Του Γιώργου Κ. Στράτου
Αμφιβάλλω αν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο όπου οι άνθρωποι έχουν άποψη ειδικού για πλειάδα ζητημάτων πέραν των σπουδών και του επαγγέλματός τους! Είμαι βέβαιος όμως ότι πουθενά στο σύμπαν (!) δεν υπάρχει είδος εκτός των Ελλήνων στο οποίο όλοι θα ήθελαν να ασχολούνται με κάτι διαφορετικό από αυτό με το οποίο βιοπορίζονται. Το γεγονός ίσως οφείλεται και σ’ ένα ανεπούλωτο ιστορικό τραύμα. Βλέπετε, η Άλωση της Κωνσταντινούπολης, δυστυχώς, δεν μας επέτρεψε να συμμετάσχουμε στην Αναγέννηση όσοι και όσο θα μπορούσαμε, πέραν της συμβολής των Βυζαντινών λογίων που κατέφυγαν στη Δύση, και έτσι έχουμε βαλθεί αναδρομικώς να παραστήσουμε το ιδανικό της: τον Homo Universalis, τον καθολικό, τον συνολικό άνθρωπο.
Ολόκληρες επαγγελματικές κατηγορίες αναζητούν εναγωνίως βήμα για να μιλήσουν για οτιδήποτε άλλο εκτός αυτού που γνωρίζουν! Επιστήμονες «σκίζουν» τα πτυχία τους για λίγα likes στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ηθοποιοί αποδίδουν μονολόγους influencer για μόδα, διακόσμηση και μαγειρική, πολιτικοί δοκιμάζουν με ορχήστρα ή και α καπέλα αν τους πάνε το μικρόφωνο και η πίστα, τραγουδιστές κάνουν σεμινάρια διαπαιδαγώγησης ανηλίκων, αστυνομικοί δραστηριοποιούνται σε ασχολίες παράνομες, χθεσινοί ρακοσυλλέκτες παριστάνουν τους αντικέρ, υπουργοί διαπρέπουν ως κωμικοί και αρχηγοί κομμάτων ως πλασιέ, ταξιτζήδες, διαρκούσης της κούρσας σου, προβλέπουν όλο το μέλλον συνολικά, ως αστρολόγοι, ψυχολόγοι και πολιτικοί αναλυτές, σερβιτόρες δίνουν καθημερινά εξετάσεις σε σχολή μοντέλων, ντελιβεράδες ξαναζωντανεύουν δίπλα σου τον «γύρο του θανάτου» των παλιών λούνα παρκ, επιχειρηματίες παίζουν τους προπονητές όταν δεν παίζουν «κλέφτες και αστυνόμοι», άφησα για το τέλος τις τηλεπερσόνες και τα πάνελ επειδή αποτελούν τον ορισμό της ανελέητης ασχετοσύνης που ομιλεί ως ειδήμων επί παντός του επιστητού κάθε μέρα μέσα στα σπίτια μας!
Μη γελάτε, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά στη γελοιότητά τους. Διότι την ογκώδη άγνοια συνοδεύει συχνότατα πλέον η κτηνώδης δύναμη. Για να μην πούμε πως είναι αυτή που επιβάλλει το σμπαράλιασμα πάντων των προσώπων και πασών των αξιών, ούτως ώστε στο τέλος, παραζαλισμένοι οι άνθρωποι, είτε να μην πιστεύουμε τίποτα είτε να πιστεύουμε μόνο όσα μας λένε η τηλεόραση και το διαδίκτυο. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ανάμεσά μας θα ήθελαν να ζουν μία άλλη ζωή! Να κάνουν κάτι άλλο. Το πιο τρομακτικό είναι ότι η επιθυμία αυτή έχει μεγαλύτερη ένταση σε αυτούς που είναι κατά τεκμήριο οι πιο επιτυχημένοι! Αν αυτό δεν αποτελεί ξεκάθαρη παραδοχή μιας ψυχικής διαταραχής σε πανελλήνια κλίμακα, τότε πείτε μου περί τίνος ακριβώς πρόκειται; Εκτός αν θεωρείτε άσχετα με την ως άνω κατάσταση γεγονότα όπως: το ύψος κατανάλωσης ψυχοφαρμάκων – ναρκωτικών ουσιών, την επιθετικότητα παντού, τη νεανική εγκληματικότητα, τη δίχως αντίσταση αποσάθρωση κάθε έννοιας εργατικών δικαιωμάτων, την ανοχή κραυγαλέων παραβιάσεων του κράτους δικαίου, την κλεπτοκρατική ακρίβεια στα τρόφιμα και την ενέργεια, την «εκτόξευση» του… χάους σε πλειοψηφικά ποσοστά.
Δώσαμε 826 εκατ. ευρώ σε κινητά τηλέφωνα μόνο το 2023, αγοράζοντας 2 εκατ. συσκευές συν το κόστος χρήσης! Τόση είναι η «ευτυχία» μας, που δεν λέει ούτε να μην τη διασώζουμε σε φωτογραφίες, αλλά ούτε και να μην την κοινοποιούμε με καμάρι σε όλο τον κόσμο να «σκάσει» από τη ζήλια του.
