Eνας ένας να μπαίνετε παρακαλώ, ό,τι μεταλλικό έχετε βγάλτε το προκειμένου να προχωρήσει πιο γρήγορα η διαδικασία», ενημερώνουν πλέον τους πολίτες οι φύλακες στην πύλη της εισόδου του Πρωτοδικείου Αθηνών.
Η ώρα είναι 8.30 το πρωί. Εχει ξεκινήσει να ψιχαλίζει. Ο κόσμος περιμένει τη σειρά του προκειμένου να περάσει τον έλεγχο και να μπει στο Δικαστικό Μέγαρο. Στέγαστρο δεν υπάρχει. Οσοι δεν έχουν ομπρέλα χρησιμοποιούν για κάλυψη είτε το μπουφάν τους είτε κάποιο ντοσιέ γεμάτο έγγραφα. Η ουρά προχωράει σχετικά γρήγορα. Κάποιοι, κυρίως ηλικιωμένοι, δυσφορούν.
«Θα βάλουμε πύλη και στο καφενείο;», αναρωτιέται ο 67χρονος δικηγόρος Κωνσταντίνος Φλώρος, ενώ ο συνάδελφός του Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος αναφέρει: «Ο κόσμος πρέπει να μάθει να πειθαρχεί».
«Σήμερα είναι μια δύσκολη μέρα. Ψιχαλίζει και δεν υπάρχει ούτε ένα στέγαστρο. Θα μπορούσαν να έχουν προβλεφθεί περισσότερες είσοδοι, γιατί τώρα στις 9 η ώρα που ξεκινούν όλα τα δικαστήρια, ο κόσμος είναι πάρα πολύς», λέει στην «Κ» η Μαρία Λεβεντέρη, η οποία βρέθηκε χθες στο κέντρο της Αθήνας προκειμένου να καταθέσει ως μάρτυρας. Η ίδια, παρά το γεγονός ότι συμφωνεί με τον έλεγχο, δεν είχε ενημερωθεί για την «κίνηση» στην οποία θα έπεφτε.
«Κακά τα ψέματα, ο πολίτης δεν υπολογίζεται. Λαμβάνεται ένα μέτρο και σου λένε απλώς “ακολούθησέ το”. Δεν τους νοιάζει αν έχεις ραντεβού ή αν χάνεις χρόνο περιμένοντας σε μια ουρά. Δυστυχώς αυτά τα μέτρα λαμβάνονται αφού έχει προηγηθεί κάτι. Είδαν το κενό ασφαλείας μετά το περιστατικό με εκείνον τον 89χρονο, που μπήκε στο κτίριο του Ειρηνοδικείου φέροντας μαζί του καραμπίνα. Ξαφνικά, μέσα σε λίγες μέρες λειτούργησαν όλα, χωρίς όμως να ληφθεί υπόψη ο πολίτης», σημειώνει.
«Το μέτρο αυτό ήταν απαραίτητο, γιατί μέχρι πρότινος η κατάσταση εδώ ήταν ξέφραγο αμπέλι. Εμπαινε όποιος ήθελε, όποτε ήθελε, χωρίς να δίνει κανέναν λογαριασμό. Οι έλεγχοι πρέπει να γίνονται παντού, σε όλα τα δικαστικά μέγαρα, διότι η κοινωνία έχει αλλάξει, δεν είναι πλέον όπως ήταν», λέει ο Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος, δικηγόρος εδώ και 43 χρόνια.
Σύμφωνα με τον ίδιο, τα συγκεκριμένα δικαστήρια δεν είναι μικρής σημασίας, όπως πολλοί θεωρούν. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου δικάζονται, λ.χ., σοβαρά τροχαία ατυχήματα. «Ο κόσμος, ακόμη κι αν εκνευρίζεται από τις ουρές, πρέπει να μάθει να πειθαρχεί. Στο αεροδρόμιο γιατί περιμένει; Το ίδιο ισχύει και εδώ. Σε όσα κράτη έχω επισκεφθεί ως δικηγόρος, οι έλεγχοι και τα μέτρα είναι πολύ πιο αυστηρά, ακόμη και από αυτά του αεροδρομίου», σημειώνει.
Αντίθετη άποψη έχει ο 67χρονος δικηγόρος Κωνσταντίνος Φλώρος, ο οποίος θεωρεί πως το περιστατικό με την καραμπίνα θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε, ακόμη και στο καφενείο απέναντι: «Θα βάλουμε πύλη και στο καφενείο;», αναρωτιέται, εξηγώντας πως αν κάποιος θέλει να κάνει κακό, θα το κάνει παντού. Για τον ίδιο, η τωρινή κατάσταση είναι απλή ταλαιπωρία. «Γιατί αναγκάζουν τον κόσμο να χρησιμοποιεί μόνο μία έξοδο, ενώ το κτίριο διαθέτει τρεις; Με την ίδια λογική, μέτρα ασφαλείας χρειάζονται και στα νοσοκομεία, όπου συγγενείς επιτίθενται σε γιατρούς».
