σεν Ζερμέν. Πρέπει να πω πως ο τελικός αυτός μοιάζει να είναι ο πιο ακριβός της πρόσφατης ιστορίας της διοργάνωσης.
Το γήπεδο όπου θα διεξαχθεί, το Αλφρεντ Πούσκας, είναι 65.000 θεατών – μάλλον το πιο μικρό από όλα τα τελευταία. Οι τιμές των εισιτηρίων και για αυτόν τον λόγο είναι στα ύψη, αλλά αυτό που έχει πραγματικά ξεφύγει είναι οι τιμές των ξενοδοχείων!
Από τη Βουδαπέστη δεν λείπουν τα καλά ξενοδοχεία, αλλά οι Ούγγροι έχουν τριπλασιάσει και τετραπλασιάσει τις τιμές – το έχουν μάλιστα κάνει από τα Χριστούγεννα. Το γεγονός δεν έχει περάσει απαρατήρητο από την UEFA, αλλά λύση στο πρόβλημα δεν υπήρχε: η ζήτηση για εισιτήρια ήταν τεράστια πολύ πριν γίνει γνωστό το ζευγάρι του τελικού.
Υπόσχεση
Θα δούμε το Σάββατο ένα ωραίο παιχνίδι; Η Παρί το υπόσχεται αυτό πιο πολύ από την Αρσεναλ, που είναι ομάδα περισσότερο κυνική. Η Παρί για να κερδίσει πρέπει να παίξει το ωραίο ποδόσφαιρο που ξέρει – στην Αρσεναλ αυτό δεν είναι τόσο απαραίτητο καθώς η ομάδα του Αρτέτα γνωρίζει την τέχνη του 1-0 όσο λίγες ομάδες στην Ευρώπη.
Οι μπουκ που δεν χαρίζουν χρήματα πάντως δίνουν ως φαβορί τους γάλλους πρωταθλητές Ευρώπης – το βρίσκω λογικό καθώς η Παρί, δύο χρόνια τώρα, έχει εξελιχθεί σε εφιάλτη των αγγλικών ομάδων. Ομως πρέπει να έχουμε κάτι στο μυαλό μας. Από τους τελευταίους επτά τελικούς, τέσσερις έχουν λήξει με 1-0. Η πιθανότατα να ξαναδούμε έναν τελικό όπως ο περσινός, όταν η Παρί διέλυσε την Ιντερ με 5-0, μου μοιάζει ανύπαρκτη. Η Αρσεναλ είναι πιο υποψιασμένη: λογικά θα γίνει μάχη.
