Απογοητευμένοι δηλώνουν οι εκπρόσωποι του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) με το ΦΕΚ σχετικά για το επενδυτικό clawback 2026–2027 καθώς όπως λένε δεν συμπεριλήφθηκε καμία από τις προτάσεις τους.
Σε επιστολή τους στα υπουργεία Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης επισημαίνουν ότι δικαιούχοι σύμφωνα με το ΦΕΚ είναι μητρικές που υποχρεούνται σε καταβολή ποσού clawback. Σε αυτή την κατηγορία εμπίπτουν ελληνικές μητρικές εταιρείες και όχι πολυεθνικές που διαθέτουν υποκαταστήματα στην Ελλάδα. «Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανάπτυξη νέων φαρμάκων πραγματοποιείται σχεδόν αποκλειστικά από πολυεθνικές εταιρείες σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι εμφανές ότι η πολιτεία αγνοεί ένα βασικό δεδομένο» επισημαίνει η επιστολή συμπληρώνοντας επίσης ότι δεν προκύπτει διαχωρισμός μεταξύ του κονδυλίου που είναι διαθέσιμο για έργα Έρευνας και Ανάπτυξης (Ε&Α) και εκείνου που αφορά Επενδυτικά Σχέδια. Η αγνοεί τη μεθοδολογία και την πολυπλοκότητα των κλινικών μελετών. Να σημειωθεί ότι το συνολικό ποσό που μπορεί να συμψηφιστεί φτάνει έως τα 150 εκατ. ευρώ.
Σύμφωνα με το ΣΦΕΕ το πλαίσιο που περιλαμβάνεται στο ΦΕΚ δεν ενισχύει καθόλου τη φαρμακευτική καινοτομία, ενώ δεν λαμβάνεται υπόψη η μεγάλη αύξηση κλινικών μελετών που θα μπορούσε να επιτευχθεί αποφέροντας σημαντικές οικονομικές απολαβές για το κράτος.
Στο ΦΕΚ αναφέρετε επίσης ότι πρέπει να υλοποιηθεί τουλάχιστον το 70% του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου του έργου με βάση την έκδοση των αποφάσεων ένταξης και η χρονική διάρκεια αυτού ορίζεται έως 31/12/2028, χωρίς να ληφθεί υπόψη ότι μία κλινική μελέτη διαρκεί τουλάχιστον 3–4 χρόνια και ότι το μεγαλύτερο μέρος του έργου προς το τέλος της μελέτης, όταν έχει ενταχθεί μεγαλύτερος αριθμός ασθενών.
Όπως τονίζει ο ΣΦΕΕ μία πολυεθνική μπορεί να διεξαγάγει κλινικές μελέτες σε οποιαδήποτε χώρα επιλέξει και δεν θα ακυρώσει τα σχέδιά της, εάν δεν τις υλοποιήσει στην Ελλάδα. Ο πραγματικά αδικημένος σε αυτή την περίπτωση είναι ο ασθενής στην Ελλάδα που θα μπορούσε να έχει πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες άμεσα, ενώ αυτές θα διατεθούν στην αγορά μετά από 8–10 χρόνια. Ενώ παράλληλα, το σύστημα υγείας δεν αξιοποιεί τη δυνατότητα που έχει να δώσει δωρεάν ακριβές θεραπείες στους ασθενείς που συμμετέχουν στις μελέτες. Και φυσικά χάνονται οικονομικοί πόροι και θέσεις εργασίας για νέους και για επιστήμονες.
