Θλιβερό κι οργουελικής εμπνεύσεως να διαβάζεις σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο και να παρακολουθείς στην τηλεόραση ειδήσεις του στιλ «ο σαραντάχρονος δολοφόνος», «ο 39χρονος βιαστής» και δεν συμμαζεύεται
Του Παναγιώτη Λιάκου
Ο νόμος που πέρασε επί Σημίτη και διατηρείται και σήμερα σέβεται την ιδιωτικότητα, τα προσωπικά δεδομένα, το δικαίωμα στην ανωνυμία των εγκληματιών και κάθε λογής αποβρασμάτων περισσότερο από τις ζωές των Ελλήνων.
Τα παραπάνω γράφονται έχοντας ως αφορμή το περιστατικό με τον Πακιστανό ντελιβερά* στην Κηφισιά, που έριχνε πέτρες στα πρόσωπα (κυρίως) γυναικών, ευρισκόμενος εν κινήσει. Φυσικά, έχοντας τέτοια… φόρα, ένα τέτοιο πλήγμα με πέτρα μπορεί να σκοτώσει. Σε μια άτυχη γυναίκα η πέτρα τη βρήκε στο κεφάλι και της έσπασε δόντια, και της προκάλεσε θλαστικά τραύματα και αιμάτωμα στη γνάθο. Η Αστυνομία τον συνέλαβε. Το όνομά του άγνωστο. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν φωτογραφίες του με θολωμένο το πρόσωπο. Είναι τα προσωπικά δεδομένα, γαρ. Προστατεύεται από την έκθεση στο πανελλήνιο ο δράστης, απροστάτευτα τα θύματα.
Οι πελάτες του φαγάδικου, όπου δούλευε ο ντελιβεράς, δεν πρέπει να γνωρίζουν ή να αναγνωρίσουν το άτομο που τους έφερνε το φαγητό (κι ένας Θεός ξέρει πώς «μεταχειριζόταν» τις πίτσες, τα σουβλάκια και τις σαλάτες τους) και στον δρόμο πετροβολούσε περαστικούς. Η τοπική κοινωνία πρέπει να παραμείνει στο σκοτάδι. Να μη μάθει το κατάστημα που εργαζόταν ο εγκληματίας. Δεν πρέπει εκείνοι που του ενοικίασαν κατοικία ή είχαν κάποιες σχέσεις (κοινωνικές και άλλες) μαζί του να ενημερωθούν με τι είδους άνθρωπο σχετίζονταν. Οι πολίτες δεν πρέπει να δουν στα ΜΜΕ τη φάτσα του μανιακού ώστε με μαρτυρίες τους να βοηθήσουν τις Αρχές στην εξιχνίαση κι άλλων εγκλημάτων που πιθανόν έχει διαπράξει.
Τα παραπάνω δεν ισχύουν μόνο για τον Πακιστανό ντελιβερά, που πετροβολούσε τους περαστικούς. Ισχύουν για τους φονιάδες, τους βιαστές, τους εμπόρους ναρκωτικών, τους ληστές, τους διαρρήκτες, τους παιδεραστές, τους απατεώνες, τους εκβιαστές, τους μαφιόζους, τους νταβατζήδες, όλα τα καθάρματα που μαυρίζουν τη ζωή των Ελλήνων.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι αυτή η νομοθεσία περί προστασίας των δεδομένων των εμπλεκομένων σε ποινικές υποθέσεις είναι ξεκάθαρα αντικοινωνική και στην ουσία της αντεθνική. Οποιαδήποτε πολιτική παράταξη έχει αληθινό ενδιαφέρον για την Ελλάδα και τους Έλληνες οφείλει να την καταργήσει. Η δημοσιοποίηση όλων των δεδομένων που σχετίζονται με τη διάπραξη παράνομων πράξεων είναι αναγκαία και για να βρεθούν οι ένοχοι αλλά και για να αποδειχθεί η αθωότητα εκείνων που κατηγορούνται άδικα. Το να ξέρει ο λαός ονόματα και πρόσωπα είναι δικαίωμα, που ουδείς νομιμοποιείται να το αφαιρέσει. Κι είναι στ’ αλήθεια θλιβερό και αηδιαστικά νεοταξικό, οργουελικής εμπνεύσεως να διαβάζεις σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο και να παρακολουθείς στην τηλεόραση ειδήσεις του στιλ «ο σαραντάχρονος δολοφόνος», «ο 39χρονος βιαστής» και δεν συμμαζεύεται.
Και μια ακροτελεύτια σημείωση: ας κάνουμε λίγο κράτει με τις παραγγελίες έτοιμου φαγητού. Αφενός πρέπει να ξέρουμε τι τρώμε κι όταν παραγγέλνουμε απέξω δεν ξέρουμε τι βάζει και ποιος βάζει τα φαγητά στο πιάτο μας. Αφετέρου, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, η κατανάλωση ετοιματζίδικου είναι ανθυγιεινή συνήθεια. Και φυσικά από αισθητικής άποψης προκαλεί θλίψη ο θόρυβος από τις ίλες μοτοσικλετιστών ντελιβεράδων που παραδίδουν ετοιματζίδικο, λιπαρό κατιμά σε βουλιμικούς. Καλή μας χώνεψη!
*Είναι μεν αυτονόητο αλλά πρέπει να γραφτεί ότι οι διανομείς φαγητού είναι στην πλειονότητά τους έντιμοι και σκληρά εργαζόμενοι άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με μισανθρώπους, όπως αυτός που πετροβολούσε περαστικούς. Η εργασία τους πρέπει να αναγνωρίζεται και να θωρακίζεται θεσμικά ώστε να μην πέφτουν θύματα εργοδοτικών αυθαιρεσιών, όπως συχνά γίνεται.
