Της Εκάβης
Η συνταγή παλιά και επιτυχημένη!
Ο λαός πάντα «τσιμπάει» στο παντεσπάνι, αν και τελευταία, λόγω αναδουλειάς, το παντεσπάνι είναι είδος πολυτελείας…
Μάλλον κουλουράκι σερβίρεται, το απλό με βανιλίνη και φοινικέλαιο, ως πλέον κατάλληλο να συνοδεύει τον καφέ, σκέτο και πικρό, της παρηγοριάς.
Εδώ και μια βδομάδα τα αδηφάγα και παμφάγα ΜΜΕ, καλά ταϊσμένα από τον κυβερνητικό κορβανά, ασχολούνται με την υπόθεση της δύστυχης νεαρής που δεν πρόλαβε να ζήσει γιατί η παρέα της, πανικόβλητη που λιποθύμησε, μετά τη χρήση κοκαΐνης, την άφησε αναίσθητη σε μια πλατεία και όταν διακομίστηκε στο νοσοκομείο ήταν πλέον αργά.
Για ακόμα μια φορά, το επικοινωνιακό παντεσπάνι ή κουλουράκι της παρηγοριάς, εστιάζει σε λάθος παραμέτρους, όπως οι «ανάλγητοι δράστες».
Προφανώς είναι ανάλγητοι διότι δεν παρατάει ένας φυσιολογικός άνθρωπος κάπου σε μια πλατεία ή ένα δρομάκι μια κοπέλα που χαροπαλεύει για να σώσει το τομάρι του.
Όμως τι οδηγεί τους νέους ανθρώπους ευκόλως και αβίαστα σε αποκλίνουσες τερατώδεις συμπεριφορές και πράξεις;
«Ξέχασε» ο φακός των μύδια να εστιάσει στην πραγματική πηγή όλων των δεινών όπως στην ανησυχητικά διαδεδομένη εκπόρνευση, στην υπερσεξουαλική δραστηριοποίηση από πολύ νεαρή ηλικία, χωρίς ίχνος συναισθημάτων και έρωτα.
Στο γεγονός ότι δεν εξανίσταται ουδείς για την υπερβολική ανάδειξη των λάθος κοινωνικών προτύπων, για την τύχη και το μέλλον της απούσας και αποδεκατισμένης σε πολλές περιπτώσεις μέσης ελληνικής οικογένειας συχνά απολύτως διαλυμένης, για την ανεπαρκή γονεϊκή καθοδήγηση, για τη θεοποίηση αμφιβόλου ηθών τηλεπερσόνων και κάθε λογής ινφλουένσερ, που στροβιλίζονται στην εφήμερη ψηφιακή δημοσιότητα με μοναδικό σκοπό το χρήμα.
Αλίμονο για τις δυστυχισμένες δίχως αξιακή πυξίδα στον χάρτη της a priori χαμένης νιότης τους, «λουσμένες» όχι με την απαραίτητη αγάπη παρά με χρωμοσαμπουάν πλατινέ, με σαντρέ λάμψη, που πιθανότατα θα «ξεθωριάσει» στα 40 πλην.
Δεν ενδιαφέρονται καν οι θεσμοί του συστήματος να μπουν σε μια βαθιά κοινωνιολογική ανάλυση γιατί τόσοι νέοι, στην εποχή αυτή, μεγαλώνουν πριν την ώρα τους, ζώντας χωρίς πραγματικό σκοπό, και γιατί είναι τόσο μεγάλη και ευρεία η χρήση κάθε είδους ναρκωτικών στις νεαρές ηλικίες, που, φυσικά, η ενοχή για αυτό το φαινόμενο, δεν πρέπει, και χάριν επιείκειας να χρεωθεί στη νεολαία, αλλά στη νεοελληνική κοινωνία, που πλέον καρκινοβατεί, με κακή πρόγνωση για την υγεία της.
Κανένα από όλα αυτά τα θέματα δεν απασχολεί τα αργυρώνητα ΜΜΕ, όχι από αδιαφορία βέβαια, αλλά γιατί ο σκοπός τους είναι να κρατούν τον λαό μονίμως συναισθηματικά χειραγωγούμενο με καθημερινές ιστορίες βίας, εγκλημάτων, ακραιοτήτων, στις οποίες το κοινό εθίζεται σταδιακά και στο τέλος αποδέχεται, σχεδόν, ως μια αναπόφευκτη πραγματικότητα που επιζητά όλο και περισσότερο.
Γιατί αυτό το κουλουράκι που βουτάει κομματάκι κομματάκι στον πικρό καφέ του είναι η «παρηγοριά» στη μίζερη ζωή του, συγκρινόμενος με το εκάστοτε θύμα ή δράστη νοιώθει ανακουφισμένος, ταυτόχρονα θεωρώντας τον εαυτό του ηθικά ανώτερο, οργίζεται, σοφά καθοδηγούμενος από την ύπουλη ορολογία των ΜΜΕ, και ζητά την καταδίκη, την τιμωρία, την απόδοση δικαιοσύνης, έτοιμος, ταυτόχρονα, να επιτεθεί σε όποιον συμπολίτη του τολμά στο σύγχρονο forum των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, να εκφράσει αντίθετη άποψη ή έστω απλή αμφιβολία, που δεν εκπορεύεται από την ανελέητη καθοδήγηση των ΜΜΕ.
Και φυσικά, το κουλούρι αυτό συμφέρει την κυβέρνηση ώστε ο μέσος καταναλωτής ΜΜΕ και ΜΚΔ να μην ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας που είναι πάμπολλα αλλά συνοψίζονται στο εξής ένα: Τελειώνουμε!!! Ως χώρα, έθνος, φυλή, κοινωνία!!!
Ποτέ ξανά στην ιστορία μας δεν βρεθήκαμε τόσο κοντά στο βιολογικό μας τέλος!
Αλλά ας συνεχίσουμε να προσποιούμαστε ότι έχουμε κανονική ζωή μέχρι μια ακόμα τραγωδία να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα, χαράς ευαγγέλια για τα ΜΜΕ βεβαίως και ίσως, για κάποιους/ες εξ ημών, ευκαιρία για μια πολιτική καριέρα…
