Του Χρήστου Μπολώση
Στη σκηνή από την ταινία «Σάντα Τσικίτα» ο ταλαίπωρος Φώτης Φαγκρής (Βασίλης Λογοθετίδης) προσπαθεί, ματαίως, να συνεννοηθεί με τη Nοτιοαμερικάνα χορεύτρια του καμπαρέ Μαρκέλλα (Καίτη Λαμπροπούλου), ώσπου σε κάποια στιγμή συμπεραίνει: «Τώρα να σου πω. Καταπώς τα λες και καταπώς χτυπιέσαι, θα πρέπει να σε πνίγει το δίκιο».
Εγώ, βέβαια, νομικός δεν είμαι, αλλά καταπώς τα γράφουν και καταπώς χτυπιούνται ακόμα και φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, μάλλον κάτι δεν πάει καλά με την υπόθεση των υποκλοπών και την απόφαση του κ. εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Διαβάζω στη «δημοκρατία» ότι ο κ. εισαγγελέας αποφάνθηκε πως τα στοιχεία που προέκυψαν από την πρωτόδικη απόφαση του Πλημμελειοδικείου είναι «υποθετικά» και «επισφαλή».
Άρα, χωρίς γνώσεις νομικής, αλλά με στοιχειώδεις γνώσεις της ελληνικής γλώσσας, προκύπτει το συμπέρασμα ότι η πρωτόδικη απόφαση στηρίχθηκε σε φαντασιώσεις και αστήρικτα στοιχεία.
Δηλαδή, σε ψέματα και συνεπώς δεν έκανε καλά τη δουλειά της.
Και λοιπόν; Συνέπειες δεν υπάρχουν;
Αν ένας γιατρός ενεργήσει «υποθετικά», τι θα συμβεί; Θα βρουν δουλειά για τρεις εβδομάδες τα πρωινάδικα.
Το ίδιο θα συμβεί και αν ένας αστυνομικός, σε κάποια διαδήλωση, ενεργήσει με βάση «υποθετικούς» κινδύνους και πυροβολήσει και ας πράγματι κινδυνεύει η ζωή του.
Τώρα; Όλα καλά, όλα ανθηρά;
