Του Κωνσταντίνου Σχοινά
Η καμπάνια του υπουργείου Τουρισμού για την ορεινή Ελλάδα είναι σίγουρα καλοδεχούμενη. Η «κυριακάτικη δημοκρατία» βαθμολόγησε με 8 την Όλγα Κεφαλογιάννη για την εβδομάδα που πέρασε, εγώ θα τολμούσα ίσως να βάλω μέχρι και ένα 9,5!
Αν μη τι άλλο, δημιουργείται στο τουριστικό μας «αφήγημα» ένας συμπληρωματικός πόλος, δίπλα στο (παλιακό πλέον) «ήλιος, θάλασσα, συρτάκι, μουσακάς» και στο «αρχαία και ένδοξα μάρμαρα».
Πάντως, δεν ξεχνάμε και τούτο: Η πρώτη επικοινωνιακή κίνηση του πρωθυπουργού μετά την έκρηξη αποκαλύψεων περί ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν… μια υπαίθρια συζήτηση στα Φουρνά Ευρυτανίας σχετικά με την επιβίωση της ελληνικής περιφέρειας! Σχολιάστηκε τότε πολύ και θεωρήθηκε μέγας αντιπερισπασμός!
Η ακόμα πιο σημαντική λεπτομέρεια: Το μπλουζάκι μιας από τις συμμετέχουσες, με τη στάμπα «Save Agrafa», δηλαδή το σύνθημα του αγώνα εναντίον της εγκατάστασης ανεμογεννητριών στα Άγραφα, αλλά κατ’ επέκταση και σε πολλά άλλα βουνά, ιδίως στη ραχοκοκαλιά της Ελλάδας. Πολύς κόσμος έμεινε με την απορία πώς και δέχτηκε ο μέγας εγκαταστάτης ανεμογεννητριών και τρισμέγιστος ποδηγέτης της τηλεοπτικής εικόνας και ενημέρωσης να καθίσει δίπλα δίπλα με ένα τόσο αντικυβερνητικό σύνθημα.
Και όσο τα παραπάνω παραμένουν αναπάντητα, νέα ερωτήματα προκύπτουν. Ποια ορεινή Ελλάδα καλούμαστε να γνωρίσουμε;
Όσοι διατηρούμε κάποια επαφή με την ορεινή χώρα, ξέρουμε ότι οι επισκέπτες της ήδη «χαλιούνται» από τις μεγάλες σειρές ανεμογεννητριών στις κορυφογραμμές. Καλούμαστε να γνωρίσουμε το φυσικό περιβάλλον της Ελλάδας ή ένα βιομηχανοποιημένο τοπίο απλώς φυτεμένο ανάμεσα σε έλατα και οξιές;
Και πέρα από τις ατάκες για «ανάταση πνεύματος», «ξεκούραση ψυχής» και τα τοιαύτα: Είναι όντως στα κυβερνητικά πλάνα οι ήπιες παρεμβάσεις που εδώ και δεκαετίες προτάσσονται από τους ανθρώπους του βουνού (με το ξεκάθαρο επιχείρημα πως είναι καλύτερο και για τη φύση να συνυπάρχει μετρημένα με τον άνθρωπο, αντί να παραμένει άγρια και έρημη) ή στο βάθος υπάρχουν αναπτυξιακά σχέδια για… ορεινές Μυκόνους; Ας ελπίσουμε για τα πιο ισορροπημένα σενάρια.
