Του Strange Attractor
Στην ιστορική από αρχαιοτάτων χρόνων χώρα των Βαλκανίων Γρεκία, η πολιτική σταθερότητα είναι ιερή αξία. Όχι βέβαια με την έννοια της σοβαρότητας, αλλά με την έννοια ότι οι ίδιες οικογένειες κλέβουν σταθερά εδώ και ογδόντα χρόνια… χωρίς διακοπή.
Πρωθυπουργός είναι ο γνωστός και αγαπητός «σμιλεμένος», ή «ανέμελος» γόνος, γιος παλιού πρωθυπουργού, γνωστού ως «αποστάτη», ο οποίος είχε μείνει στην ιστορία για τη θρυλική φράση: «Δεν είναι σκάνδαλο αν δεν το καταλάβει η εξεταστική…».
Ο λαός φυσικά αγανακτεί κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά μετά θυμάται τον προηγούμενο, και πάει και ξαναψηφίζει όποιον θεωρεί λιγότερο κλέφτη.
Ο προηγούμενος του «ανέμελου» ήταν το «γελαστό παιδί». Αριστερός από κούνια. Ή έτσι τουλάχιστον νόμιζαν τα εκατομμύρια των οπαδών και ψηφοφόρων του.
Είχε εμφανιστεί από το πουθενά, ως νέος, άσπιλος, αγωνιστής, και ως σωτήρας, με τσαλακωμένο σακάκι, χωρίς, γραβάτα, με βλέμμα επαναστάτη, και σύνθημα «θα σκίσω τα μνημόσυνα της διαπλοκής», και «θα καταργήσω τα μνημόνια των τοκογλύφων», και μετά «θα καταργήσω και τα διόδια»!
Ο λαός όχι μόνο τον πίστεψε, αλλά παραληρούσε από ενθουσιασμό!
Με χορούς «μπουτούδων» στο Σύνταγμα, και με μαζικές συνάξεις, και παλλαϊκές πορείες στήριξης της «ελπίδας» για την… προκοπή του τόπου!.
Μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι οι επίσης επαναστάτες υπουργοί του, εκτός από χρόνια άεργοι, δήλωναν και εκατοντάδες ακίνητα έκαστος, χώρια τα λεφτά στο εξωτερικό ή σε offshore εταιρίες, ενώ ο ίδιος μπορεί να ήταν τίμιος (λέμε τώρα) αλλά αποδείχτηκε αδαής, αγράμματος, και πάνω απ’ όλα επικίνδυνος.
Τώρα όμως, έρχονται και πάλι νέες εκλογές. Και τσουπ… σκάνε μύτη σωτήρες από παντού!
Ακόμη και το γελαστό παιδί επέστρεψε με νέο κόμμα, που το όνομά του παραμένει επτασφράγιστο μυστικό, μην τυχόν και το κλέψει κανένας άλλος απατεώνας «αριστερός», που πάει να κάνει και αυτός δικό του κόμμα.
Το παλιό του κόμμα, με το οποίο έζησε θριάμβους, είναι σήμερα σκιά του άλλοτε εαυτού του, με όσους ανεπρόκοπους παρέμειναν σε αυτό να ψάχνουν πόρτα διαφυγής, επαναλαμβάνοντας χιλιοειπωμένα «ανατρεπτικά» τσιτάτα, ή να μαλώνουν για την σφραγίδα, και άρα τις κρατικές επιχορηγήσεις, αλλά, όπως εξήγησε ο γελαστός «Τσε των Βαλκανίων», το παλιό του κόμμα είναι παρελθόν, όπως και οι παλιοί του σύντροφοι στα κινήματα, στις πορείες, και αργότερα στα βουλευτικά και υπουργικά έδρανα, μιας και πάνω απ’ όλα «έγιναν λάθη επικοινωνίας», και κυρίως… «τον πρόδωσαν» με την ανεπάρκειά τους.
Από την πλευρά του, ο νυν πρωθυπουργός κατεβαίνει με βασικό σύνθημα «ή εγώ ή το χάος», και δευτερεύον το «συνεχίζουμε μπροστά», αν και οι περισσότεροι πολίτες αισθάνονται ότι αυτός είναι το χάος, και ότι συνεχίζουν κυρίως προς τον… γκρεμό.
Ταυτόχρονα, στις εκλογές συμμετέχουν άλλα 32 κόμματα:
Όπως ενδεικτικά το Κόμμα Ενεργειακής Θεραπείας και Κηπουρικής, οι Φιλελεύθεροι Πατριώτες Οικολόγοι, το Μέτωπο Κατά των Κεραιών 5G και των Λαχανικών Υδροπονίας, οι Σοσιαλιστές για την Επιστροφή της Δραχμής και του Windows XP, και το νέο δυναμικό κίνημα «Δεν Αντέχω Άλλο», το οποίο σύμφωνα με απόρρητες εκθέσεις ξένης πρεσβείας αγγίζει το 40% σε πρόθεση ψήφου!
