Πάνω από πέντε μήνες μετά την έναρξη του 2026, χιλιάδες Έλληνες αγρότες εξακολουθούν να περιμένουν τις ενισχύσεις που δικαιούνται από πέρσι…
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που διακηρύσσει διαρκώς την «στήριξη της πρωτογενούς παραγωγής», αδυνατεί ακόμα και να εκπληρώσει τις βασικές της υποχρεώσεις απέναντι σε αυτούς που παράγουν το φαγητό μας.
Η κατάσταση έχει φτάσει στο κόκκινο.
Στην Κρήτη, στη Θεσσαλία, στην Πελοπόννησο και στη Μακεδονία, αγρότες καταγγέλλουν ότι δεν έχουν λάβει ούτε την πρώτη δόση των επιδοτήσεων του 2025.
Ο Χρήστος Λύδης, ελαιοπαραγωγός από το Μεραμπέλλο, το είπε με τον πιο σκληρό τρόπο: «Ακόμα περιμένουμε την πρώτη δόση από το 2025. Πώς να επιβιώσουμε; Πώς να συνεχίσουμε;»
Η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί για γρήγορες και απρόσκοπτες πληρωμές μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ τον οποίο έχει παραδώσει στην ΑΑΔΕ.
Αντί όμως να επιταχύνει τις διαδικασίες, φαίνεται να κρύβεται πίσω από τη γραφειοκρατία, τεχνικά προβλήματα και «διοικητικές καθυστερήσεις».
Το αποτέλεσμα είναι ένας ολόκληρος κλάδος να βρίσκεται σε απόγνωση. Οι αγρότες έχουν ήδη κάνει τις καλλιέργειες, έχουν αγοράσει λιπάσματα, πετρέλαιο και σπόρους με δανεικά ή με τις τελευταίες οικονομίες τους.
Το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί, ενώ τα έσοδα από την πώληση προϊόντων παραμένουν πενιχρά λόγω των χαμηλών τιμών παραγωγού.
Και από πάνω, το κράτος… αργεί να δώσει ακόμα και τα χρήματα που τους οφείλει. Μια πολιτική επιλογή; Η καθυστέρηση δεν είναι απλώς τεχνική.
Είναι πολιτική. Όταν η κυβέρνηση βρίσκει τρόπο να δώσει γρήγορα εκατομμύρια για άλλες προτεραιότητες, αλλά αδυνατεί να πληρώσει έγκαιρα τους αγρότες, στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα:
Η ύπαιθρος δεν είναι προτεραιότητα.
Αποτέλεσμα; Νέοι αγρότες που επένδυσαν τα πάντα στο πρόγραμμα νέων αγροτών κινδυνεύουν να εγκαταλείψουν.
Παραγωγοί αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες και δάνεια.
Απειλείται η επισιτιστική επάρκεια της χώρας.
Αυξάνεται η εισαγωγική εξάρτηση σε προϊόντα που μπορούμε να παράγουμε εδώ.