Εκτός κι αν αποφασίσουν οι μετακλητοί που διόρισε όλα αυτά τα χρόνια ο ανέμελος να κάνουν δικό τους κόμμα, καταργώντας τους μεσάζοντες πολιτικάντηδες για διορισμούς, οπότε πάνε για αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή!.
Οι συστημικές όμως δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το 48% των πολιτών είναι ακόμη αναποφάσιστοι, το 32% θυμωμένοι, και το υπόλοιπο 20% δεν γνωρίζει δεν απαντά, ενώ υπάρχει κι ένα μικρό ποσοστό που θεωρεί ότι οι εκλογές θα πρέπει να κηρυχθούν παράνομες, και να ξαναβγούνε τα τανκς (ή έστω τα ντρόουνς) στον δρόμο, μπας και διορθωθεί η κατάσταση, και σταματήσει η λεηλασία των δημοσίων ταμείων.
Στα καφενεία και στα σόσιαλ μύδια επικρατεί αναβρασμός και απόγνωση.
Όσοι δεν τα παίρνουν, ή δεν έχουν βολευτεί από το «καθεστώς» γκρινιάζουν. Οι υπόλοιποι ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλον στις κολακείες προς τον ανέμελο… αυτόν τον πυλώνα σταθερότητας, όπως τον λένε (με τα 32 ακίνητα αν και μισθωτός, να σχολιάζουν από κάτω οι κακοπροαίρετοι)…
«Τι να ψηφίσω;» ρωτάει ο Μήτσος. «Τον κλέφτη που ξέρουμε, τον προηγούμενο απατεώνα που μας έστειλε στις ουρές των ΑΤΜ, ή κανέναν καινούργιο που δεν πρόλαβε ακόμα να ξεδιπλώσει το όραμά του;».
«Τουλάχιστον ο νυν κλέβει με εμπειρία», απαντά ο φίλος του, που έχει κόρη μετακλητή σε γραφείο υφυπουργού.
«Ο άλλος όταν κυβέρνησε πήγε να μας διαλύσει τελείως. Δεν είναι εύκολο να καταστρέψεις χώρα σε τόσο λίγο χρόνο. Θέλει ταλέντο», συμπληρώνει ένας τρίτος, που είχε μελανιάσει με τον προηγούμενο όταν του έκοψε το 40% της σύνταξής του…
Και τότε, ενώ όλα έμοιαζαν χαμένα, με τους δημοσκόπους και τους πανελίστες να έχουν σηκώσει ψηλά τα χέρια, εμφανίστηκε Εκείνος.
Ψηλός.
Καθαρός.
Έντιμος.
Έμπειρος.
Πατριώτης!
Με βήμα σταθερό, και βλέμμα αποφασισμένο.
Ο κόσμος πάγωσε…
«Ποιος είναι αυτός;» ρωτούσαν οι νέοι… «κάποιον μου θυμίζει», έλεγαν οι παλαιότεροι…
«Τον ξέρω», είπε ένας δημοσιογράφος. «Κυβέρνησε κάποτε. Δεν έχει μπλέξει ποτέ σε σκάνδαλο. Δεν βρίσκουμε ούτε μία offshore, ούτε ένα διορισμένο ξάδερφο. Είναι πολιτικά… καθαρός, και δεν είναι γόνος…».
«Τότε αποκλείεται να εκλεγεί», απάντησε ο Σούλης, μπαρουτοκαπνισμένος πολιτευτής, και εσαεί καχύποπτος.
Ο άγνωστος ψηλός άντρας ανέβηκε στο βήμα.
«Συμπολίτες μου», είπε. «Δεν σας υπόσχομαι θαύματα. Υπόσχομαι μόνο ότι δεν θα σας κλέψω».
Η πλατεία βούλιαξε σε αμήχανη σιωπή.
Κάποιοι συγκινήθηκαν.
Κάποιοι γέλασαν.
Κάποιοι υποψιάστηκαν ότι πρόκειται για επικίνδυνο λαϊκισμό…
Μέχρι που σιγά σιγά, όλοι ξέσπασαν σε θυελλώδες χειροκρότημα
Με τον θυμόσοφο Σούλη στο βάθος να ψιθυρίζει: «Αν είναι όντως τίμιος, τότε δεν έχει καμία τύχη…».
